30 Αυγούστου 2010

...πολυκοσμία στη Λίμνη

νταν νταν οι καμπάνες όλο το καλοκαίρι,τι τα θέλατε;
Η έκρηξη υπερπληθυσμού στον τόπο μας ,φάνηκε τελικά μόνο σε μια γραφική περιοχή.
Τα Ταμπακαριά,λίγο πάνω από το Βαθύρεμα.Ο ένας πάνω στον άλλο πια οι πεθαμένοι.
Έτσι λίγο πριν τις νέες εκλογές,θα ξαναβγεί ο Ενωτιάδης να φωνάζει για
το ποιός είναι ο μεγαλύτερος Δήμος (ή πόσοι Δημότες μας έμειναν...)
Η περίπτωση της καύσης στην κεντρική πλατεία ή τον χειμώνα σε
κλειστές ψησταριές έχει αποκλειστεί.
Για αυτό όσοι ξεχάσατε τον αγαπημένο σας θαμμένο, φροντίστε τον, γιατί
περιμένουμε κόσμος στη σειρά.
Τώρα Δήμαρχε αν δεν πάει κανείς να ξεθάψει τον ξεχασμένο πεθαμένο ,τι θα κάνεις;
Θα στείλεις φορτωτάκι νύχτα ή θα γίνουμε ζόμπι και θα κυκλοφορούμε στα
στενά;Σε τέτοια περίπτωση, επειδή στις 7 Νοέμβρη ψηφίζουμε, θα
ψηφίσουν και οι πεθαμένοι και δεν σε συμφέρει.
Ο νέος τριαδικός Δήμος ίσως πρέπει να δει και αυτό το θέμα.
Η δικιά μου πρόταση είναι από δω και πέρα να μας θάβουν ...κατακόρυφα.
Το μηχάνημα λάκων θα το βάλει η ΔΕΗ.
(ΠΒ)

29 Αυγούστου 2010

βραδινός σεισμός -έκπληξη

4 ριχτεράκια από τη μεριά της Λάρυμνας μας ταρακούνησαν.
έτσι για να θυμάστε ότι δεν υπάρχει μόνο το ΔΝΤ να δυσκολεύει τη ζωή μας.,
για την ιστορία και για να κοιμάστε πιο ανήσυχοι:


28 Αυγούστου 2010

αιμοδοσία την Τετάρτη 1η Σεπτεμβρίου





ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΛΥΜΝΙΩΝ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ ΑΙΜΟΔΟΤΩΝ    
                                                          

Πληροφορούμε τους εθελοντές αιμοδότες, ότι θα πραγματοποιηθεί αιμοδοσία την Τετάρτη 1η Σεπτεμβρίου 2010 και από ώρα 09.30΄ π.μ., στο χώρο του Αγροτικού Ιατρείου Λίμνης (παλαιό Γυμνάσιο), για την ενίσχυση της Τράπεζας Αίματος Ελυμνίων.


Καλούμε όλους τους ενδιαφερόμενους να συμμετάσχουν.

Υπενθυμίζουμε ότι κάποιος για να δώσει Αίμα θα πρέπει να είναι απόλυτα υγιής, μεταξύ 18 και 65 ετών και να μην έχει πιει αλκοόλ την προηγούμενη ημέρα.

Οι κάτοχοι κάρτας Εθελοντή Αιμοδότη παρακαλούνται να την έχουν μαζί τους.



ΤΟ Δ. Σ. ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

27 Αυγούστου 2010

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΑΡΙΝΟΥ ΓΙΑ ΘΧΠ ΚΑΙ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ

Κλιμάκιο του ΚΚΕ αποτελούμενο από το Γιώργο Μαρίνο μέλος του ΠΓ της ΚΕ
του ΚΚΕ, Βουλευτή Ευβοίας και υποψήφιο Περιφερειάρχη με τη <<ΛΑΙΚΗ
ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ>>, τη Σοφία Ντούρου υποψήφια Αντιπεριφερειάρχη και τον
Βαγγέλη Σταματούκο υποψήφιο Δήμαρχο του δήμου Χαλκιδέων, επισκέφτηκαν
την Πέμπτη 26/8, το Θεραπευτήριο Χρόνιων Παθήσεων Εύβοιας στο Βαθύ
Αυλίδας και το Νοσοκομείο Χαλκίδας και συζήτησαν με τους εργαζόμενους.
Οι διαπιστώσεις από το Θεραπευτήριο είναι συγκλονιστικές. Η κατάσταση
χειροτερεύει και τα προβλήματα των εργαζομένων οξύνονται. Οι ελλείψεις
σε προσωπικό είναι τεράστιες αν δεν γίνουν άμεσα προσλήψεις κατάλληλου
προσωπικού, η κατάσταση θα γίνει ανεξέλεγκτη.

Οι δράσεις του συλλόγου «ΕΝΑΕΡΙΟΣ»

Ο Σύλλογος μας για άλλη μια συνεχόμενη χρονιά, πραγματοποίησε
επιτυχημένα, πολιτιστικές εκδηλώσεις, οι οποίες ανεβάζουν την
πολιτιστική αξία του τόπου κάνοντας τον, το επίκεντρο των δρώμενων
τουλάχιστον όσον αφορά τον πολιτισμό, την επιμόρφωση και την
ψυχαγωγία.

Στήριξε την ανθρωπιά και τον εθελοντισμό, καλώντας για άλλη μια
φορά, σε εθελοντική αιμοδοσία. Τον λαϊκό πολιτισμό, με την παράσταση
θεάτρου σκιών Καραγκιόζη. Την παράδοση, με την συμμετοχή του
καταξιωμένου συλλόγου τ' Αλωνάκι. Το βιβλίο και την ιστορία, με την
παρουσίαση του βιβλίου «Λευκόλιθου Ευβοϊκά Δρώμενα» του Δρ. Ιωάννη
Παλάντζα. Το ποιοτικό λαϊκό τραγούδι, με την συμμετοχή του μουσικού
σχήματος «Προάστειο». Το θέατρο, παρουσιάζοντας σε συνεργασία με την
Πηλιώτισσα Βασιλική Ανδρίτσου, τον θίασο που και η ίδια
πρωταγωνιστούσε «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης».
Παράλληλα, βράβευσε τους εθελοντές αιμοδότες τιμώντας τους για την
πράξη τους. Εξέδωσε ανακοινώσεις για την παγκόσμια ημέρα κατά των
ναρκωτικών και για την αποδιοργάνωση του κρατικού συστήματος,
προστασίας του περιβάλλοντος και αντιμετώπισης των πυρκαγιών.
Οι δράσεις του συλλόγου σε κάθε περίπτωση ξεπερνούν τα όρια αντοχής
και προσδοκιών τόσο του Δ.Σ. του, όσο και των μελών του. Δίνει ως και
την ψυχή του, ώστε ο τόπος μας να ξεφύγει από την μίζερη κατάσταση που
τον σπρώχνει κυρίως η κεντρική εξουσία, με την πολιτική της
αστικοποίησης, της μη συμμετοχής σε οτιδήποτε ριζοσπαστικό, όσο και
της ναρκοκουλτούρας κυρίως στους νέους.
Θα συνεχίσει να είναι σε ενεργή δράση, όσο το έμψυχο δυναμικό της
ανανεώνεται και στηρίζεται από την τοπική κοινωνία. Είναι και ο
μοναδικός τρόπος, ώστε αυτός ο σύλλογος να μην έχει την τύχη των
προηγούμενων, που διαλύθηκαν χωρίς να πράξουν όσα ακόμη έπρεπε, ήθελαν
και μπορούσαν.
Ευχαριστίες πρέπει να δοθούν, λοιπόν, στους λιγοστούς «ήρωες», που
έδωσαν τόσα πολλά, ώστε να πραγματοποιηθούν όλα τα παραπάνω. Που
έκλεισαν τα αφτιά τους και έσφιξαν την καρδιά τους στους «καθήμενους
υπό την μουριά» επικριτές, στους ευχόμενους την αποτυχία και διάλυση
των προσπαθειών μας, στους αρέσκοντες της απάθειας και του μηδενός από
την πρόοδο και τον αγώνα, την γνώση και την καλυτέρευση του μέλλοντος
του τόπου μας.
Ο σύλλογος μας και εμείς τα ενεργά του μέλη, σε αντίθεση με το
πνεύμα της εποχής, δηλαδή της παράδοσης των «όπλων» και της
αποστασιοποίησης, όπου ο λαός πρέπει να υπακούει τις ορέξεις της
αντιδραστικής (για τον λαό) αυτής εξουσίας, που δεν πετυχαίνει τίποτα
όταν παίρνει τις τύχες του στα χέρια του, μέσα από συλλόγους και
σωματεία, τους δηλώνουμε τους παρακάτω στίχους από το τραγούδι
«Νοέμβρης '90», του Δ. Τσακνή:
«Κουφάλες δεν ξοφλήσαμε, αυτό έχω μόνο να τους πω, τα όνειρα των
εραστών δεν σβήνουν!»
«ΕΝΑΕΡΙΟΣ»
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΗΛΙΟΥ ΚΗΡΕΩΣ ΕΥΒΟΙΑΣ
Τηλ. Επικοινωνίας: 6974043592, Fax: 22270 91305
E-mail: pilienaerios@gmail.com

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2010 ΣΤΗΝ ΙΣΤΙΑΙΑ


Το μουσικοχορευτικό συγκρότημα Ιστιαίας "Αθ.Κορφιάτης" έδωσε το παρόν ακόμη μια χρονιά στα Πολιτιστικά δρώμενα του Δήμου Ιστιαίας  , με τη συμμετοχή των χορευτικών του ομάδων στις εκδηλώσεις του Πολιτιστικού Αυγούστου . Συγκεκριμένα στις 21 Αυγούστου , όλα τα χορευτικά τμήματα του συλλόγου ,  παιδικά , εφηβικό και ενηλίκων , παρουσιάσαν με τη σειρά , χορούς του Πόντου, χορούς του Ιονίου και του Αιγαίου , χορούς της Ηπείρου και τέλος της Εύβοιας  , φορώντας πάντα τις αντίστοιχες φορεσιές . Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα βρήκε το κοινό και την παρουσίαση των ενδυμασιών των χορευτών  , για να μαθαίνουν οι νεότεροι και να θυμούνται οι μεγαλύτεροι . Η Πρόεδρος του Συγκροτήματος κ. Φαίη Βαμβούρη προλόγισε την εκδήλωση και επεξήγησε τους χορούς και τις ενδυμασίες , ενώ παρέτρεψε τους δημοτικούς φορείς να ενισχύουν την πολιτιστική ανάπτυξη της περιοχής μας , η οποία υστερεί σημαντικά σε σχέση με άλλες κωμοπόλεις της Ευβοίας .

Αθανάσιος Κορφιάτης-μπλογκ

26 Αυγούστου 2010

Σε όλους αυτούς που αναζητούν μια νέα Εκκίνηση.

Ε.ΚΙΝΗ.ΣΥ. 
του Ιωάννη Παλάντζα
Το χρίσμα συνδεόταν διαχρονικά με την απόδοση σε μια θνητή
προσωπικότητα των χαρακτηριστικών και της αίγλης μιας υπεροντότητας, η
οποία νομιμοποιούσε και εξουσιοδοτούσε τον εκλεκτό της να την
εκφράζει, να αντλεί από τη δυναμική της και να απολαμβάνει αξιωματικά
την εύνοια μερών του κοινωνικού συνόλου, στο οποίο απευθυνόταν σχεδόν
πάντα με την επιδίωξη ποδηγέτησής του.

Στις περισσότερες των περιπτώσεων η απονομή του ήταν μια
διαδικασία, η οποία λαμβάνονταν σοβαρά υπόψη, και συνήθως πλαισιωνόταν
από ένα αυστηρό τυπικό, το οποίο όσο και αν μετασχηματίστηκε με την
πάροδο του χρόνου, πάντα διατηρούσε την αρχή της συλλογικής-αγοραίας
επιδοκιμασίας ή και αποδοκιμασίας.
Στη σημερινή συγκυρία της αναμονής απόδοσης χρισμάτων προς
κομματικούς υποψηφίους η διάσταση αυτή φαίνεται να καταστρατηγείται.
Αφού οι κομματικοί μηχανισμοί, ανίσχυροι πλέον να πειθαρχήσουν τις
κοινωνικές ομάδες στις οποίες απευθύνονταν, συνεχίζουν να λειτουργούν
ως εκφραστές πλειοψηφικών τάσεων, ενώ ουσιαστικά οι ίδιοι και οι
τοπικές κομματικές οργανώσεις έχουν απωλέσει από καιρό την
αναγκαιότητα διατήρησής τους, με τη σημερινή τους τουλάχιστον μορφή.
Γιατί και οι ίδιες, στα πλαίσια κάποιου σκεπτικού, συνέβαλαν
πρωτογενώς στην επιλογή εκείνων των εκλεκτών, οι οποίοι, σαν έτοιμοι
από καιρό, όταν ανδρώθηκαν πολιτικά φάνηκε ότι η προγενέστερη
αναζήτηση του κομματικού χρίσματος αντικαταστάθηκε από την αναζήτηση
άλλων ομοήχων του.
Η επιβεβαίωση και επαλήθευση αυτού του ισχυρισμού καθημερινή
υπόθεση. Και η έκτασή του, δυστυχώς, ολοένα διευρυνόμενη.
Ποιον τελικά ενδιαφέρει αυτή υπόθεση;
Τα μεν κόμματα, στα πλαίσια της επίφασης του εκσυγχρονισμού σε
πολλές των περιπτώσεων θα ήθελαν να απαλλαγούν από υποψηφιότητες πρώην
και νυν πολιτικών τους στελεχών, των οποίων ο βίος και η πολιτεία δεν
ήταν η αναμενόμενη, αλλά και η συνεισφορά τους στην τοπική πολιτική
κακοδαιμονία καθοριστική. Όμως και τα ίδια αυτοπαγιδευμένα από τα
προγενέστερα ατοπήματα τους επιδιώκουν να προβάλλουν την
νεωτεριστικότητά τους με την αναζήτηση εκλεκτών υποψηφίων μέσα από τη
χρήση της νέας τεχνολογίας και της εθελούσιας αυτοπρόταξης των συνήθων
υπόπτων.
Επειδή, όμως, οι καιροί οι μενετοί, καλούμαστε συντόμως να
εκφράσουμε τη δημοκρατική μας συνείδηση μέσα από τις επερχόμενες
εκλογές για την ανάδειξη των τοπικών αρχόντων, όντας σε μια κατάσταση
κοινωνικής αφασίας, αφού προσερχόμαστε σε αυτές με την διαφαινόμενη
τάση αποστασιοποίησης και γενικότερης αποχής από τα διαδραματιζόμενα.
Με μια γενικότερη δηλαδή απαξίωση του γενικότερου πολιτικού
συστήματος, για την παγίωση του οποίου έχουμε βέβαια μεγάλη
συνυπευθυνότητα.
Αφού, σαν εκλογικό σώμα, εντασσόμαστε είτε στη γενιά που
περηφανώς οικειοποιείται την εμπλοκή της στο χρονικό του Πολυτεχνείου
είτε σαν γενιές της Μεταπολίτευσης, οι οποίες συνολικά θα καταγραφούν
από τον ιστορικό του μέλλοντος σαν μια περίοδος καταναλωτικής
αυταπάτης και αποδόμησης του κράτους δικαίου και όλων εκείνων των
κατακτήσεων, οι οποίες δεν παραχωρήθηκαν αλλά κατακτήθηκαν μέσα από
αγώνες και αίμα προγενεστέρων.
Όλοι μας τις τελευταίες δεκαετίες ταχτήκαμε και υπηρετήσαμε τα
ιδεώδη μας, όπως αυτά πάντα εκφράζονταν από τους πολιτικούς
σχηματισμούς στους οποίους εντασσόμασταν. Αυτό άλλωστε οφείλαμε να
κάνουμε μέσα στα λελογισμένα πλαίσια πολιτικοποίησης μιας ευνομούμενης
δημοκρατίας. Δυστυχώς, οι περισσότεροι από εμάς απογοητευθήκαμε, αφού
είμαστε γνώστες πολλών περιπτώσεων όπου η πλειοψηφία αυτών στους
οποίους εμπιστευθήκαμε την υλοποίηση των πολιτικών οραματισμών μας
υπέκυψαν στο δέλεαρ του νεοπλουτισμού και του πολιτικού αμοραλισμού.
Και η χειρότερη τους σε μας παρακαταθήκη είναι η στρέβλωση
κάποιων κυρίαρχων αρχών της δημοκρατίας μας, από τις οποίες έχουμε
παρασάγγας απόσταση. Θα θυμηθώ μία από αυτές, με την οποία
υπερθεμάτιζε στις συνεντεύξεις του ένα πρόωρα αποχωρήσαντα από τη ζωή
στέλεχος του αναζητούμενου σοσιαλισμού: αγώνας, αγώνας, αγώνας.
Ποιον αγώνα αγαπητοί φίλοι έχουμε δώσει ή θα δώσουμε
προκειμένου να συμβάλλουμε για ότι πρόκειται να διαμορφωθεί στο άμεσο
μέλλον σχετικά με ότι μάς αφορά άμεσα, για την οικογένειά μας , τα
παιδιά μας, τα σχολιά μας, τα δάση, τη θάλασσά μας; Θα είμαστε απλοί
θεατές ενός θεάτρου του παραλόγου, όπου κάθε διάθεση αυτοκριτικής
απουσιάζει, αναμάρτητων αυτοδιοικητικών, ακροβολιστών που δεν έχουν
την τόλμη να συνταχθούν και να εκφραστούν πριν την απόφανση της
πυθίας;
Η επερχόμενη διοικητική μεταβολή φαντάζει ως μια τελευταία
ευκαιρία να επιδιώξουμε για αυτά που σε εθνικό επίπεδο δεν μπορέσαμε
να εφαρμόσουμε. Γιατί ο Καλλικράτης αποτελεί ένα μέσο για να
οδηγηθούμε ψηλότερα ή για να καταποντιστούμε, ένα εργαλείο που
προβάλλει μεν μια νέα αντίληψη εξουσίας και αυτοδιαχείρισης, ικανής
να οδηγήσει στην περιφερειακή ανάπτυξη ή αποκέντρωση, αλλά που, αν
εκτελεστεί με τη νοοτροπία της αυτοδιοικητικής γενιάς της Εποχής του
Καποδίστρια, η αποτυχία του είναι δεδομένη.
Ποιο, λοιπόν, είναι το ζητούμενο; Μα η ενεργοποίηση της
συντριπτικής πλειοψηφίας του εκλογικού σώματος, που διαθέτει μεν την
εφυϊα να αντιλαμβάνεται και να ερμηνεύει την περιρρέουσα κακοδαιμονία
αλλά αρκείται μόνο να την επισημαίνει, να την ξορκίζει και να έχει την
αυταπάτη ότι θα αυτοϊαθεί. Ξεχάσαμε αγαπητοί φίλοι τις καταβολές μας,
τον κινηματικό χαρακτήρα των πολιτικών κομμάτων στα οποία εντασσόμαστε
και διυλίζουμε τη μίζερη καθημερινότητάς μας καταπίνοντας την κάμηλο.
Χρειαζόμαστε μια νέα εκκίνηση, μια επαναφορά όλων αυτών των
ποιοτικών χαρακτηριστικών που επιδεικνύαμε σαν κοινωνία, όταν
μπορούσαμε ακόμα να συνδιαλεχθούμε, να συνυπάρξουμε, να
συλλειτουργήσουμε και να συναποφασίσουμε. Να κατορθώσουμε μέσα από τη
συλλογικότητα των αποφάσεών μας να αισθανόμαστε συνυπεύθυνοι για τις
επιλογές μας και όχι συνένοχοι σε αυτό που θα διαμορφωθεί με την
αναμενόμενη αποχή μας.
Ο νέος Δήμος που θα προκύψει μέσα από τη συνένωση των
παλαιότερων Δήμων Ελυμνίων, Κηρέως και Νηλέως σίγουρα έχει να
αντιμετωπίσει από σύστασής του πολλές δυσκολίες. Το παρελθόν μάς έχει
κληροδοτήσει μια ανυπαρξία οποιαδήποτε προσπάθειας συνεργασίας των
τριών όμορων Δήμων στους τομείς της συνδυασμένης ανάπτυξης, της
εκτέλεσης Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων, της προστασίας και διαχείρισης του
περιβάλλοντος και στην εκτέλεση έργων υποδομής. Με προίκα την
μακρόσυρτη νέα επωνυμία, ο νέος Δήμος θα έχει να αντιπαλέψει και με
μια διαφαινόμενη ουρά χρεών και προβλημάτων.
Όμως, υπάρχει ελπίδα, αφού τα εκπληκτικά ποιοτικά και ποσοτικά
χαρακτηριστικά που διαθέτει η περιοχή, είναι ικανά να την επαναφέρουν
σε τροχιά προόδου σε συνδυασμό με την επιλογή προσώπων, τα οποία δεν
θα επιβληθούν εκ των άνω αλλά θα προκύψουν μέσα από διαδικασίες
μαζικές και θα ανταποκρίνονται στα νέα χαρακτηριστικά που θέλουμε να
φέρουν οι εκφραστές της εξουσίας. Δυστυχώς, η λαϊκή έκφραση όπως αυτή
προέκυπτε, παραμονές εκλογών, από μαζικές συναθροίσεις και ζυμώσεις
δεν πρόκειται να επαναληφθεί. Η ευτυχής, όμως, συγκυρία ύπαρξης για
την περιοχή ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης παρέχει μια καινούρια
δυνατότητα απεγκλωβισμού, αφού διαμορφώνεται ένας χώρος συνάντησης
ανθρώπων που μοιράζονται τις ίδιες ανησυχίες και προβληματισμούς και
μπορούν να δομήσουν τη δική τους πρόταση για την επερχόμενη διοικητική
μεταβολή.
Με το παρόν άρθρο, λοιπόν, ανιχνεύεται η προοπτική οργάνωσης
μιας πρωτοβουλίας, η οποία απευθύνεται σε όλους όσους συλλογούνται
ακόμα ελεύθερα και πιστεύουν ότι μπορούν να έχουν άποψη και δικαίωμα
συμβολής σε ότι αφορά τη ζωή τους. Σε όλους αυτούς που θα μπορούσαν να
συμμετέχουν ισότιμα σε μια Ε.λεύθερη Κίνη.ση Συ.μπολιτών, η οποία θα
μπορούσε, αν τύχει και της ανάλογης κοινωνικής αποδοχής και στήριξης,
να εκφράσει ανόθευτα τη λαϊκή βούληση και να ανοίξει επιτέλους ένα
δημιουργικό διάλογο για τα επερχόμενα. Σε όλους αυτούς που αναζητούν
μια νέα Εκκίνηση.

Παλάντζας Ιωάννης

επιτυχόντες Λυκειακών τάξεων Αγίας Άννας

καλή πρόοδο!

επιτυχόντες Λυκειακών τάξεων Γουβών

Καλή Πρόοδο!

οι επιτυχόντες του Λυκείου Ιστιαίας

Καλή Πρόοδο!

επιτυχόντες από το Λύκειο Αιδηψού

καλή πρόοδο!

25 Αυγούστου 2010

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ του Γιώργου Τριάντη

του Γιώργου Τριάντη
Επικεφαλής του συνδυασμού « Αναγέννηση Κηρέως »

Αγαπητοί συνδημότες, άλλη μια Δημοτική περίοδος φτάνει στο τέλος της και μας καλεί να κάνουμε έναν απολογισμό για το πώς πορευτήκαμε τα χρόνια που πέρασαν.
Θέλω λοιπόν να σας διαβεβαιώσω από καρδιάς ότι προσπάθησα τόσο από τη θέση του Δημάρχου, όσο και από αυτή του Επικεφαλής της μείζονος Αντιπολίτευσης, να κάνω το καλύτερο για τον τόπο μας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αυτή η προσπάθεια δεν είχε τα ανθρώπινα λάθη της, πάντα όμως χωρίς τη σκέψη να αποκτήσω ίδιον όφελος, πράγμα που μου δίνει το δικαίωμα να σας κοιτώ στα μάτια και να σας καλέσω να κάνουμε όλοι μαζί κάτι καλύτερο για τον τόπο.

Από τις 7 Νοεμβρίου 2010 θα ξεκινήσει μια νέα Αυτοδιοικητική περίοδος, όπως ορίζεται από τον νέο Νόμο του κράτους, τον « ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ». Μια περίοδος όμως άγνωστη συγκρίνοντας την με το τώρα, ενδιαφέρουσα όμως αν της δοθεί η δυνατότητα να εξυπηρετήσει τις κοινωνίες, αλλά και τον κάθε πολίτη ξεχωριστά με λογική αλλά και φιλοσοφία ανθρωποκεντρική.
Υπάρχει όμως μια μεγάλη αλήθεια που λέει ότι τίποτα δεν χαρίζεται και ότι πρέπει να παλεύουμε κάθε μέρα για να κερδίζουμε αυτό το καλύτερο αύριο που όλοι νομίζω ότι επιθυμούμε.
Επίσης, δεν ξέρω πως και με ποια ιδιότητα, γιατί δεν σας κρύβω ότι γίνονται διάφορες συζητήσεις για τις αρχές που πρέπει να διέπουν τα Αυτοδιοικητικά σχήματα, θα ξανασυναντηθούμε, γιατί φαίνεται πια καθαρά ότι οι προσπάθειες μέσω των ομάδων ενεργών πολιτών άρχισαν πλέον να ευδοκιμούν.
Σας καλώ λοιπόν από τη μεριά μου να δημιουργήσουμε άπειρες τέτοιες ομάδες διαφόρων περιεχομένων αναφορικά με το αντικείμενο / στόχο τους π.χ. Περιβαντολογική ομάδα, ομάδα για τον Πολιτισμό, για την Αλληλεγγύη των κοινωνιών, ομάδα για τον Εθελοντισμό όπως κι αν αυτός αναφέρεται, γιατί έτσι θα δείξουμε ότι οι κοινωνίες είναι ζωντανές και όχι παρηκμασμένες ή και πεθαμένες.
Έχοντας αυτά στο μυαλό μου και την καρδιά μου, θέλω να σας γνωρίσω ότι μια τέτοια ομάδα ενεργών πολιτών από το ΠΗΛΙ που την αποτελούσαν εκτός από μένα οι φίλοι: Θανάσης Λεοντής, Νίκος Μπέκος, Γιάννης Δήμου, Γιάννης Μήνες και Νίκος Γυαλός και με την συμβολή των συνδημοτών μας και φίλων Κων/νου Μπατσακούτσα, Φίλιππα Δήμου και Δημήτρη Κυριάκου κατόρθωσε, παίρνοντας στα χέρια της ένα ζήτημα που απασχολούσε το χωριό, και ήταν αυτό της καταπάτησης του χώρου στον «ΑΤΑΛΑΝΤΟ», να το φέρει σε πέρας με την έγγραφη δήλωση του φερόμενου ως ιδιοκτήτη κ. Ιάκωβου Τριαντάφυλλου ενώπιον της Κτηματικής Υπηρεσίας του Δημοσίου, ότι παραιτείται της κυριότητας, που με κληρονομιά είχε δήθεν λάβει από τον πατέρα του.
Είναι φανερό ότι οι ενεργοί πολίτες μπορούν, αν το πιστέψουν και αγωνιστούν, να κερδίσουν αυτό που κάθε φορά κάποιοι προσπαθούν να τους στερήσουν.
Έτσι τελειώνοντας πρέπει να δηλώσουμε για μια ακόμη φορά προς το οποιοδήποτε καταπατητή, ότι η κοινωνία είναι παρούσα αντιστεκόμενη.
Για την αλήθεια των ανωτέρω αναφερόμενων, παραδίδω μαζί με την παρούσα επιστολή, σε ανάγνωση και κρίση, τα έγγραφα που τα πιστοποιούν.
Φιλικά και με μεγάλη εκτίμηση στο πρόσωπο σας
Γιώργος Τριάντης
Επικεφαλής του συνδυασμού « Αναγέννηση Κηρέως »

Λιμνιώτικα: υπάρχει σχετική αλληλογραφία μαζί με την έπιστολή

οι επιτυχόντες από το Γενικό Λύκειο Μαντουδίου

ευχόμαστε στον Δήμαρχο και όλους τους υπόλοιπους γονείς να χαίρονται
τα βλαστάρια τους και καλή πρόοδο!

Επιτυχόντες του Γενικού Λυκείου Λίμνης

Τα Λιμνιώτικα εύχονται Καλή πρόοδο στα παιδιά και καλό κουράγιο στους
γονείς τους!

24 Αυγούστου 2010

Ανακοίνωση αποτελεσμάτων εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση

Από το γραφείο του Υφυπουργού Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και
Θρησκευμάτων ανακοινώνεται ότι αύριο Τετάρτη 25-8-2010 θα δοθούν στη
δημοσιότητα τα αποτελέσματα εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
Οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν από αύριο το πρωί να πληροφορούνται τα
αποτελέσματα μέσω του ιστοτόπου του Υπουργείου
(http://www.minedu.gov.gr) πληκτρολογώντας τον οκταψήφιο κωδικό αριθμό
τους (ή ενδεκαψήφιο για αλλογενείς - αλλοδαπούς) και τα τέσσερα αρχικά
γράμματα των προσωπικών τους στοιχείων (Επώνυμο - Όνομα -Πατρώνυμο -
Μητρώνυμο). Για την καλύτερη εξυπηρέτηση των ενδιαφερομένων γίνεται
προσπάθεια ώστε να βελτιωθεί η προσβασιμότητα στην διεύθυνση αυτή,
ιδίως τις ώρες αιχμής.
Οι υποψήφιοι που δεν έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο μπορούν να
πληροφορούνται τα αποτελέσματα και από το Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών
στον τετραψήφιο αριθμό 1500.
Αύριο επίσης τα αποτελέσματα θα αποσταλούν ηλεκτρονικά στις
Διευθύνσεις και τα Γραφεία Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης προκειμένου να
εκτυπωθούν ονομαστικές καταστάσεις των επιτυχόντων και να προωθηθούν
στα σχολεία ευθύνης τους για ενημέρωση των ενδιαφερομένων.

Νηπιαγωγείο Σκεπαστής-το Δάσος πηγή ζωής

Μια όμορφη εκδήλωση με θέμα το δάσος ,οργάνωσαν τα παιδιά του
νηπιαγωγείου Σκεπαστής στο δασάκι του Προφήτη Ηλία, τον Μάη.
Την εκδήλωση παρακολούθησαν οι γονείς των παιδιών και κάτοικοι της Σκεπαστής.
Στο τέλος τα παιδιά μοίρασαν σακκουλάκια με βότανα του δάσους.
Ο πολιτιστικός σύλλογος του χωριού "ΒΕΛΑΝΙΔΙΑ" προσέφερε σουβλάκια και
αναψυκτικά σε όλους και τον ευχαριστούμε θερμά.
Το νηπιαγωγείο Σκεπαστής

22 Αυγούστου 2010

Επίσκεψη του Κώστα Μαρκόπουλου στο Συνεταιρισμό Συκοπαραγωγών στον Ταξιάρχη

Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ν.Δ. και βουλευτής Ν. Ευβοίας Κώστας
Μαρκόπουλος, επισκέφθηκε την Τρίτη 17 Αυγούστου, το Συνεταιρισμό
συκοπαραγωγών στον Ταξιάρχη του Δήμου Ωρεών, ώστε να διαπιστώσει και ο
ίδιος τη μεγάλη καταστροφή των σύκων, η οποία αγγίζει μέχρι και το
85%.

Ενημερώθηκε από τη Διοίκηση του συνεταιρισμού, ενώ στη συνέχεια,
μίλησε με κατοίκους της περιοχής.
Ο κ. Μαρκόπουλος, ανέλαβε τη δέσμευση να καταθέσει ερώτηση προς την
Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Κ. Μπατζελή και δεσμεύθηκε επίσης ότι θα
ασκήσει πιέσεις προς την Κυβέρνηση ώστε να δοθούν άμεσα αποζημιώσεις.
Επίσης, ενημέρωσε τους αγρότες ότι ετοιμάζεται Σχέδιο Νόμου που
τριπλασιάζει τις εισροές στον ΕΛΓΑ, ενώ μειώνει την αποζημίωση των
αγροτών μέχρι το 20% της παραγωγής, κάτι για το οποίο, όπως δήλωσε ο
κ. Μαρκόπουλος, θα δοθεί μάχη στη Βουλή.

ο Δημήτρης Περπατάρης υποψήφιος δήμαρχος Ιστιαίας- Αιδηψού

Την Τετάρτη 25 Αυγούστου και ώρα 7.30μμ στην Ιστιαία στο
Garden Café (γκάρντεν καφέ – Τ. Αργυρίου) θα γίνει η παρουσίαση του
υποψήφιου της Λαϊκής Συσπείρωσης για τον Δήμο Ιστιαίας – Αιδηψού
Δημήτρη Περπατάρη.

Θα μιλήσουν η Σοφία Ντούρου υποψήφια αντιπεριφερειάρχης
Εύβοιας και ο Δημήτρης Περπατάρης υποψήφιος δήμαρχος Ιστιαίας-
Αιδηψού.

Ο Δημήτρης Περπατάρης είναι στέλεχος του ΚΚΕ και φαρμακοποιός
στο επάγγελμα

21 Αυγούστου 2010

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΕΡΙΟΔΕΙΩΝ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΑΡΙΝΟΥ

.
(ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ, ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ
ΚΑΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ ΜΕ ΤΗ ΛΑΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ)
......................
Κυριακή 29/8, θα μιλήσει σε συγκέντρωση της ΚΟ Λουτρών Αιδηψού
στα Λουτρά στην παραλία 8μμ.

18 Αυγούστου 2010

αθλητική εκδήλωση στη παραλία του Κυμασίου


Για 3η συνεχόμενη χρονιά το ΤΟΣΥΝ του Δήμου Κηρέως πραγματοποίησε μια
πολύ επιτυχημένη αθλητική εκδήλωση στη παραλία του Κυμασίου στο
Μαντούδι,
με πολλές συμμετοχές από τους νέους. Σε σύνολο έλαβαν μέρος
18 ομάδες από τις οποίες νικήτρια στους μεγάλους ήταν το «ΒΙΝΥΛΙΟ» και
στους μικρούς η ομάδα «REMPELS».
Το πρωτάθλημα ξεκίνησε το Σάββατο 14 Αυγούστου στις 2 το μεσημέρι και
τελείωσε στις 9 το βράδυ όπου ακολούθησε απονομή επάθλων.
Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους τους συμμετέχοντες, τον Δήμο Κηρέως
καθώς και τους χορηγούς από τα καταστήματα του Μαντουδίου και της
Αγ.Αννας για την στήριξη τους.
Τέλος, να ευχηθούμε περαστικά και γρήγορη ανάρρωση στον συμμετέχοντα
από την Αγ.Αννα που τραυματίστηκε.
Η Πρόεδρος του ΤΟΣΥΝ
 Κοη Δέσποινα

Από τη πίσω πόρτα αποδοχή της ΒΙΠΕ επιδιώκει η ΤΕΡΝΑ

Σύλλογος  Περιβάλλον και Πολιτισμός
του Δήμου Κηρέως, kireas.org

Στις 21 Ιουνίου 2010 στελέχη της ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ ενημέρωσαν το Δημοτικό
Συμβούλιο Κηρέως σχετικά με την ίδρυση  ΒΙ ΠΕ. (Βιομηχανικής Περιοχής)
στην περιοχή Μαντουδιου . Προοιμιάζοντας την παρουσίαση της ΤΕΡΝΑ ο
κ. Ενωτιάδης δήμαρχος Κηρέως  υπογράμμισε εμφατικά ότι πρόκειται  μόνο
για ενημέρωση και δεν θα παρθούν  αποφάσεις από το Δ.Σ.   για την
αποδοχή ή μη αποδοχή της ΒΙΠΕ.  
Παραβλέποντας την  έλλειψη απόφασης
αποδοχής της  ΒΙΠΕ η ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ έκανε αίτηση στο δήμο Κηρεως για
διάθεση των απόβλητων της ΒΙΠΕ ( που θα ανέρχονται στα 1.300 κυβ.
μέτρα ημερησίως)  στις υπάρχουσες δημοτικές εγκαταστάσεις  βιολογικού
καθαρισμού.  Πρόκειται για μια ενέργεια που αποβλέπει στο  να
εξασφαλίσει  πλαγίως  την αποδοχή της ΒΙΠΕ από το δήμο Κηρέως,
αψηφώντας τις ανησυχίες και την αντίθεση των κάτοικων της περιοχής.
Στο όνομα των δημοκρατικών αρχών ,  ο kireas.org  καλεί τη δημοτική
αρχή Κηρέως να σεβαστεί την άποψη των δημοτών και να μην  αποδεχτεί το
αίτημα της ΤΕΡΝΑ μέχρις ότου  αποφασιστεί η αποδοχή ή όχι της
δημιουργίας ΒΙΠΕ στην περιοχή.
Να υπενθυμίσουμε ότι από τις αρχές Μαΐου, ο kireas.org  έχει απευθύνει
έκκληση  στις  τρεις δημοτικές αρχές του νεου Καλλικρατικού δήμου
Μαντουδίου- Λίμνης -Αγίας Άννας για κοινωνικό διάλογο σε σχέση με της
δημιουργία  ΒΙΠΕ.
Η ΤΕΡΝΑ έχει κάνει αίτηση στο Υπουργείο Οικονομικής Ανάπτυξης για τη
ίδρυση ΒΙΠΕ στο Μαντουδι  από τις 7 Μαΐου 2010. ΒΙΠΕ   (Βιομηχανική
Περιοχή)  είναι ένας ειδικά διαμορφωμένος χώρος στον οποίο μπορούν να
εγκατασταθούν πάσης φύσεως βιομηχανικές μονάδες συμπεριλαμβανόμενων
και μονάδων υψηλής όχλησης και μονάδων Σεβέζο.  Οι μονάδες υψηλής
όχλησης ονομάζονται έτσι γιατί  έχουν τις χειρότερες επιπτώσεις στο
περιβάλλον από οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα. Οι μονάδες Σεβέζο πήραν
το όνομα τους από το γνωστό ατύχημα στο Σεβεζο της Ιταλίας το 1976.
πρόκειται για μονάδες που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια και την ζωή
των κατοίκων της περιοχής σε περίπτωση ατυχήματος (δηλ. κάποια διαρροή
ή έκρηξη). Η ΒΙΠΕ είναι περιβαλλοντικά  η χειρότερη από όλες δυνατές
χωροθετήσεις (Βιομηχανικό Πάρκο -- ΒΙΠΑ --που δέχεται μέχρι και
μονάδες μεσαίας όχλησης και Βιοτεχνικό Πάρκο--ΒΙΟΠΑ- -που δέχεται μόνο
μονάδες χαμηλής όχλησης).  Η περιοχή δεν πληρεί τις  προϋποθέσεις  που
θέτει το ειδικό χωροταξικό για την Βιομηχανία σχετικά με την
δημιουργία ΒΙΠΕ και  γενικά  δεν προβλέπεται ΒΙΠΕ στην περιοχή από τον
περιφερειακό και εθνικό  χωροταξικό σχεδιασμό της χώρας. Η δημιουργία
ΒΙΠΕ  ενδέχεται να επηρεάσει αρνητικά άλλες οικονομικές δραστηριότητες
όπως ο τουρισμός και η γεωργία. Η  ΒΙΠΕ θα κάνει την ΤΕΡΝΑ ρυθμιστή
της οικονομικής ανάπτυξης της  της περιοχής αφού η ύπαρξη οργανωμένου
χώρου θα κάνει δύσκολη  την εγκατάσταση  άλλων παραγωγικών
δραστηριοτήτων στη περιοχή εκτός της ΒΙΠΕ και στην ουσία χωρίς την
έγκριση της ΤΕΡΝΑ.  Ίσως η δημιουργία ΒΙΠΕ στην περιοχή να συνδέεται
την πρόσφατη ανακοίνωση της ΓΕΚ Τέρνα  ότι θα δραστηριοποιηθεί στο
τομέα της  διαχείρισης των αστικών απορριμμάτων (καύση σκουπιδιών).  Η
καύση και διαχείριση σκουπιδιών σύμφωνα με το χωροταξικό για την
Βιομηχανία επιτρέπεται  στις ΒΙΠΕ.
Πολλά εύλογα ερωτηματικά επίσης γεννά η επιλογή του Μαντουδίου  για
την εγκατάσταση μονάδας ηλεκτροπαραγωγής με φυσικό αέριο. Η περιοχή
βρίσκεται σε μεγάλη απόσταση από το δίκτυο φυσικού αγωγού και  το
δίκτυο μεταφοράς  ρεύματος υψηλής τάσης. Η περιοχή δεν έχει κανένα
εμφανές συγκριτικό πλεονέκτημα στην ηλεκτροπαραγωγή  δεδομένου ότι τα
κόστη σύνδεσης με το αγωγό και το δίκτυο υψηλής τάσης υπερβαίνουν  την
αξία των περιουσιακών στοιχείων της στη περιοχή. Ο  kireas.org
αναρωτιέται για το ποιες είναι οι πραγματικές προθέσεις της ΤΕΡΝΑ για
την περιοχή  και αν η ΒΙΠΕ είναι απλώς ο δούρειος ίππος για την έλευση
του Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου (ΥΦΑ) .  Ως  γνωστόν,  το Δ.Σ. Κηρεως
έχει ομόφωνα απορρίψει την προοπτική ΥΦΑ, ένα ενδεχόμενο που παρά τις
τοπικές  αντιδράσεις  αρνείται να αποκλείσει η ΤΕΡΝΑ.
Σχετικά
Στη διαχείριση απορριμμάτων εισέρχεται η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ
http://www.capital.gr/News.asp?id=944477
Τελειωμό δεν έχουν τα "περίεργα" στο Υπουργείο Περιβάλλοντος. ΤΟ
ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΕ ΒΑΦΤΙΖΕΙ ΤΗΝ ΚΑΥΣΗ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ XYTA ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΗ
ΠΗΓΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΙΜΟΔΟΤΕΙ
http://kafeneio-gr.blogspot.com/2010/04/blog-post_8422.html
Οι μισές αλήθειες για την ΒΙ.ΠΕ. (Βιομηχανική Περιοχή) Μαντουδίου.
http://limniotika.blogspot.com/2010/07/blog-post_08.html
Παρουσιάσεις της ΤΕΡΝΑ για την ΒΙΠΕ Βόρειας Ευβοιας στο Μαντούδι
http://kireas.org/smf/index.php?topic=875.0
Εντάσσεται στο χωροταξικό σχεδιασμό η ΒΙΠΕ στο Μαντούδι;
http://limniotika.blogspot.com/2010/07/blog-post_3448.html

17 Αυγούστου 2010

Μήνυμα προς συναδέλφους Εκπαιδευτικούς-Συνεργάτες

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ    Γ. ΣΟΥΜΠΑΚΑΣ
    
 Αγαπητοί  συνάδελφοι-συνεργάτες
Με αφορμή την αποχώρησή μου από την Δ/νση Δ/θμιας Εκπ/σης Ν. Ευβοίας θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την άψογη, ειλικρινή και εποικοδομητική συνεργασία που είχαμε.
    Αντισταθείτε σε κάθε είδους ισοπέδωση, απαξίωση και αναξιοκρατία.

ΠΡΟΤΑΣΗ ΣΥΜΠΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗΣ

ΔΗΜ. ΚΑΤΣΙΝΗΣ
ΠΡΩΗΝ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΕΛΥΜΝΙΩΝ

Ολοκληρώθηκε τελικά η Νέα Αυτοδιοικητική Μεταρρύθμιση «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» με
την περιοχή της βορειοκεντρικής Εύβοιας να συγκροτεί ενιαίο Δήμο , με
έδρα και όνομα [αυτό και αν είναι]. Και τώρα «τι μέλλει γενέσθαι» ;
Στο
μακρινό μα και στο πρόσφατο παρελθόν υποστήριξα εκτός των άλλων ότι οι
μεταρρυθμίσεις αυτές σκοπό είχαν τον σφικτό εναγκαλισμό της Τοπικής
Αυτοδιοίκησης από την Κεντρική Εξουσία και δη από τα δύο μεγάλα κόμματα
εξουσίας. Δεν είναι τυχαία η ομοφωνία των με μόνο τα μικρά κόμματα να
διαφωνούν και πριν και τώρα. Τα κόμματα αν και έχουν προνομιακό πεδίο
άσκησης της πολιτικής τους σε άλλους χώρους αδυνατούν να κατανοήσουν ότι
η Τοπική Αυτοδιοίκηση πρέπει να παραμένει ανυπερέαστη και ελεύθερη.
Ακόμα και σήμερα που βλέπουν ότι η πρώτη προσπάθεια μεταρρύθμισης , ο «
ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ», απέτυχε παταγωδώς, δυσχέρανε την αναπτυξιακή προοπτική
και επιδείνωσε τα υπαρκτά προβλήματα διοικητικής λειτουργίας, επιμένουν!
Δεν πιστεύω να υπάρχει πολίτης-δημότης, που να ισχυρίζεται ότι υπάρχει
προοπτική διεκδίκησης του δημαρχιακού αξιώματος , ακόμα και από πολύ
αξιόλογους συμπολίτες μας, χωρίς την συμμετοχή και ενεργή ανάμειξη των
κομμάτων. Η ανακοίνωση των πρώτων ονομάτων επιβεβαιώνει του λόγου το
αληθές. Επειδή όμως αυτό που με ενδιαφέρει προσωπικά είναι η ευημερία
της περιοχής μας και των πολιτών της, το μέλλον του τόπου μα και των
παιδιών μας και όχι η νίκη των πολιτικών κομμάτων στο πεδίο της
Αυτοδιοίκησης, αυτή η γενιά μας , η γενιά του Πολυτεχνείου , που χρόνια
τώρα τιμήθηκε και τιμάται από τις νέες γενιές, που φέρει ακέραια την
ευθύνη για την οικονομική κρίση που μαστίζει τον τόπο, με την δαμόκλειο
σπάθα της Τρόικα να γίνεται απειλητική και επί των δήμων, εν μέσω
οικονομικής ύφεσης , έχει υποχρέωση να κάνει επιτέλους την υπέρβαση.
΄Ολη η περιοχή απ΄ αυτές τις εκλογές του Νοεμβρίου αναμένει τον Δήμαρχο
Διαχειριστή και Σωτήρα , πράγμα δύσκολο κατά γενική ομολογία. Θεωρώ ότι
όλοι εμείς οι αυτοδιοικητικοί θα πρέπει να κλείσουμε τα αυτιά στις
κλαγγές και στους ήχους του ξέφρενου ποδοβολητού της εξουσίας. ΄Ολοι
μαζί και πέρα από τα κόμματα, ας δώσουμε τα χέρια, και ας είμαστε οι
πρώτοι , παλιοί και με ανήσυχους νέους , που είναι πάρα πολλοί , που θα
κάνουμε την διαφορά. Δεν έχει σημασία ποιος θα είναι μπροστάρης. Είναι
πολύ εύκολο εάν αφήσουμε πίσω τις φιλοδοξίες μας , να τον βρούμε. Η
μακροχρόνιος πείρα, η ηπιότητα και ευγένεια, η τυπική και ουσιαστική
μόρφωση , η καταξίωση στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης , ας είναι τα
κριτήρια και όχι η υπόδειξη των κομμάτων. Θέλω να πιστεύω ότι σύντομα
στον Δήμο Λίμνης-Μαντουδίου-Αγ. ΄Αννας θα βρούμε την λύση γιατί ΜΟΝΟ
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ !!!
Λίμνη 15- 08- 2010
Δημήτρης Κατσίνης
Πρώην Δήμαρχος Ελυμνίων

επιστολή για το εκκλησάκι "της Κοιμήσεως της Θετόκου"

Δημήτριος Μπάλτας και 
Μαρία Χριστίνα Νεζερίτη

Αγαπητά " Τα Λημνιώτικα", με λύπη θα σας ενημερώσω για τα τεκτενόμενα
που αφορούν το εκκλησάκι "της Κοιμήσεως της Θετόκου", και για την
δικαστική διαμάχη που έχει ενσκύψει, μεταξύ της οικογενείας μου και της
Ι.Μ.Γαλατάκη. Επειδή το θέμα θα λάβει και έκταση σε μεγάλα ΜΜΕ, θεωρώ
υποχρεωσή μου, να ενημερώσω τους Λυμνιώτες αλλά και να υπερασπιστώ τις
οικογενειακές μου παραδώσεις αλλά και τις παραδώσεις του τόπου, τις
οποίες αρκετοί εκμεταλεύονται για ίδιον όφελος.
Λέγομαι Μπάλτας
Δημήτριος και είμαι φαρμακοποιός. Έχω νυμφευτεί την Μαρία-Χριστίνα
Νεζερίτη εκπαιδευτικό, κόρη της Σουζάνας Νεζερίτη, η οποία ήταν κόρη της
Ερασμίας Βαρβούζου, η οποία ήταν κόρη του Σταμούλη Βαρβούζου και της
Πηνελόπης Μπενετή η οποία ήταν υιοθετημένη κόρη και μοναχοπαίδι, του
Θανάση Μπενετή. Οι Μπενετέοι ήταν μεγάλο και εύπορο σοϊ. Ήταν πλοικτήτες
και μετέφεραν κολοφόνιο,ρετσίνες και άλλα εμπορεύματα στη Πόλη, στη
Οδησσό και στο ευρύτερο Αιγαίο. Όταν επαναγκαταστάθησαν στη Λίμνη (είχαν
εκδιωχθεί από τους Τούρκους), εκπλήρωσαν το τάμα στη Παναγία και έκτισαν
προς τιμή της το εκκλησάκι της κοιμήσεως της Θεοτόκου, περίπου το 1850
τότε που έκτισαν και το αρχοντικό τους στη Λίμνη, το οποίο σώζεται μέχρι
σήμερα και μένουμε. Ο Θανάσης ο Μπενετής δεν είχε ανάγκη να κλέψει η να
καταπατήσει μισό στρέμμα γής και 5-10 ρίζες ελιές. Στο σημείο όπου
έκτισε το εκκλησάκι υπήρχε ένας βοσκός με υποτυπώδη στάνη, από τον οποίο
αγόρασε τον χώρο και έκτισε το εκκλησάκι.Μετα το εκκλησάκι, πήγε στη
κόρη του Πηνελόπη και τον άνδρα της Στ.Βαρβούζο γιατρό, μετά στη κόρη
τους Ερασμία, μετά στην κόρη της Σουζάνα και τώρα σε εμάς. Από τότε
μέχρι τώρα εμείς είχαμε την απόλυτη κυριότητα του χώρου. Είχαμε τα
κλειδιά (2ο κλειδί είχαμε δώσει σε κάποια γειτόνισα, φίλη χριστιανή να
το προσέχει όταν λείπαμε, οπως την Κα Μαναρίτσα την Κα Καρομένου την και
Κα Γεωργίου), το είχαμε δηλώσει στην εφορία, υπήρχε αναφορά σε συμβόλαια
και τέλος είχε δηλωθεί και στο Ε9. Εμείς ουδέποτε είχαμε προστριβές η
διενέξεις με την Ι.Μ.Γαλατάκη και ουδέποτε κάποιος απο την Ι.Μ.Γαλατάκη
μας επισκέφθηκε η μας ζήτησε κάτι. Ουδείς μας αξίωσε κάτι, κανείς δεν
μας επισκέφθηκε εις τον αιώνα τον άπαντα εκτος από την αγωγή εναντίον
μας!! Από το 1990 και μετα η πεθερά μου Σουζάνα Νεζερίτη (κόρη της
Ερασμίας Βαρβούζου), έχωντας να αντιμετωπίσει σοβαρές οικογενειακές
υποθέσεις υγείας, ερχόταν στην Λίμνη στο σπιτι της μόνο τα καλοκαίρια.
Είχε δώσει όμως 2ο κλειδί στη κα Γεωργίου για να ανάβει τα καντήλια όταν
χρειάζεται, και να προσέχει γενικά το εκκλησάκι.Πάντα φρόντιζε δε να τις
στέλνει χρήματα αν χρειαζόταν κάτι. Επείσης η πεθερά μου επισκεύασε την
σκεπή και έκτισε στο πλαϊ και ένα αντέρισμα για υποστήριξη. Όταν η κα
Γεωργίου δεν μπορούσε λόγω ηλικίας, να προσφέρει άλλο, πήγε και πήρε το
2ο κλειδι η Κα Γεωργαντζή. Η πεθερά μου γνωρίζοντας την μητέρα της Κας
Γεωργαντζή αλλά και γνωρίζοντας ότι η Κα Γεωργίου αδυνατεί να βοηθήσει
συμφώνησε. Με τον καιρό όμως μας έρχονταν πληροφορείες ότι στο εκκλησάκι
τελούνταν πράγματα χωρίς την εγκρισή μας. Εγώ, ως νέος γαμπρός στην
οικογένεια, κατόπιν εγκρίσεως της πεθερας μου, επισκέφθηκα την Κα
Γεωργαντζή μαζί με την συζηγό μου, και ζήτησα το 2ο κλειδι, ως νέος
ιδιοκτήτης. Η κουβέντα έγεινε στο σπίτι της Κας Γεωργαντζή, παρουσία και
του συζήγου της. Η Κα Γεωργαντζή μου είπε με πόση ευλάβεια και προσοχή
είχε φροντίσει το ναό και ότι θα ήθελε να κρατήσει το κλειδί, εγώ όμως
την ευχαρίστησα της ευχήθηκα ότι καλλίτερο αλλά επέμενα ότι θα ήθελα το
κλειδί γιατί θέλω να αλλάξω τον τρόπο διαχείρησης, παρέλαβα στο κλειδί
το οποίο μου έδωσε χωρίς αντίρηση αλλά συγκινημένη και αφήνοντας μια
ευγενική και καλή συζήτηση αποχώρησα. Επιστρέφοντας όμως στο
εκκλησάκι,θέλω επίσης να αναφερθώ ότι στον πίσω αύλειο χώρο υπάρχουν σε
οστεοφυλάκειο όλα τα οστά των προγόνων μας, όπως και τα οστά των
γυναικών που κρατούσαν το 2ο κλειδί (τιμής ένεκεν), και ενός αγαπημένου
μας συγγενή. Στο Εκκλησάκι αυτό αυτό δεν υπάρχει τίποτα που να
χρονολογείται πριν την ημερομηνία κτισεώς του από τον Θανάση Μπενετή
(και της οικογενείας του, του πατρός του και των αδελφών του). Το
εκκλησάκι αυτό μεταβιβάστηκε στον γιατρό Σταμούλη Βαρβούζο (γαμπρό του
Μπενετή), και όπως προείπα κατέληξε σε εμάς. Όταν όμως αναλάβαμε εμείς
την διαχείρηση αποκλειστικά και άλλαξαν τα δεδομένα (όπως έπρεπε), οι
νέοι ιερείς της Λίμνης αντέδρασαν. Σε αντίθεση με τον προηγούμενο ιερέα
(Παπα-Μπλέτσο) ο οποίος λόγω ηλικίας ήξερε το καθεστώς, οι νέοι ιερείς
έρχονταν για να τελέσουν την παράκληση με ύφος χιλιών καρδηναλίων, και
με απαιτησεις όπως "..εδω να παρετε νε χαλακι γιατί γονατιζουμε" κλπ.
Όταν εγώ απαίτησα σεβασμό στους ιδιοκτήτες και να υμνήσουν και "υπέρ
κτητώρων" αρνήθηκαν. Μου ανακοίνωσαν ότι το εκκλησάκι θα μου το πάρουν,
και το διεδιδαν βασισμένοι σε ένα σιγήλιο το 1700 και μία απόφαση του
Ρετζέπ Πασά το 1600.Επειδή η πεθερά μου ήταν ταπεινός άνθρωπος, καθόταν
παντα στη άκρη και ήταν χαμηλών τόνων, είχε δημιουργηθεί ένα κενό στις
νέες γενιές που έρχονταν καθε χρόνο στην παράκληση στις 14 Αυγούστου,
όσο αφορούσε το ιδιοκτησιακό καθεστώς. Οι πιστοί (οι νέοι άνθρωποι γιατί
οι παλαιότεροι γνωρίζουν) έρχονταν άναβαν έν κεράκι προσευχοντο και δεν
έβλεπαν παρα μόνο το ιερέα να λειτουργεί, δεν τους εννοιαζε και δεν τους
απασχολούσε σε ποιόν ανήκε το εκκλησάκι. Με αυτή την πραγματικότητα και
με την συμπεριφορά των ιερέων, αναγκάστηκαμε να βάλουμε στις εισόδους
ταμπέλα που να δηλώνει ότι το εκκλησάκι αυτό είναι ιδιόκτητο στο όνομα
της πεθεράς μου ΣΟΥΖΑΝΑΣ ΝΕΖΕΡΙΤΗ. Εμείς βέβαια ανελειπώς φροντίζαμε και
φροντίζουμε αυτο το εκκλησάκι και τον περιβάλοντα χώρο, συνολικής
έκτασης περίπου 700 μέτρων. Ώσπου πριν μερικά χρόνια (πριν περιπου 3
έτη), και μετά το σιγήλιο και τον Ρετζέπ Πασσά, "εμφανίστηκε" η
Ι.Μ.Γαλατάκη με αγωγή εναντίον μας. Στη Αγωγή της λέει οτι έχουμε το
εκκλησάκι από το 1890, ότι ο Μπενετής τα καταπάτησε για να το
εμπορεύεται και για το λάδι των ελιών της, αλλά αυτό δεν φτάνει για να
το έχουμε εμείς,γιατι επρεπε να ειναι 40 χρόνια πριν το 1920 (την ίδρυση
του Εληνικού κράτους). Για αυτό μας ζητάνε την κυριότητα του μικρού
αυτού ναού και του οικοπέδου. Στη αγωγή τους αναφέρουν ότι περιπου το
1600 και 1700 ειχαν αρκετά στρέματα στην τοποθεσία αυτή.Για την οποία
περιοχή αυτή όμως δεν έχουν κάνει ούτε μια πώληση (ενώ εχουν δεκαδες
αγοροπωλησίες σε άλλες περιοχές)..Επείσης δεν προσκόμισαν ουδεμία
απόδειξη ιδιοκτησίας, παρά μόνο ψευδομάρτυρες. Πριν αναπτύξω κάποια
ερωτήματα είναι αναγκαίο να στιγματίσω την διαπλοκή που έχει υπάρξει,
μεταξύ φορέων της εκκλησίας και του κρατους. Στην Λίμνη υπάρχει
παράρτημα του ΓΑΚ (Γενικό Αρχείο του Κράτους), με μοναδικό
υπάλληλο-υπεύθυνο τον Κο Δούκουρη. Ο Κος Δούκουρης δεν κατάγεται από την
Λίμνη έχει αναλάβει όμως (ελέω θεού και ανθρώπων) την ιστορία αυτού του
τόπου. Ο Κος Δούκουρης επείσης δεν είναι ιστορικός αλλά θεολόγος!!!και
ειναι αυτός που έχει ανακαλύψει το σιγήλιο και την απόφαση του Ρετζέπ
Πασά!!!μια απόφαση και ένα σιγήλιο που σε καμμία περίπτωση δεν
οριοθετουν τον χώρο μας, αλλά μάλλον την Παναγία η κάποιον άλλον. Ο Κος
Δούκουρης έχει συγγράψει την Ιστορία της Ι.Μ.Γαλατάκη (υπό τα ευχάς του
Σεβ Μητροπολίτη Χαλκίδας), και άλλα συγγράματα, τα οποία πωλούνται
έναντι αντιτίμου στη Ι.Μ.Γαλατάκη αλλά και στα βιβλιοπωλεία της περιοχής
και τα πανηγύρια της περιοχής (stands που πωλλούνται διάφορα βιβλία).
Την όλη ιστορία εξύφανε ο Κος Δούκουρης, ο οποίος και ήταν μάρτυρας
υπεράσπισης της Ι.Μ.Γαλατάκη (δηλ. υπεράσπισε την ιστορία του)!! Όλα
αυτά και άλλα, ενώ πουθενά στα αρχεία της Λίμνης ούτε στα
συμβολαιογραφεία Λίμνης υπάρχει κάποια διαθήκη η κάποιο συμβόλαιο των
Μπενεταίων και των Βαρβουζαίων τηε εποχής εκείνης! Τελείωνω με τα εξής.
Είναι όντως η Ι.Μ.Γαλατάκη πίσω από αυτήν την αγωγή?έχει ιδέα η Ηγουμένη
ποιοί είμαστε, και τι κάνει? Δεν έχω καμμία διάθεση να καταχραστώ ξένη
περιουσία, αλλά ούτε να παραδώδω αμαχητί πράγματα που μας ανήκουν. Αν η
Ι.Μ.Γαλατάκη μου προσκομίσει οποιοδήποτε έγγραφο ιδιοκτησίας του χώρου
από το 1880 και μετά θα της τον παραδώσω, απαιτώ όμως τιμή σε όλους εμάς
που έχουμε θυσιάσει και προσφέρει πολλά. Αν η Ι.Μ.Γαλατάκη είχε αξιώσεις
εναντίον μας, πριν κάνει την αγωγή, έπρεπε με χριστιανική αγωγή να μας
μιλήσει πρώτα. Η Ι.Μ.Γαλατάκη έπρεπε πρώτα να εκθειάσει το έργο μας και
την προσπαθειά μας περίπου 150 ετών Αν η Ι.Μ.Γαλατάκη θεωρεί ότι το
οικόπεδο (μη οικοδομήσιμο) με το εκκλησάκι της ανήκει, τι ισχύει για τα
γύρω οικόπεδα και σπίτια? θα εγείρω εισαγγελική παρέμβαση με πρόσχημα
την επιλεκτική αγωγή εναντίον μου. Ας υποθέσουμε ότι το εκκλησάκι το
καταπατήσαμε το 1890 και όχι το το 1880 η πριν, Αυτό δεν τους φτάνει?
Και αυτή τη χρονιά ανοίξαμε και κάναμε την παράκληση με δικά μας έξοδα
και κόπους, όπως κάθε χρόνο. Τελειώνω λέγοντας ότι θα κάνω ότι περνάει
από το χερι μου για να υπερασπιστώ τις οικογενειακες μου αξίες και
παραδόσεις, και ότι θα χρησιμοποιήσω ότι ενδικα μέσα υπάρχουν Ελληνικά
και Ευρωπαικά για να παταχθούν τέτοια φαινόμενα που δηλητηριάζουν την
εκκλησία και την κοινωνία μας. Χρόνια πολλά στους/στις εορτάζοντες και
είθε η Παναγία να ευλογεί και να οδηγεί τους πάντες.
Με αγάπη Δημήτριος Μπάλτας και Μαρία Χριστία Νεζερίτη 15-08-2010

14 Αυγούστου 2010

ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ


ΝΙΚΟΛΑΟΣ.Σ.ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ
ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΙΣΤΙΑΙΑΣ






 
Πλησιάζοντας προς τις Δημοτικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2010 και
διαβάζοντας διάφορα κείμενα έκφρασης απόψεων από συμπολίτες μου και μη ,
έμεινα κυριολεκτικά έκπληκτος για δύο λόγους. Ο πρώτος και
σημαντικότερος είναι γιατί δεν έχω κατανοήσει αυτό που έχουν αντιληφθεί
κάποιοι-ες από τους συντοπίτες μου, δηλαδή την ύπαρξη έργου από την
τωρινή δημοτική αρχή. Μάλιστα είναι τέτοιας υφής η υποστήριξη αυτής της
άποψης, που εγώ ως δημοτικός σύμβουλος και έχοντας απουσιάσει από ένα
μόλις Δημοτικό συμβούλιο, να αναρωτιέμαι μήπως και όσα έζησα μέσα στο
Δημαρχείο αυτά τα 3 ½ χρόνια ήταν μονάχα μια οφθαλμαπάτη!!
Και για να
προλάβω τους καλοθελητές, μηδενιστής δεν υπήρξα ποτέ στη ζωή μου ,
απαιτητικός όμως υπήρξα και θα υπάρχω. Είναι λυπηρό να υποστηρίζουμε ότι
αυτό που αντικρίζουμε καθημερινά γύρω μας είναι αυτό που μας
αντιπροσωπεύει και είναι αυτό που τελικά μας αξίζει. Κάποιοι οφείλουν να
πουν την αλήθεια και να εξηγήσουν στους Δημότες, τι έκαναν για το
ΛΙΒΑΡΙ; Για τη Ζ.Ο.Ε; Για το σχέδιο πόλεως; Ποιος ευθύνεται για τα πολλά
χρήματα που χάθηκαν από το ΘΗΣΕΑ; Τι γίνεται με το ΒΙΟΚΑ; Ορισμένα
καίρια ερωτήματα που ασφαλώς οι απαντήσεις τους θα κρίνουν την παραγωγή
η μη έργου. Είναι άραγε τυχαίο που οι περισσότεροι σύμβουλοι της
συμπολίτευσης καταψηφίζουν προτάσεις του Δημάρχου; Οφείλουμε όλοι να
αφουγκραστούμε με ανοιχτά ώτα τις ανησυχίες των δημοτών των οποίων η
καθημερινότητα δυσχεραίνεται. Ο δρόμος για την τωρινή δημοτική αρχή ήταν
εξ αρχής βατός. Υπήρχε αναμφισβήτητα μια καλή βάση εκκίνησης, η
προηγούμενη τετραετία του ΕΥΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ με τη σωστή διαχείρηση των
πόρων , εξυγίανση του Δήμου και την ύπαρξη έργων και πολλών προοπτικών.
Το αποτέλεσματα της τωρινής επίσης φαίνονται γύρω μας. ΜΙΚΡΟ ΠΑΡΙΣΙ!
γίναμε .
Οι συνθήκες που δημιουργούνται με τον ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ και τις συνενώσεις
απαιτούν ορθολογισμό, αυτογνωσία και προπάντων ιδιαίτερες ικανότητες. Η
προσγείωση στη πραγματικότητα πιστεύω ότι δεν θα ωφελήσει μόνο τους
αιθεροβάμωνες αλλά όλο το κοινωνικό σύνολο.
Ο δεύτερος λόγος και συγχωρέστε μου την έκφραση είναι η πολιτική
κωλοτούμπα. Τελευταία τη βιώνω συχνά γύρω μου και εκπλήσομαι όχι τόσο
από τη λογική του χαμαιλέωντα όσο από την προσωπική ματαιοδοξία και το
ίδιον όφελος. Αγαπητοί-ες ο τόπος μας δεν έχει φτάσει εκεί που πρέπει να
ήταν εξαιτίας ,του ΕΓΩ που υπερβαίνει του ΕΜΕΙΣ και αν αυτό είναι
δυστυχώς ένα φαινόμενο της πολιτικής ζωής, εμείς το χρησιμοποιούμε σε
υπερθετικό βαθμό. Σε λίγους μήνες οι δημότες θα κληθούν να ψηφίσουν
αυτούς που θα διαχειριστούν ένα δήμο ΜΑΜΟΥΘ με πολλά προβλήματα σε
χαλεπούς ,ισχνούς οικονομικά και ιδεολογικά καιρούς. Οι υποψήφιοι
οφείλουν να δείξουν την απαιτούμενη σύνεση, σοβαρότητα , υπευθυνότητα
και ασφαλώς να αγωνιστούν με ζήλο για την ανάπτυξη, την προοπτική και
την ευημερία του τόπου. Ωραία λόγια, σωστά δομημένα που επιτέλους κάποια
στιγμή σε αυτό τον τόπο πρέπει να βρουν την πραγματική τους ΥΦΗ.

ΔΙΠΛΕΣ ΛΑΜΠΕΣ!

ΣΕ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΧΑΡΕΣ ΠΡΟΒΑΙΝΕΙ Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΙΣΤΙΑΙΑΣ. ΜΕ ΔΙΚΗ ΤΟΥ
ΠΙΘΑΝΟΤΑΤΑ ΕΝΤΟΛΗ ΕΧΟΥΝ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΕΙ ΣΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ΣΤΥΛΟΥΣ ΤΗΣ ΔΕΗ
ΔΙΠΛΕΣ ΛΑΜΠΕΣ!! ( ΣΗΜΕΙΩΤΕΩΝ ΟΤΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΣΤΥΛΟΙ ΕΧΟΥΝ ΜΙΑ ΛΑΜΠΑ)
ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΣΕ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΔΡΟΜΟ, ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΕΩΡΓΙΟ Δ. ΙΣΤΙΑΙΑΣ, ΕΝΩ ΣΕ
ΑΛΛΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ Ο ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΦΩΤΙΣΜΟΣ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΠΟΛΗΣ ΕΙΝΑΙ
ΑΠΟ ΙΣΧΝΟΣ ΕΩΣ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΠΟΛΛΑ. ΚΑΤΑΚΡΙΤΕΟ ΘΕΑΜΑ ΣΕ ΜΙΑ
ΔΥΣΚΟΛΗ ΕΠΟΧΗ ΟΤΑΝ ΜΑΛΙΣΤΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΡΗΤΗ ΕΝΤΟΛΗ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΜΟΔΙΟ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΓΙΑ ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ ΕΩΣ 30%. ΟΤΑΝ ΤΑ ΠΑΡΑΒΛΕΠΕΙΣ ΑΥΤΑ
ΔΗΜΑΡΧΕ ΄Η ΤΑ ΠΑΡΑΒΛΕΠΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΄Η ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ.Σ.ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ
ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΙΣΤΙΑΙΑΣ
ΕΙΔΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Ε.Α.Υ.Ν.ΕΥΒΟΙΑΣ
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΣ Π.Ο.ΑΣ.Υ

13 Αυγούστου 2010

«Το Λύμνι»-ΕΛΥΜΝΙΑ 2010 -Σάββατο 14 Αυγούστου


Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Παραδοσιακών
χορών «Το Λύμνι» σας καλεί να
παρακολουθήσετε μια βραδιά με χορούς
από την Μικρά Ασία, την Μακεδονία και
την Θράκη με αυθεντικές παραδοσιακές
ενδυμασίες από τη συλλογή του Ανδρέα
Παπαγεωργίου Πέρη
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει :

Α. ΜΕΡΟΣ ΤΜΗΜΑ ΕΝΗΛΙΚΩΝ
Χοροί Καππαδοκίας- Μ.Ασίας
1. ΕΣ ΒΑΣΙΛ- ΝΤΙΠΑΣΧΑ
Ο χορός Ες Βασίλ προέρχεται από τα Φάρασα της
Καππαδοκίας και χορευόταν στη γιορτή του Αγίου
Βασιλείου ενώ ο χορός Ντίπασχα χορευόταν την
Κυριακή του Θωμά .
2. ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΜΑΝΤΗΛΙΩΝ
Αντικριστός γυναικείος χορός του γάμου από τα
Φάρασα της Καππαδοκίας.
3. ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΚΟΥΤΑΛΙΩΝ
Χαρακτηριστικός χορός της Καππαδοκίας που
χορευόταν κυρίως στο γλέντι του γάμου
4. ΑΛΑΤΣΑΤΙΑΝΗ
Στρωτός καρσιλαμάς από τα Αλάτσατα που χορεύεται
σε όλες τις περιστάσεις ζευγαρωτά
5. ΚΑΡΣΙΛΑΜΑΣ
Χαρακτηριστικός ζευγαρωτός αντικριστός χορός της
Μ. Ασίας που χορεύεται σε όλες τις περιστάσεις
6. ΑΤΤΑΡΗΣ
Καρσιλαμάς από τα Αλάτσατα της Ερυθραίας που
χορεύεται από δυό ζευγάρια που σχηματίζουν σταυρό
7. ΣΥΡΤΟΣ ΚΑΡΑΜΠΟΥΡΝΙΩΤΙΚΟΣ
Από την περιοχή Καράμπουρνα της Ερυθραίας που
χορεύεται σε ανοιχτό κύκλο από άντρες και γυναίκες
και με τον οποίο άρχιζαν και τέλειωναν τα γλέντια
8. ΜΠΑΛΛΟΣ ΣΜΥΡΝΑΙΙΚΟΣ
Συρτός που εξελίσσεται σε μπάλλο, χορευόταν στα
χωριά της Ερυθραίας και έχει κοινά στοιχεία με το
μπάλλο των νησιών του Αν. Αιγαίου
9. ΣΗΛΥΒΡΙΑΝΟΣ
Συρτός που χορεύεται σε όλες τις περιστάσεις από τη
Σηλυβρία στην Προποντίδα της Ανατολικής Θράκης.
10. ΧΑΣΑΠΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ
Χορός στα τρία από την Πόλη που χορεύεται από
άντρες και γυναίκες σε ανοιχτό κύκλο
Β. ΜΕΡΟΣ ΕΦΗΒΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Χοροί Μακεδονίας
1. ΕΝΤΕΚΑ ή ΜΑΡΙΤΣΙΛΕ
Χορός από την ευρύτερη περιοχή της Κοζάνης και της
Καστοριάς . Χορεύεται ελεύθερα, γι αυτό ονομάζεται
και σκόρπιος
2. ΣΥΡΤΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
Βασικός χορός σε όλη τη Μακεδονία που χορεύεται
σε ανοιχτό κύκλο από άντρες και γυναίκες.
3. ΤΣΟΥΡΑΠΙΑ
Κι αυτός ο χορός συναντάτε στην Ανατολική και Κεντρική
Μακεδονία και χορεύεται από άντρες και γυναίκες. Την
ονομασία του οφείλει σε ένα είδος υποδήματος που φοράνε
σε όλη την ορεινή Μακεδονία.
4. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ
Γυναικείος χορός από το Δρυμό Θεσσαλονίκης . Το όνομά του
οφείλεται στο ομώνυμο τραγούδι και χορεύεται σε ανοιχτό
κύκλο με κράτημα των χεριών αγκαζέ.
5. ΑΛΩΝΙΩΤΙΚΟΣ ή ΤΣΟΤΣΟΣ
Χορός από τα Άλωνα της Φλώρινας που χορεύεται σε όλες τις
περιστάσεις και ονομάζεται και τσότσος επειδή χορευόταν από
την οικογένεια των Τσότσηδων στα Άλωνα.
6. ΤΡΕΧΑΤΟΣ
Χορός από τη Νεοχωρούδα Θεσσαλονίκης που χορεύεται από
άντρες και γυναίκες σε ανοιχτό κύκλο.
7. ΛΥΤΟΣ ή ΠΟΥΣΤΣΕΝΟ
Χαρακτηριστικός χορός της Φλώρινας και της Καστοριάς
αφού δεν λείπει από κανένα γλέντι. Η ονομασία του χορού
Πουστσένο σημαίνει λυτός, αμολυτός
Γ. ΜΕΡΟΣ ΤΜΗΜΑ ΕΝΗΛΙΚΩΝ
Χοροί Θράκης
1. ΣΥΓΚΑΘΙΣΤΟΣ . Βασικός χορός των προσφύγων από τα χωριά
του Καβακλί που χορεύεται κυρίως στους γάμους. Τον συναντάμε
και με τις ονομασίες Ίσια απάν, Καλλινίτικος, Μαντηλάτος.
2. ΓΙΚΝΑ Εθιμικός χορός του γάμου, το όνομα του οποίου προέρχεται
από τον κινά με τον οποίο έβαφαν τα νύχια της νύφης. Διαδεδομένος
στα χωριά της Ανατολικής και Δυτικής Θράκης.
3. ΜΠΑΙΝΤΟΥΣΚΑ Γνωστός χορός σε όλη τη Θράκη του οποίου η
ονομασία προέρχεται από την Τουρκική λέξη παϊτάκ που
χαρακτηρίζει αυτόν που περπατά «ανώμαλα»
4. ΣΤ ΤΡΕΙΣ Βασικός χορός του Μεγάλου Μοναστηρίου της
Β. Θράκης που χορεύεται σε όλες τις περιστάσεις κοσμικού χαρακτήρα.
5. ΣΦΑΡΛΗΣ Χορός προσφύγων από το χωριό Μπάνα της Β.Θράκης
που είναι σήμερα εγκατεστημένοι στο Κίτρος Πιερίας.
6. ΧΑΣΑΠΙΑ Χορεύεται στην Αν.Θράκη Κυρίως μοιάζει με τον τρόπο
που τον χορεύουν οι Μακεδόνες. Η μορφή που θα παρουσιάσουμε
είναι από τους Ασβεστάδες Έβρου.
7. ΤΡΑΜΠΑΝΙΣΤΟΣ Χορεύεται στο Κίτρος Πιερίας από Θρακιώτες
πρόσφυγες από το χωριό Μπάνα. Χαρακτηρίζεται από το χτύπημα των
ποδιών στο έδαφος (τραμπάνισμα) που γίνεται σε μερικά γυρίσματα
της μουσικής.
8. ΖΩΝΑΡΑΔΙΚΟΣ Είναι χορός που χορεύεται περισσότερο από κάθε
άλλο σε όλη τη Θράκη με διάφορες παραλλαγές. Η ονομασία του
προ έρχεται από τη λαβή των χεριών από τα ζωνάρια. Η μορφή που θα
παρουσιάσουμε προέρχεται από τους Ασβεστάδες Έβρου.
9. ΓΑΪΤΑΝΙ ή ΚΟΥΣΕΥΤΟΣ Χορός τύπου Ζωναράδικου που
οφείλει την ονομασία του στο ομώνυμο τραγούδι στο οποίο
επαναλαμβάνεται η λέξη γαϊτάνι. Ως και κουσευτός από το
κουσεύω που σημαίνει τρέχω.
10. ΚΟΥΛΟΥΡΙΑΣΤΟΣ Εξέλιξη του Ζωναράδικου όταν ανεβαίνει
η ένταση και η μουσική. Χαρακτηριστικό του , η κίνηση
του πρωτοχορευτή, που σε ορισμένα γυρίσματα της μουσικής
κουλουριάζει τον κύκλο. Στην κίνηση αυτή παρασύρει τους διπλανούς
του ενώ οι υπόλοιποι εκτελούν τα βήματα του κουσευτού.

11 Αυγούστου 2010

εικόνες αφιερωμένες στους κάφρους...

...αυτούς που η έκφραση της αντίστασης είναι να βρωμίσουν το σχολείο
τους,να γράψουν στους τοίχους τα συνθήματα της πνευματικής τους
ανικανότητας.
Αυτούς που η αντίσταση στην εξουσία περιορίζεται σε αυτό που τα λεφτά
των γονιών τους επιτρέπουν.
Αυτούς που κερδίζουν το ότι οι τοίχοι του σχολείου τους που θα
χρειαστούν ένα 5χίλιαρο να ξαναβαφτούν στερούν την αμοιβή μιας
καθαρίστριας το χρόνο.
Μαμόθρεφτα καλόπαιδα σας αφιερώνουμε τον πολιτισμό του σχολείου με
μαθητές και καθηγητές που το "βάψανε" κοσμώντας το.
Εσάς ούτε τα κακά σας δεν είναι δυνατό να το μολύνουν.
(Φωτογραφίες 10ετίας με τις προσπάθειιες του εικαστικού Μαργαρίτη και
μαθητών να βελτιώσουν την όψη του Γυμνασίου και Λυκείου Λίμνης.Οι
απίστευτοι που μπούκαραν την προηγούμενη νύχτα, "κόπρισαν" στους
τοίχους και έφυγαν.Τα ίδια έχουν και στη ψυχή τους)

10 Αυγούστου 2010

ΠΕΡΙ Γ.Π.Σ. ΔΗΜΟΥ ΙΣΤΙΑΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΗ

από την Βόρεια Εύβοια -φύλλο Ιούλιος 2010-126 
ΑΣΠΑΣΙΑ ΜΙΜΟΥΣΗ

Με αφορμή την από 15-072010 επιστολή Δημοτικών Συμβούλων σχετικά με
την υποβολή πρότασης ένταξης στο Π.Ε.Π. Στερεάς Ελλάδας 2007-2013 της
πράξης "Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο Ιστιαίας" προϋ/σμού 406.214,80 ευρώ
(Απόφαση Δ.Σ. 109 / 07-07-2010) από την Νομαρχιακή Αυτ/ση Ευβοίας θα
ήθελα να ενημερώσω τους πολίτες του Δήμου Ιστιαίας ,οι οποίοι με
τίμησαν με την ισχυρή λαϊκή εντολή τον Οκτώβρη του 2006, ότι :

" Το Γ.Π.Σ. του Δήμου Ιστιαίας αποτελεί επιστημονικό εργαλείο
ανάπτυξης-δράσης και μόνο!!! και σε καμιά περίπτωση φτηνό πολιτικό
υλικό για κάθε χρήση !!!
Γνωρίζουν οι πάντες σ' αυτόν τον Δήμο και όχι μόνο, τα ταπεινά
πολιτικά ελατήρια μιας σειράς ανθρώπων οι οποίοι χρησιμοποίησαν με
ισοπεδωτικό τρόπο την μελέτη του Γ.Π.Σ. για την εκπλήρωση ατομικών
"πολιτικών" στόχων και προσωπικών φιλοδοξιών.
Δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση το δικαίωμα στην εργασία, μέσα από
διαδικασίες διαφανούς αξιολόγησης, να αποτελεί πολιτική, κοινωνική και
επαγγελματική ΝΤΡΟΠΗ, τόσο για εμένα , όσο βεβαίως και για τον
οποιονδήποτε Έλληνα και Ελληνίδα .
Αντίθετα, παρά την άμεση, επίμονη και επίπονη προσπάθειά μου να
απεγκλωβιστώ από την σχέση έργου-μελέτης με τον Δήμο Ιστιαίας με σκοπό
την συμμετοχή μου στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2006, αναφαίρετο
ΔΙΚΑΙΩΜΑ του κάθε Έλληνα πολίτη, επιδίωξαν με μανία και δυστυχώς για
την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ τα κατάφεραν και πέτυχαν να ανατρέψουν την ΛΑΪΚΗ ΕΝΤΟΛΗ
ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ :
Την απόλυτη ρευστότητα στην Διοίκηση του Δήμου Ιστιαίας και κυρίως
Την αδυναμία λήψης Αποφάσεων καθώς και
Τον διαρκή "Έλεγχο"των αποφάσεων και δράσεων από οργανωμένα
επιχειρηματικά συμφέροντα εργολάβων δημοσίων έργων οι οποίοι
κυριολεκτικά ΑΛΩΣΑΝ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΗΜΑ !!!
Εύχομαι οι εκλογές τον ερχόμενο Νοέμβρη να αποτελέσουν μια νέα αρχή
συγκρούσεων και ανατροπών με ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Εξ αιτίας των οποίων η αυτοδιοίκηση αποτέλεσε μέχρι σήμερα πεδίο
διαπλοκής - διαφθοράς - αναξιοκρατίας και πολιτικού αμοραλισμού !!!
ΣΑΣ ΘΥΜΙΖΩ ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ ΟΚΤΩΒΡΗ του 2006
"ΕΣΕΙΣ ΕΧΕΤΕ ΤΟ ΛΟΓΟ - ΕΜΕΙΣ ΕΧΟΥΜΕΤΟΝ ΤΡΟΠΟ"
ΤΟΝ ΝΟΕΜΒΡΗ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΛΟΙΠΟΝ :
"ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΕΣΕΙΣ ΕΧΕΤΕ ΤΟ
ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΕΤΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ :
ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΓΝΩΣΗ
ΑΛΛΑ ΚΥΡΙΩΣ ΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ
ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΩΦΕΛΙΜΟΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ !!! "
Σας ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ από καρδιάς για την εμπιστοσύνη , την ΑΓΑΠΗ και την
στήριξή σας και συγχωρέστε με που δεν βρήκα ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ να άρω την
ομηρία μου αν και εσείς κρατήσατε
ΤΟΝ ΛΟΓΟ σας τον Οκτώβρη του 2006
ΜΗΝ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΕΣΤΕ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΕΩΣ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΩΣΗ
ΑΣΠΑΣΙΑ ΜΙΜΟΥΣΗ

Ιστιαία: Ανοιχτοί τάφοι στο νεκροταφείο

από την Βόρεια Εύβοια -φύλλο Ιούλιος 2010-126
Διαμαρτυρίες κάποιων κατοίκων της πόλης έφεραν τον φακό της "ΒΕ" στο
νεκροταφείο. Τάφοι μετά την εκταφή του νεκρού μένουν ανοικτοί.
Δίπλα ακριβώς το χώμα του εκταφιασμού και μέσα κουρέλια (!!!), σάπια σανίδια
κομμάτια του φέρετρου η ακόμη και το μισό φέρετρο παρατημένο στο βάθος
του τάφου. Σε ένα τάφο μάλιστα το φτυάρι της ε-κταφής ήταν ακόμη μέσα.
Οι τάφοι που είχαν αυτήν την εικόνα δεν ήταν και λίγοι, μάλιστα ήταν
αρκετοί. Η εικόνα δεν είναι καθόλου τιμητική αλλά ούτε και..
λειτουργική. Δεν μπορεί να πηγαίνεις για επίσκεψη σε δικό σου άνθρωπο
που έχεις χάσει και δίπλα να βλέπεις αυτήν την εικόνα. Σκεφτείτε να
χρειαστεί να έχετε κοντά σας και παιδιά. Εκτός της άσχημης εικόνας,
δεν τηρούνται και οι στοιχειώδεις κανόνες υγιεινής. Ο Δήμος έχει
υποχρέωση να δει το θέμα.
Συνωστισμός και έλλειψη χώρου
Το νεκροταφείο της Ιστιαίας όταν έγινε στον χώρο αυτόν, εξυπηρετούσε
μια πολύ μικρότερη πόλη, ήταν εκτός οικισμού και κανείς δεν φανταζόταν
ότι μετά από χρόνια το Ξεροχώριον θα γινόταν κωμόπολη και μάλιστα...
πολυεθνική!!!
Ο χώρος λοιπόν ασφυκτικά γεμάτος, οι διάδρομοι μεταξύ των μνημάτων
πολύ στενός, τόσο που κινδυνεύεις κάθε στιγμή να σκοντάψεις και να
πέσεις πάνω σε άλλο μνήμα. Τα μνημόσυνα και οι τελετές γίνονται με
δυσκολία. Η καθαριότητα και πάλι με αυτή τη κατάσταση είναι ελλιπής,
όπως επίσης και ο αερισμός του χώρου. Έτσι τα γειτονικά σπίτια το
καλοκαίρι υποφέρουν από την δυσοσμία. Οι ανοικτοί τάφοι (ίσως είναι
κάποιο έθιμο της Ιστιαίας) επίσης επιδεινώνουν. Οι κάτοικοι της "πάνω
γειτονιάς", διαμαρτύρονται συνεχώς και οι τελευταίες τρεις δημαρχίες
(Νταλιάνη, Ευαγγελό-πουλου, Καπόλου), αναγνώριζαν το πρόβλημα, το
είχαν στην ατζέντα τους, όμως υλοποίηση καμία. Επί Ευαγγελόπουλου
ξεκίνησαν οι διαδικασίες μεταφοράς (αγορά γης, μελέτη, κλπ), όμως
έμεινε εκτός υλοποίησης. Γενικά το κοιμητήριο πλέον έχει κορεστεί και
θα πρέπει πλέον να μεταφερθεί εκτός πόλης. Είναι θέμα αισθητικής, αφού
βρίσκεται στην είσοδο της πόλης, είναι "ξέφραγο αμπέλι" χωρίς καμία
προστασία (οι τάφοι σχεδόν εφάπτονται στον δρόμο που οδηγεί στο
κέντρο, ενώ είναι και θέμα υγιεινής και ταλαιπωρίας για τους
κατοίκους. Εμείς συμπληρώνουμε και κάτι άλλο : Είναι και θέμα
υποβάθμισης του θέματος που λέγεται "τελευταία κατοικία" και να μην
πούμε το χειρότερο προσβολής των νεκρών.

Λουτροθεραπεία με ...σκουπίδια

από την Βόρεια Εύβοια -φύλλο Ιούλιος 2010-126


Στιγμές απείρου κάλλους διαδραματίζονται κάθε μέρα στα Λουτρά Αιδηψού
μέσα και έξω από το γραφείο του ΙΚΑ.

Πρωταγωνιστές, επισκέπτες ηλικιωμένοι που θέλουν να σφραγίσουν τα
Δελτία Θεραπευτικού Τουρισμού. Στα Δελτία αυτά πρέπει να σφραγίσουν
την άφιξη και αναχώρησή τους.
Όμως επειδή το ΙΚΑ είναι κλειστό το Σαββατοκύριακο και οι αφίξεις
συνεχίζονται κάθε μέρα παρατηρείται τρομακτικός συνωστισμός.
Επιπλέον οι υπάλληλοι του Ι-ΚΑ κάνουν εξονυχιστικό έλεγχο, γιατί μέχρι
πέρσι, πολλοί σφράγιζαν τα Δελτία για άλλους, οι οποίοι δεν έρχονταν
για λούσεις, παρακρατώντας την διαφορά, προφανώς ...σε χρήμα. Στο
κόλπο φυσικά ήταν κι άλλοι !!!
Έτσι φέτος ένας ηλικιωμένος μπορεί να χρειαστεί να περιμένει ακόμη και
πέντε ώρες, μες στον ήλιο και τα σκουπίδια !!! (τα οποία προφανώς θα
πρέπει να τα μαζεύει ο Δήμος).
Έχει ζητηθεί από το τοπικό γραφείο μηχάνημα προτεραιότητας, ώστε να
γίνει αποσυμφόρηση, αυτό όμως έπρεπε να γίνει πιο νωρίς.
Εκτός από την πολύωρη αναμονή (μες στον ήλιο και τα σκουπίδια),
υπάρχουν εκνευρισμοί (για την προτεραιότητα), λιποθυμίες (ορθοστασία),
αλλά και κλοπές από επιτήδειους στους ανυποψίαστους ηλικιωμένους.
Άραγε θα ήθελε κανείς να δει τους γονείς του σε αυτή τη δεινή θέση ;
Φαντάζομαι κανείς!!
Αυτή η εικόνα προσβάλλει την εικόνα της Λουτρόπολης. Εκτός αν κάποιοι
τους ηλικιωμένους τους θεωρούν τουρίστες που τους φιλοξενούν εξ
ανάγκης. Χωρίς αυτούς όμως τι κατηγορίας τουρίστες θα είχαν έτσι όπως
έχουν καταντήσει την πόλη ;

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος στο Μαντούδι

Του Χρήστου Παπαστάμου, Συν. Δασκάλου - Αγία Άννα
από την ΒΕ Ιούλιος 2010


Η εξόρυξη και οι συνθήκες Εργασίας
Κατά την προ του 1900 εποχή δυο σπουδαία ζητήματα απασχολούσαν τους
κατοίκους της Βόρειας Εύβοιας : Το εργατικό των ορυχείων του
Μαντουδίου και το αγροτικό που ήτανε ζήτημα πανελλήνιο.
Και πρώτα θα
εκθέσω το εργατικό που ήταν η αιτία να έλθει στο Μαντούδι ο Βενιζέλος.
Στην περιφέρεια του Μαντουδίου τότε υπήρχαν πολλά ορυχεία λευκολίθου
στα οποία δούλευαν χιλιάδες εργάτες με κέντρο το Μαντούδι.η έναρξη των
εργασιών εξόρυξης του λευκολίθου άρχισε την πρώτη δεκαετία του
περασμένου αιώνα. Η τότε εποχή ήταν πολύ δυσμενής για τον εργάτη, όχι
μόνο στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος αλλά και σε όλη σχεδόν την Ευρώπη.
Η κυριαρχία του καπιταλισμού σε όλες τις βιομηχανικές χώρες ήταν πολύ
σκληρή και επεδίωκε πάντα την άγρια εκμετάλλευση του εργάτη. Δεν
αναγνώριζε και δεν παρείχε τα νόμιμα δικαιώματα στον εργάτη και ούτε
καν του εξασφάλιζαν ευνοϊκές συνθήκες εργασίας. Την εποχή λοιπόν
εκείνη οι εργάτες αυτών ων ορυχείων δούλευαν κάτω από άθλιες συνθήκες.
Μόνιμοι και έκτακτοι εργάτες, ενήλικοι και ανήλικοι, μπαζαδόροι και
μιναδόροι, όλοι τους τότε εργάζονταν από της Αυγής έως της Εσπέρας
σχεδόν άνευ διακοπής και καθ' όλη την διάρκεια του έτους. Πιο τραγική
μάλιστα ήταν η κατάσταση τον χειμώνα. Με τα φαναράκια από πολύ πρωϊ
και μέχρι πολύ αργά το βράδυ μες το κρύο, τη βροχή και το χιόνι,
πηγαινοέρχονταν δε, από το Μαντούδι και τα χωριά τους, ακόμη κι από
την μακρινή Παλαιόβρυση με τα πόδια καθημερινά στις σκοτεινές και
υγρές γαλαρίες.
Εδώ τώρα για λίγο ας αγνοήσουμε για λίγο τις άθλιες
συνθήκες εργασίες των εργατών των ορυχείων Μαντουδίου κι ας
αναφερθούμε σε ένα άλλο πιο τραγικό ζήτημα που ήταν και η κύρια αιτία
της άφιξης του Ελευθέριου Βενιζέλου στο Μαντούδι. Ακριβώς τότε σε
όλους σχεδόν τους εργάτες υπήρχε μια άγρια και σχεδόν ληστρική
εκμετάλλευση στο θέμα της πληρωμής από την εργοδοσία. Τον αισχρό αυτόν
τρόπο πληρωμής των εργατών των ορυχείων, τον περιγράφει ο ιστορικός
εκείνης της εποχής Γ. Αφένδρας " Διευθυντές λοιπόν της εταιρείας είχαν
βρει έναν ληστρικό τρόπο πληρωμής των εργατών, αντί δηλαδή να
πληρώνουν τους εργάτες εις χρήματα σε καθορισμένη ημερομηνία, έδιδαν,
απλώς σε κάθε εργάτη μιαν έντυπον απόδειξη στην οποίαν αναφέρουν τον
αριθμόν των ημερομισθίων και το ποσόν το οποίο δικαιούτο ο κάθε
εργάτης, ο οποίος έπρεπε να πηγαίνει στο ταμείο της εταιρείας εις την
Αθήνα για να την εξοφλήσει. Επειδή όμως αυτό ήταν αδύνατο, εις κάθε
εργάτη του υποδεικνύουν ορισμένους εμπόρους του Μαντουδίου τους
οποίους τας κατέθετε με έκπτωση έως 10% και ο έμπορος τας λάμβανε και
έδιδε όπως έλεγαν τότε "όσα βαστούσε η ψυχή του". Αν όμως κάποιος
εργάτης είχε μεγάλη ανάγκη χρημάτων και τα ήθελε σύντομα σε μετρητά
υπήρχαν ορισμένοι τοκογλύφοι που τους εξυπηρετούσαν πιο σύντομα, με
έκπτωση 15 και 20 % Οι έμποροι και οι τοκογλύφοι αφού συγκέντρωναν
αρκετές αποδείξεις μετέβαινον στην Αθήνα και εξοφλούνταν αμέσως
αποκομίζο-ντες αρκετόν κέρδος".
Ευτυχώς τότε με τις συμβουλές και την πρωτοβουλία εργατών που είχαν
δουλέψει και σε άλλα ορυχεία και είχαν κάποια συνδικαλιστική εμπειρία
και γνώριζαν πολύ περισσότερα για τα δικαιώματα του εργάτη και
αντιλαμβάνονταν πόσο άδικη ήταν η συμπεριφορά της εργοδοσίας.
Κατόρθωσαν να ενώσουν όλους αυτούς τους απλούς εργάτες των ορυχείων
στην κήρυξη μιας γενικής απεργίας. Έτσι όλοι μαζί σύσσωμος ο κόσμος
της εργατιάς του Μαντουδίου και όλων των περιχώρων. Κατάλαβαν τους
φούρνους και όλες τις εγκαταστάσεις και απείλησαν όλους τους
διευθυντές ότι θα ανατινάξουν τους φούρνους και τις γαλαρίες, αν δεν
ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους.
Η παρέμβαση του Δημάρχου Κηρέως Αλέξιου Γεροδημητρίου
Ευτυχώς το φλέγον αυτό ζήτημα λύθηκε με την πρωτοβουλία και την
επέμβαση του τότε Δημάρχου του Μαντουδίου Αλέξη Γεροδη-μητρίου και του
Νομάρχη. Για τον Δήμαρχο μάλιστα έλεγαν ότι πάντα έπαιρνε το μέρος των
εργατών. Πράγματι την ίδια μέρα έστειλε μακροσκελές τηλεγράφημα στον
Βενιζέλο, αναφέροντας τις αδικίες των Διευθυντών και ζητούσε την άμεση
επέμβαση της κυβέρνησης. Πράγματι την άλλη ημέρα - όπως γράφει ο
ιστορικός Γιώργος Αφένδρας - ο Δήμαρχος του Μαντουδίου έλαβε επείγον
τηλεγράφημα από το πολιτικό γραφείο του Βενιζέλου, ότι θα έρθει ο
ίδιος να εξετάσει τα ζητήματα που του ανέφεραν.
Τότε ακριβώς η Εφημερίδα της Χαλκίδας Εύριπος την 6/6/1912 έγραφε : "
Την εσπέραν του παρελθόντος Σαββάτου, αφήχθη στην πόλη μας δια
εκτάκτου τραίνου ο Πρωθυπουργός κ. Βενιζέλος συνοδευόμενος υπό του
δευτεροτόκου υιού του, του επιθεωρητή μεταλλείων κ. Γούναρη, του
Διευθυντού της Τράπεζας Αθηνών κ. Μάτσακη, και τινών άλλων. Μεγάλην
υποδοχήν και δείπνο του παρέθεσαν εις την Παλίρροιαν οι επιτυχ'οντες
βουλευτές του κόμματός του κ.κ Νικ. Βασιλείου ιατρός, Ευάγγ.
Γεωργιάδης Δικηγόρος, Ζήσης, Παπαστρατής.
Η άφιξη του Βενιζέλου στο Μαντούδι - Συνάντηση με τους εργάτες.
Ανακοίνωση οκτάωρου
Την άλλη μέρα το πρωϊ και ώρα 7 ανεχώ-ρησε για το Μαντούδι μετά της
συνοδείας του, προς επίσκεψη των εγκαταστάσεων της Μεταλλευτικής
Εταιρείας Λευκολίθου". Εις το ίδιο φύλλο της εφημερίδας ο ανταποκριτής
έγραφε : "Η υποδοχή του Βενιζέλου εις το Μα-ντούδιον την
3/Ιουνίου/1912. Επί τη ειδήσει της αφήξεως ενταύθα του Πρωθυπουργού,
πάντες οι κάτοικοι της κωμοπόλεως ήτο συγκεντρωμένοι στην είσοδο της
κωμόπολης παρά την εκεί γέφυραν ήτις είχε διακοσμηθεί δια μύρτων και
καταλλήλως κατασκευασμένη αψίδα, επί της οποίας ανέμιζεν η ελληνική
σημαία. Ένθεν κι ένθεν είχαν τοποθετηθεί οι μα-θηταί αμφοτέρων των
φύλλων με επικεφαλής τους διαδασκάλους των. Εν αρχή κατέλαβον θέσιν ο
Δήμαρχος Αλέξιος Γεροδημητρίου μετά του δημοτικού συμβουλίου και των
λοιπών αρχών.
Οι σύμβουλοι της Εταιρείας που επροπο-ρεύοντο μη αναμένοντες τέτοιαν
υποδοχήν, είπαν στον σωφέρ να αναπτύξει ταχύτητα και έτσι προσπέρασαν
συντόμως. Ο κατόπιν δε ερχόμενος κ. Βενιζέλος ιδών την συγκέντρω-σιν
διέταξε τον σωφέρ να σταματήσει. Κατέβηκε δε, αμέσως από το αυτοκίνητο
και πήρε μια ανθοδέσμη που του την πρόσφερε μια μαθήτρια και άκουσε
την μακράν προσφώνηση του Δημάρχου και του Διευθυντή ου Δημοτικού
Σχολείου Παμφίλη Παπαντωνίου. Μετά απ' όλα αυτά ο Πρωθυπουργός είπε
στον Δή-μαρχον "Κύριε Δήμαρχε επειδή έχουμε προγραμματίσει να πάμε στα
γραφεία της Εταιρείας εις στους φούρνους όπου μου είπαν ότι έχουν
συγκεντρωθεί εργάτες, τώρα φεύγω και θα επανέλθω να μιλήσω στους
κατοίκους την μεσημβρίαν. Αμέσως μετέβη στους φούρνους όπου οι εργάτες
τον περίμεναν με ζητοκραυγές. Εκεί η επιτροπή των εργατών του εξέθεσε
τα αιτήματά τους.
Ο Βενιζέλος έμεινε κατάπληκτος με τον τρόπο της πληρωμής και την
αδικαιολόγητη παράταση του χρόνου εργασίας των και ζήτησε από τα μέλη
των περισσότερες πληροφορίες και διευκρινήσεις, αν όντως ήταν σωστά
όσα του εξέθεσαν. Οι σύμβουλοι της Εταιρείας ισχυρίσθηκαν τα συνήθη
ψέματα και ο Βενιζέλος πήρε αμέσως την απόφασιν. Οι εργάτες να
πληρώνονται ανά 15θήμερο στα γραφεία της Εταιρειας στους Φούρνους και
μέχρι την ψήφησιν ειδικού νόμου οι εργάτες πάσης ειδικότητας θα
ειργάζοντο οκτάωρον. Εγευ-μάτισεν στους Φούρνους και επανήλθεν στο
Μαντούδι όπου στην πλατείαν είχε συγκεντρωθεί μεγάλο πλήθος από
κατοίκους της περιοχής.
Στην πλατείαν μίλησε ο Πρωθυπουργός για τα μέτρα που θα λάβει υπέρ των
εργατών και των γεωργών, αναγγέλοντας τότε τον α-βάσταχτον φόρον των
αροτριόντων και πολλών άλλων σοβαρών ζητημάτων". Ανεχώρησε αμέσως για
τα Αχμέταγα (Προκόπι) προκειμένου να συναντηθεί με τον μεγαλοτσιφλικά
Φραγκ-Νόελ-Μπαίκερ. Κατά την συνάντηση των δύο ανδρών στο Προκόπι
έλαβε χώρα σημαντικό επεισόδιο που νομίζω ότι έχει αρκετό ιστορικό
ενδιαφέρον, θα το περιγράψω εκτενώς δε στο επόμενο φύλλο της Βόρειας
Εύβοιας. Ο Βενιζέλος τότε στο Μαντούδι έδειξε τόλμη και ειλικρίνεια
παίρνοντας το μέρος των εργατών, οι εξαγγελίες του δε, είχαν απήχηση
σε όλη τη χώρα. Επίσης έδειξε ότι δεν ήταν μια μεγάλη πολιτική
φυσιογνωμία αλλά και μια συνδικαλιστική μορφή.

8 Αυγούστου 2010

Κάτι μυρίζει...

Κάτι μυρίζει προς την περιοχή του βιολογικού καθαρισμού Λίμνης,μας
κατήγγειλε φίλος της στήλης.
Τα λύματα πλημμύρισαν την περιοχή και η δαπάνη για την επαναλειτουργία
της εγκατάστασης πάει ...στράφι.
Τώρα τέτοιες μέρες, τέτοια λόγια για συντήρηση, αλλά όταν αυξάνονται
τα... κακά αυξάνονται και τα προβλήματα αυτού του έργου-βιτρίνας.
Ο επόμενος Δήμαρχος πιστεύω να λύσει το πρόβλημα...
Μέχρι τότε γαλότσες και μανταλάκια για τη μύτη.

ΒΟΡΕΙΑ ΕΥΒΟΙΑ -126- ΙΟΥΛΙΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2010

Η ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΒΟΡΕΙΑ ΕΥΒΟΙΑ -126- ΙΟΥΛΙΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2010

γιορτή σαρδέλας 2010



Κέφι, χορός και φαγοπότι στην εκδήλωση του συλλόγου ερασιτεχνών αλιέων "Ο Ποσειδών" , στα πλαίσια των Ελυμνίων 2010. Οι καρέκλες και τα τραπέζια αποδείχθηκαν λίγα , για να φιλοξενήσουν το ..ποτάμι των επισκεπτών της εκδήλωσης. Άντε και του χρόνου, με ..αστακούς!



φωτογραφίες από την εκδήλωση:

ΠΕΡΙ ΑΠΟΓΡΑΦΗΣ ΑΠΟΡΙΕΣ - ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

* Μήπως το λάδι για να δουλέψει η κρατική μηχανή είναι η γνώση του
αριθμού των Δημοσίων Υπαλλήλων;
* Μήπως η απογραφή θα μπορούσε να γίνει από τις υπηρεσίες όλων των
Υπουργείων και των Φορέων του Δημοσίου;

* Μήπως με κάθε τρόπο έπρεπε να κρατήσει χρόνια η κολόνια του κράτους
με έναν πολύ μεγάλο αριθμό Δημοσίων Υπαλλήλων;
* Μήπως είναι τυχαίο που απογράφηκαν όλοι οι υπάλληλοι που υπηρετούν
στο Δημόσιο με οποιαδήποτε σχέση εργασίας, ακόμη και οι αιρετοί
(Πρωθυπουργός, Βουλευτές, Δημοτικοί Σύμβουλοι, κ.α.);
*Μήπως η δικαιολογία της απόλυσης για τους συμβασιούχους που
υπηρετούν σε οργανισμούς και δημόσιες επιχειρήσεις που συγχωνεύονται
είναι σύμφωνη με τον νόμο, αφού οι φορείς που τους προσέλαβαν και οι
θέσεις που υπηρετούσαν έχουν πάψει να υπάρχουν;
* Μήπως το ίδιο θα ισχύσει και για τους συμβασιούχους των Δήμων, των
Δημοτικών Επιχειρήσεων και των Νομαρχιών με την εφαρμογή του
Καλλικράτη;
* Μήπως η σύνδεση της απογραφής με το ενιαίο κέντρο πληρωμών έχει να
κάνει με ένα ενιαίο μισθολόγιο με μικρότερες απολαβές;
Υ.Γ. Οι παραπάνω απορίες - ερωτήματα δεν σημαίνουν ότι αποτελούν
υπεράσπιση του γραφειοκρατικού, αυταρχικού και σπάταλου Δημόσιου Τομέα
που δημιουργήθηκε στη χώρα μας από τις μέχρι τώρα κυβερνήσεις.
Π.Κ. ΣΥΡΙΖΑ ΛΙΜΝΗΣ

5 Αυγούστου 2010

οι τρεις Δήμαρχοι λίγο πριν γίνουν ...ένας.



Η παρουσία και των τριών Δημάρχων, Μάρκου, Περήφανου και Ενωτιάδη σε εκδήλωση των Ελυμνίων,έβαλε τέλος στις φήμες για ...συντροφικά μαχαιρώματα!
Το ότι θα κατέβουν και οι τρείς στις εκλογές είναι μάλλον σίγουρο , οπότε τον πονοκέφαλο τον έχει ο υπεύθυνος του ΠΑΣΟΚ για την περιοχή.
Αντίπαλο δέος δεν υπάρχει προς το παρόν, οπότε γιατί να μη χαμογελούν;

εκδήλωση για το δάσος της Λίμνης

Στα πλαίσια των Ελυμνίων 2010,πραγματοποιήθηκε εκδήλωση σχετική με την
ανάπλαση του δάσους της Λίμνης.

Ο Δασολόγος Σπύρος Ζίγκηρης παρουσίασε την εργασία του από το ανοιχτό
πανεπιστήμιο ,στην οποία προτείνει την ανάπλαση του Λιμνιώτικου δάσους
με στόχο την ανάδειξη και την προστασία του.
Παραβρέθηκαν οι Δήμαρχοι των τριών Δήμων, ο πρώην επιθεωρητής δασών
Κος Αποστολόπουλος και ο υπέυθυνος για τον εθνικό Δρυμό Πάρνηθας Κος
Δημόπουλος, καθώς και πολλοί άλλοι ακροατές.
Τη μελέτη μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ:


ΖΙΓΚΗΡΗΣ ΣΠΥΡΟΣ:Το Περιαστικό Δάσος Λίμνης

ΠΕΡΠΑΤΗΣΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ....

ΠΕΡΠΑΤΗΣΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΤΟΥ
ΔΗΜΟΥ ΕΛΥΜΝΙΩΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ 8 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΩΡΑ 8.30 ΠΡΩΙ
ΔΙΑΔΡΟΜΗ : ΣΤΑΥΡΟΣ (ΜΥΡΤΙΑΣ) - ΠΗΓΗ ΕΡΩΤΟΚΡΓΓΟΥ
ΜΗΚΟΣ ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ : 6,5 ΚΜ ΣΕ ΧΩΜΑΤΙΝΟ ΔΡΟΜΟ
ΒΑΘΜΟΣ ΔΥΣΚΟΛΙΑΣ : - 2 ΜΕΧΡΙ +2
ΗΛΙΚΊΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΩΝ : ΑΠΟ 12 ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΠΑΝΩ
ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ : ΡΟΥΧΑ - ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΓΙΑ ΠΕΡΠΑΤΗΜΑ -ΚΑΠΕΛΟ - ΝΕΡΟ
ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΛΙΜΝΗΣ

3 Αυγούστου 2010

Φύση, αυτή η τρομοκράτης...

Δρ. Παλάντζας Γιάννης
Φεστιβάλ Ελυμνίων 2010, 3
Αυγούστου., , Κτίριο Μελά, Λίμνη
 

Στη σημερινή βραδιά δεν πρόκειται να αναφερθώ, ως συνήθως,  στη μεγάλη μεταλλευτική παράδοση της περιοχής, η οποία δεν γνωρίζω μέχρι πότε θα απαξιώνεται ούτε θα κάνω την παρουσίαση του βιβλίου μου «Λευκολίθου Ευβοϊκά Δρώμενα»,  η οποία πραγματοποιήθηκε πριν από μερικούς μήνες με προσωπική πρωτοβουλία, και η παρέμβαση του οποίου σας πληροφορώ ότι προσελκύει το ενδιαφέρον πολλών ενδιαφερόμενων, εντός και εκτός της χώρας. Θέλω, λοιπόν, να επισημάνω ότι ένα βιβλίο δεν είναι ένα κοινό κοσμικό ανάγνωσμα και η δυναμική του δεν εξαντλείται ούτε με μία ούτε με περισσότερες παρουσιάσεις. Αλλά έχει μια διαχρονικότερη λειτουργικότητα, η οποία δεν είναι ανάγκη να εξαντλείται στην εφυΐα της δικής μας μόνο γενιάς.




Κατά μια περίεργη συγκυρία, στη δεκαετή ερευνητική μου προσπάθεια σχετικά με τα μεταλλεία λευκολίθου της Βόρειας Εύβοιας και την ανάλωση εκατοντάδων ωρών στην ανάγνωση χιλιάδων εγγράφων, συνέβη να έρθουν σε γνώση μου τρεις φάκελοι εγγράφων, τα οποία ανήκουν στην πνευματική περιουσία του Τοπικού Αρχείου Λίμνης, με την ένδειξη Λύκοι, Ακρίδες, Αρουραίοι. Η ύπαρξη αυτών των φακέλων πάντα υποδαύλιζε την περιέργειά μου και παράλληλα με τη  κύρια ερευνητική μου προσπάθεια, αυτή των μεταλλείων,  θεωρούσα ως εκκρεμότητα τη δημοσιοποίηση του περιεχομένου τους.



Σήμερα θεωρώ ότι είναι μια καλή ευκαιρία για να γίνει αυτό για τους εξής λόγους: 1ον γιατί η σημερινή παρουσίαση συμπίπτει ουσιαστικά με την επαναλειτουργία ενός χώρου ιστορικού για την πόλη, με σαφή εκπαιδευτικό χαρακτήρα, μιας υποδομής δηλαδή που μπορεί να αναβαθμίσει τα πολιτισμικά δρώμενα του τόπου, αν γίνουν οι σωστές επιλογές και αναληφθούν έξυπνες πρωτοβουλίες.



2ον. γιατί η σημερινή παρουσίαση αναδεικνύει την αξία και τη δυναμική του Ιστορικού Αρχείου Λίμνης, Παράρτημα των Γ.Α.Κ., το οποίο είναι ικανό να υποστηρίξει εκτός των άλλων ερευνητικών προσπαθειών, μεταπτυχιακών και διδακτορικών εργασιών και εξειδικευμένα άρθρα, μελέτες, οι οποίες σας διαβεβαιώνω ενδιαφέρουν πολλούς και προάγουν τη φήμη της πόλης και της περιοχής.



και ένας τρίτος λόγος είναι η ιδιαιτερότητα του ίδιου του θέματος της σημερινής μου ομιλίας, αφού αναφέρεται σε μια χαμένη οικολογία του τρόμου, η οποία βέβαια ήταν απειλητική για τις κοινωνίες οι οποίες την αντιμετώπισαν, αλλά τελικά τα θύματα έγιναν θύτες. Μια επιβεβαίωση δηλαδή της επιθετικής στάσης του ανθρώπου απέναντι στη φύση, η οποία έχει λάβει σήμερα εκρηκτικές διαστάσεις.



Για την Λίμνη βέβαια αυτή η οικολογία του τρόμου είναι πολύ παλιά και ανάγεται  στα Ελληνιστικά Χρόνια, όταν σύμφωνα με την αναφορά του Ηρακλείδη του Ποντικού οι κάτοικοι του αρχαίου Ειλυμνίου εγκατέλειψαν την πόλη τους, εξαιτίας του πλήθους των ποντικών, οι οποίοι καταβρόχθιζαν τα πάντα ακόμα και τον ίδιο το σίδηρο και ίδρυσαν στη Χαλκιδική, στη Χερσόνησο του Άθω, την πόλη Κλεωνές. Άλλες τέτοιες συγκλονιστικές αναφορές δεν εντοπίζονται, αλλά δεν σημαίνει ότι, επειδή αυτές εκλείπουν, παρόμοια περιστατικά δεν σημειώθηκαν στους μετέπειτα αιώνες, μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα. Τότε, αμέσως μετά την ανεξαρτητοποίησή του (1830) το Ελληνικό Κράτος έπρεπε να ανταποκριθεί στη διευθέτηση μιας σειράς προβλημάτων, προκειμένου να ισχυροποιήσει την ίδρυσή του και να δημιουργήσει τις δομές εκείνες που θα του επέτρεπαν να αναπτυχθεί στο μέλλον. Μεγάλες προκλήσεις στέκονταν εμπόδια σε αυτή την πορεία, μεταξύ αυτών και η ανάπτυξη της περιφέρειας και η εδραίωση ενός κλίματος ασφάλειας και εμπιστοσύνης μεταξύ των κατοίκων της. Όσο και αν φαίνεται υπερβολικό υπήρχαν κάποιοι που αντιστρατεύονταν αυτές τις επιδιώξεις και η παρουσία τους, ιδιαίτερα σε αγροτικές περιοχές, δημιουργούσαν συνθήκες εκφοβισμού στον τοπικό πληθυσμό.      Αναφερόμαστε στις ακρίδες, στους αρουραίους και στους λύκους, σε μια δηλαδή αυτοτροφοδοτούμενη διατροφική πυραμίδα η οποία εκφόβιζε, σε όλη τη διάρκεια του 19ου αι. και μέρος του 20ού,  τους πληθυσμούς της χώρας και η αντιμετώπισή της απασχόλησε τον Κρατικό Μηχανισμό για αρκετές δεκαετίες, μέχρι και σχετικά πρόσφατα. Τα στοιχεία που παρατίθενται στη συνέχεια είναι όντως εντυπωσιακά και αντλούνται από έγγραφα του Ιστορικού Αρχείου Λίμνης.



            Οι  Βιβλικές αναφορές των ακρίδων είναι γνωστές, όπως και η αναγόρευσή τους σαν όγδοη κατάρα του Φαραώ. Η καταστροφική ισχύς τους είναι τεράστια, όταν ξαφνικά για βιολογικούς λόγους, που ακόμα η επιστήμη ερευνά, το μοναχικό ζωύφιο αφήνει τη μοναχική ζωή και σχηματίζει σμήνη δισεκατομμυρίων, ικανά να καλύψουν δεκάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα γης. Μάλιστα, θεωρείται μαζί με τη γαρίδα κριλ η μοναδική περίπτωση που σχηματισμοί ζωικών οργανισμών μπορούν να γίνουν θεατοί από το διάστημα. Πολύ πρόσφατα η επιστήμη φαίνεται να βρήκε το βιολογικό μηχανισμό σχηματισμού των μεγαλύτερων ομαδοποιήσεων του πλανήτη. Συγκεκριμένα η αλλαγή συμπεριφοράς της μοναχικής ακρίδας μεταστρέφεται λόγω της σεροτονίνης, μιας ουσίας που και στον άνθρωπο σχετίζεται με τη ρύθμιση της διάθεσης και της σεξουαλικότητας. Η συγκεκριμένη ουσία εκκρίνεται σε μεγάλο βαθμό, όταν λόγω ευνοϊκών συνθηκών έχουμε αύξηση του τοπικού πληθυσμού στις πηγές τροφής, με αποτέλεσμα οι ακρίδες να αγγίζουν η μία την άλλη. Αποτέλεσμα της διέγερσης αυτής είναι η ακρίδα να αλλάζει χρώμα και να αρχίσει να εντάσσεται σε συμμορίες, οπότε και αλλάζει χρώμα. Από εκεί και έπειτα δεν υπάρχει τρόπος ανάσχεσης της γεωμετρικής αύξησής τους ούτε φυσικό εμπόδιο ικανό να περιορίσει την ακόρεστη διατροφική τους βουλιμία, η οποία μπορεί να καταβροχθίσει εκατομμύρια τόνους βλάστησης από την περιοχή από την οποία διέρχονται. Το 2006 στη Μαυριτανία παρατηρήθηκε ένα τεράστιο σμήνος 70 περίπου δισεκατομμυρίων ακρίδων, οι οποίες κάλυπταν μια ροή μήκους 230 χιλιομέτρων και πλάτους 150 μέτρων. Ο ήχος των σμηνών τρομοκρατούσαν τους ανθρώπινους πληθυσμούς και μια αρκετά καλή προσομοίωση, είναι αυτή του ήχου των βουβουζελών του πρόσφατου Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου.



            Η πρώτη αναφορά του θέματος των ακρίδων στην περιοχή επισημαίνεται όταν το 1842 ο Διοικητής της Εύβοιας, του Ελληνικού Βασιλείου, σε έγγραφό του προς τους Δημάρχους της Επικράτειας επεσήμαινε: ότι όλοι οι δημότες τους πρέπει να εξέρχονται προς καταδίωξη της ακρίδας, μέχρι την τέλεια εξολόθρευσή της. Σε περίπτωση άρνησης κάποιου, προσδιοριζόταν, ως αντισήκωμα, ο αντικαταστάτης του τού οποίου την αμοιβή κάλυπτε ο ίδιος. Ταυτόχρονα δίνονταν οι ακόλουθες οδηγίες: « … όπου ανεφάνησαν νεογνά ακριδών πρέπει αμέσως να γίνεται ανασκαφή ή να ανατρέπεται η γη και πάνω της να ρίχνεται ασβέστης. Όπου οι ακρίδες δεν έχουν κάνει ακόμα φτερά, αλλά έχουν αυξηθεί υπερβολικά και αρχίζουν να αναπηδούν και να βλάπτουν πρέπει να διώκονται και να συσσωρεύονται σε φραγμούς και άλλα κατάλληλα μέρη. Εάν η εξάπλωση της είναι καθολική πρέπει να συλλαμβάνονται με σεντόνια ή άλλα φαρδιά υφάσματα και να ρίχνονται μέσα σε τσουβάλια και ακολούθως να εμβαπτίζονται σε βραστό νερό και όπου αυτό δεν είναι δυνατό να ενταφιάζονται σε μεγάλους λάκκους, οι οποίοι μετά να επικαλύπτονται με ασβέστη…». Η Προϊστάμενη Αρχή υπογράμμιζε στο τέλος ότι προβλέπονταν πειθαρχική δίωξη σε περίπτωση αθέτησης των οδηγιών της. Προς ενδυνάμωση της συμμετοχής των πολιτών κινητοποιείται και η χωροφυλακή, στην οποία συστήνεται να μην κάνει την παραμικρή χρήση της εκτελεστικής της δύναμης αλλά να παρίσταται απλώς ως φόβητρο.



Το 1850 το ποσό των συλλαμβανόμενων ακρίδων ορίζεται  στις 5 οκάδες ανά οικογένεια και οργανώνονται καλύτερα οι εξορμήσεις εξόντωσης με τη χρήση εκλογικών καταλόγων. Οι νέες εγκύκλιοι γίνονται αυστηρότερες και πιο εξειδικευμένες, αφού η εξάπλωση των ακρίδων ήταν πλέον ανεξέλεγκτη. Οι νέες συνθήκες καθιστούν αναγκαία και τη συγκρότηση Εθνοφυλακής κατά αναλογία του πληθυσμού των Δήμων του Νομού. Επίσης διευρύνεται η ηλικία των υπόχρεων συμμετοχής στην καταδίωξη από τα 18 μέχρι τα 60.



Για καλύτερη ενημέρωση των ενδιαφερόμενων από το 1867 αρχίζει και η διάθεση από τη Νομαρχία μεταφρασμένων πραγματειών περί ακρίδος, έναντι του ποσού των 5 δραχμών. Πρώτος παραγγέλων στην περιοχή ο μεγαλογαιοκτήμονας  Παπαδόπουλος.



Παρόλα αυτά οι μέθοδοι αντιμετώπισης του προβλήματος ήταν ακόμα πρωτόγονοι και βασίζονταν περισσότερο στην εμπειρία. Οι οδηγίες του Υπουργείου Γεωργίας το αποδείκνυαν: «…προς ανεύρεσιν των θέσεων ωοτοκίας δύνανται να βοηθήσωσι κατά πολύ αγέλαι χοίρων, όπου υπάρχουσι τοιαύται, η αι κινήσεις των σμηνών των κοράκων. Οι χοίροι, μόλις αντιληφθώσιν ωοθήκας τρέχουσι προς το μέρος όπου υπάρχουσι αύται και ανασκάπτουσι δια του ρύγχους των το χώμα. Επίσης κατά πάσα πιθανότητα εκεί, όπου κατέρχονται σμήνη κοράκων, υπάρχουσιν ωά ακρίδων, άτινα δύνανται να καταστραφούν επί τόπου δι΄εκσκαφής…».



Ωστόσο, πέρα από τη λήψη των κοσμικών μέτρων κρίθηκε αναγκαία η συνεπικουρία και του θείου. Η τακτική αυτή της επίκλησης των Αγίων ή της λιτάνευσης Ιερών Εικόνων προς εξάλειψη του φθοροποιού ζιζανίου της ακρίδος και «των προκυψάντων δεινών» είναι πολύ παλιά και ανάγεται από την εποχή του Οσίου Δαυίδ. Έτσι προκρίνεται η λιτάνευση της θαυματουργού εικόνας της Ευαγγελιστρίας, η οποία είχε ήδη προηγηθεί στην Ιστιαία και στην Αιδηψό.



Το 1893 στην καταπολέμηση της ακρίδος αρχίζει η χρήση του αργού πετρελαίου και σάπωνος, το οποίο προμηθεύονταν, κατόπιν παραγγελίας, από την Κεντρική Αποθήκη στον Πειραιά και αργότερα από τη Στυλίδα.



Το 1926 εμφανίζεται και το πρόβλημα των αρουραίων, όπως προκύπτει από απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Λίμνης για εφαρμογή των διατάξεων του Νόμου 512 περί καταπολεμήσεως ακρίδων και αρουραίων και καταβολής των προβλεπόμενων αποζημιώσεων. Άριστο μέσο καταπολέμησης τους ήταν η στρυχνοβρώμη, η οποία ήταν πιο αποτελεσματική το χειμώνα.



Από το 1928 στην καταπολέμηση των ακρίδων αρχίζουν να χρησιμοποιούνται φλογοβόλα και νέα υλικά, όπως αρσενικώδες νάτριο, μελάσσα για την κατασκευή αρσενικομελασσούχων δολωμάτων και αλάτι, τα οποία έπρεπε να φυλάσσονται σε αποθήκη, για την οποία θα έπρεπε να εξασφαλίζουν οι Τοπικές Αρχές. Μάλιστα υποδεικνυόταν ότι το πάτωμά της έπρεπε να είναι στρωμένο με τσιμέντο ή με άλλη αδιάβροχή ύλη.



Την επόμενη χρονιά η εμφάνιση των ακρίδων είναι περισσότερο από ποτέ απειλητική. Έτσι σε επείγον τηλεγράφημα του Νομάρχη Καναβού δίνονται οδηγίες για πολιτική επιστράτευση αρρένων και θηλέων από το 18ο εως και 60ο΄ έτος ηλικίας, από τις αρχές έως τέλη Ιουνίου, και ορίζεται η ανά τριήμερο εξόρμησή τους και στα πιο απόμερα μέρη. Η υποχρεωτική εργασία λογίζεται η οκτάωρος, η οποία δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 10 ημέρες ανά έτος και εξαιρούνται οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι κληρικοί, οι υπηρετούντες στο Στρατό, οι υπερβαίνοντες το 60ό έτος και οι σωματικώς και διανοητικώς ανίκανοι για εργασία. Σε περίπτωση αδυναμίας συμμετοχής κάποιου ορίζεται αντισήκωμα 70 δρχ. για άντρα και 35 για γυναίκα και για τις δυστροπίες των πολιτών επιλαμβάνεται το τοπικό στρατοδικείο. Δίνονται επίσης οδηγίες σήμανσης των περιοχών, όπου χρησιμοποιούνται δηλητηριασμένα δολώματα και χορηγούνται και παρτίδες αντιδότων. Στην γενικότερη κινητοποίηση ενεργοποιούνται και τα τμήματα Ε.Ο.Ν., δηλαδή της Εθνικής Οργάνωσης Νεολαίας του δικτάτορα Μεταξά. Μετά την παρέλευση της κρίσιμης περιόδου πολλά από τα υλικά που ήταν αποθηκευμένα έβγαιναν προ πώληση σε διαδικασία πλειστηριασμού.



Το 1931 η Νομαρχία Ευβοίας κοινοποιεί εγκύκλιο προς καταστροφή των εμφανισθέντων εις την περιφερείαν αρουραίους: «…με ένα κουταλάκι του γλυκού ρίπτεται ολίγους κόκκους από το δηλητηριασμένο δόλωμα (στρυχνοσίκαλη) σε κάθε οπή, η οποία παρουσιάζεται εις τους αγρούς τους προσβεβλημένους από αρουραίους. Αργότερα τους επισημαίνεται ότι πρέπει να τοποθετούν στρυχνόσιτο μόνο εντός προσφάτων οπών προσφάτως ανοιχθησών και ουχί εντός στοών ασπαλάκων οποίων καταπολέμησις ανέφικτος. Κατόπιν φράσσεται η οπή με ένα κτύπημα του υποδήματος, ώστε οι εντός της υπογείου στοάς εγκεκλεισμένοι αρουραίοι θα φάγωσιν και θα ψοφήσουν. Προσοχήν, όμως, να μη μένουν σπόροι του δολώματος έξω της οπής και προξενήσουν δηλητηριάσεις εις την κτηνοτροφίαν και τα πουλερικά. Επίσης, να μη χρησιμοποιείται το χέρι κατά την διασποράν του δολώματος, διότι υπάρχει κίνδυνος δηλητηριάσεως, αλλά πάντοτε ένα κουταλάκι, αλλά και αν γίνει κατά λάθος επαφή να πλυθή αμέσως το χέρι με σάπωνα». Το πρόβλημα με την καταπολέμηση των αρουραίων φαίνεται να απασχολεί τις αρχές μέχρι και το 1938.



 Το 1932 τη γενική διεύθυνση της καταπολέμησης των ακρίδων ανατίθεται στον οικείο Προϊστάμενο της Γεωργικής Υπηρεσίας. Το 1948 οι πληγέντες από τα στοιχεία της φύσης βορειοευβοιώτες πλήττονται και από την έλευση ανταρτών και η περιοχή χαρακτηρίζεται ανταρτόπληκτη. Παρά τη δυσάρεστη πολιτική κατάσταση ο πόλεμος κατά της ακρίδας συνεχιζόταν αμείωτος και τις επόμενες δεκαετίες με τη χρησιμοποίηση μια νέας γενιάς πιτυρούχων  δολωμάτων, τα οποία διαβρέχονταν με εξαχλωριούχο βενζόλιο. Τελικά, από το 1991 απαγορεύτηκε η χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων για γενική χρήση, ίσως γιατί σήμερα εκτιμήθηκε ότι από τη γενικευμένη χρήση τους οι παράπλευρες απώλειες για τα οικοσυστήματα ήταν τεράστιες και ίσως επειδή θεωρούμε ότι ο κίνδυνος έχει παρέλθει. Όμως, πρόσφατες αναφορές από την Αυστραλία και τη Βόρεια Αφρική προειδοποιούν για επανάκαμψη του εφιάλτη.



Τώρα, η ανάμνηση της παιδικής μας ηλικίας μας παραπέμπει σε μια μορφή σκοτεινή και τερατώδη, η οποία παίρνει σάρκα και οστά στην εικόνα ενός πολύ γνωστού σε όλου μας ζώου, του λύκου. Ένα ζώο με πολύπλοκη κοινωνική συμπεριφορά και με επίπεδο νοημοσύνης ανώτερη σχεδόν από κάθε άλλο σαρκοφάγο, με το οποίο ο άνθρωπος αναμετράται από τη Νεολιθική Εποχή και, ο οποίος ευθύνεται για την εξαφάνισή του ζώου από πολλά μέρη της υφηλίου. Αυτή η εμμονή στην εξολόθρευσή του, ως υπέρτατου κακού, απαλύνεται κάπως στις γνωστές ιστορίες του Ρωμύλου και του Ρέμου, όπως και στο μυθιστόρημα του Κίπλινγκ, Μόγλης.



            Στην Ελλάδα οι λύκοι, που μέχρι το 1929 απλώνονταν σε ολόκληρη την Ελλάδα μέχρι και την Αττική, σήμερα κινδυνεύουν να χαθούν, αφού σε ολόκληρη τη χώρα με δυσκολία ξεπερνούν τους 500. Βέβαια, σήμερα έχει χαρακτηριστεί προστατευόμενο είδος, αλλά, κατά καιρούς, κάποιες μη διασταυρωμένες επιθέσεις που καταγράφηκαν σε ποίμνια στην ελληνική επαρχία οδήγησαν τις αρμόδιες αρχές σε επανασύσταση των μεθόδων δίωξης του ζώου και εξόντωσής του. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των καταγγελιών που έγιναν, το χειμώνα του 1994, στην περιοχή της ορεινής Ελασσόνας, όπου η εξόντωση των λύκων αποτράπηκε από την παρέμβαση ενός τοπικού οικολογικού συλλόγου. 



Aναφορικά με την Εύβοια προξενεί εντύπωση το γεγονός ότι αποδεδειγμένα στην επικράτειά της δρούσαν σημαντικοί πληθυσμοί λύκων, οι οποίοι εξολοθρεύτηκαν σχετικά πρόσφατα (1880). Το θέμα γίνεται πιο ενδιαφέρον, αφού το είδος δεν επισημαίνεται σε κανένα νησί του Αιγαίου. Βέβαια, το γεγονός της γειτονίας της με την απέναντι ηπειρωτική ακτή δικαιολογεί την εμφάνιση του είδους στην περιοχή, αλλά αυτή θα πρέπει να έχει γίνει σε ένα πολύ απομακρυσμένο γεωλογικό χρόνο, πριν η Εύβοια αυτoνομηθεί γεωλογικά από τη Στερεά Ελλάδα και πριν εποικιστεί από την ανθρώπινη παρουσία.



             Έτσι από τη στιγμή που στον πορθμό του Ευρίπου θα αναπτύσσεται σταδιακά το πόλισμα της Χαλκίδας, η δίοδος επικοινωνίας των ντόπιων πληθυσμών των λύκων με αυτούς του ηπειρωτικού κορμού διακόπτεται. Η απομόνωση που επακολούθησε, πιθανόν, οδήγησε σε πλήρη διασπορά των εγκλωβισμένων ατόμων σε όλη την έκταση του νησιού, όπου το είδος αναγκάστηκε να δώσει την μάχη της επιβίωσής του, ίσως, και μετεξελισσόμενο σε ένα νέο υποείδος, σαφέστερα πιο μικρόσωμο του αρχικού.



                        Το πρόβλημα πρέπει να έλαβε διαστάσεις στο νησί της Εύβοιας από πολύ νωρίς, αφού, στις 29 Ιανουαρίου 1843, ο Διοικητής της σε αναφορά του προς τους Δημάρχους του νησιού τούς επιπλήττει για την μέχρι τότε απραξία τους στην αντιμετώπιση του θέματος, παρόλη την ύπαρξη πολλών κρουσμάτων επίθεσης από τα «ζωοφθόρα θηρία». Παράλληλα, τους υποδείκνυε να προβούν στην οργάνωση αποσπασμάτων εξόντωσης των λύκων, να ηγούνται προσωπικά στις εξορμήσεις, που θα επιχειρούνταν, στη διάρκεια εορτών ή αργιών και να προχωρήσουν στην επικήρυξή τους με χρηματική αμοιβή.



            Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Αιγαίων (σημερινός Δήμος Ελυμνίων) ανταποκρινόμενο τάχιστα, στις 7 Φεβρουαρίου 1843, σε συνεδρίασή του επικρότησε τις συστάσεις του Διοικητή του νησιού και προσδιόρισε, ως αμοιβή για την εξόντωση των λύκων, τις δέκα δραχμές για κάθε ενήλικο άτομο και τις δύο δραχμές για κάθε λυκόπουλο.   



Στις 5 Μαρτίου 1843 ήρθε και η πρώτη επιτυχία. Ο Δήμαρχος Αιγαίων πληροφορούσε τη Διοίκηση Εύβοιας ότι : «Μετά την δημοσίευσιν της περί φονεύσεως των λύκων διακηρύξεώς σας ής συνδημότης μας, εκ του χωρίου Κουρκουλών ονόματι Αποστ. Αγιασοφίτης συνέλαβεν δια των θειμένων δοκάνων έναν μέγαν αρσενικόν Λύκον, και παρουσιάσας το δέρμα αυτού προς ημάς έλαβεν την αμοιβήν δραχμάς δέκα».



Το περιστατικό αυτό λειτούργησε καταλυτικά, αφού, σε νεότερη διαταγή του, ο Διοικητής της Εύβοιας, στις 7 Μαρτίου 1843, πρότεινε την κλιμάκωση των λαμβανομένων μέτρων και τη συστράτευση όλων των κατοίκων, από την ηλικία των 25 έως 50 χρόνων. Στους συμμετέχοντες, στα συνεργεία εξόντωσης των λύκων, παρεχόταν η δυνατότητα να φέρουν και οπλισμό, όμως ήταν ευθύνη του Δημάρχου να ελέγχει την απόθεσή του, για την αποφυγή καταχρήσεων, μετά το πέρας της δίωξης. Ο τελευταίος έπρεπε, μετά την παρέλευση δεκαήμερου, να ενημερώσει την εποπτεύουσα αρχή σχετικά με την αποτελεσματικότητα των ενεργειών του. Σημειώνουμε ότι στην οργάνωση των συνεργείων δίωξης ζητήθηκε και η συνδρομή του Ενωμοτάρχη της πόλης με την προσωπική του παρουσία ή με την παραχώρηση δύο ένοπλων χωροφυλάκων.



Στις 1 Ιουνίου 1843 καταγράφεται η παράδοση και άλλων λυκόπουλων : «ειδοποιούμεν την Β. Διοίκησιν Ευβοίας, ότι ης συνδημότης μας εκ της κωμοπόλεως Λίμνης, ονόματι Ιω. Πασάς εσύλαβεν δύο μικρά Λυκόπουλα μέχρι τριών μηνών και παρουσιάσας αυτά σήμερον παρ’ ημάς ζωντανά, έλαβε την αμοιβήν των δρχ. δύο δι’ έκαστον».



Η πράξη λοιπόν εξόντωσης των λύκων αναγορευόταν σε ηρωϊκή ενέργεια και καθοριζόταν η βράβευση των «φονέων» λύκων με την εξής κλιμάκωση: 10 δραχμές για τη φόνευση εγκύου λύκαινας, 8 δραχμές για μη έγκυο, 6 δραχμές για λύκο και 3 δραχμές για την εξόντωση λυκόπουλων. Η αποζημίωση δινόταν με την εμφάνιση ικανοποιητικών πειστηρίων και συντασσόταν, μάλιστα, και έκθεση η οποία περιελάμβανε το όνομα και το επώνυμο του «φονέως», την ηλικία και το γένος του «φονευθέντος» ζώου, καθώς και το ποσό του «βραβείου», το οποίο καλυπτόταν από το αποθεματικό κεφάλαιο του Δήμου.



      Αργότερα, χωρίς να αποκλείουμε και την ύπαρξη και προγενέστερων περιστατικών, έχουμε και νέα επιτυχή αποτελέσματα. Απόντος του Δημάρχου κοινοποιείται, στις 28 Απριλίου 1847, προς τη Β. Νομαρχία η περίπτωση της παράδοσης 7 ζώντων λυκόπουλων από τον επιστάτη των Ροβιών, Αθανασίου. Τα λυκόπουλα περιήλθαν στον ίδιο από μη κατονομαζόμενους κατοίκους του χωριού, οι οποίοι επιδόθηκαν αμέσως σε δίωξη των «θηρίων».



Το 1854, πιθανολογούμε, ότι εξοντώθηκαν στην περιοχή άλλα 5 «θηρία», αφού ο Νομάρχης Εύβοιας εγκρίνει πίστωση, του Δημοσυμβουλίου Αιγαίων, 30 δραχμών για την ανταμοιβή εξόντωσης των φονικότατων λύκων.



Παρά τα μέτρα και τα δελεαστικά ποσά επικήρυξης των λύκων η παρουσία τους στην περιοχή όχι μόνο δεν περιορίστηκε αλλά μάλλον αυξήθηκε. Ενώπιον της αύξησης του αριθμού των φθοροποιών λύκων συστήνεται επαγρύπνηση και έξοδος των κατοίκων στα δάση με τη χρήση μεταλλικών και άλλων «αρμόδιων μέσων».



Ενισχυτικό στοιχείο της νέας αναθέρμανσης του προβλήματος είναι ότι το ποσό, που περιλαμβανόταν σταθερά στους προϋπολογισμούς και απολογισμούς του Δήμου Αιγαίων, από το 1849 έως το 1881, καταχωρημένο στα «επίλοιπα έξοδα» «δια αμοιβήν φονευθέντων λύκων», από τις 50 ή 60 δραχμές εκτοξεύεται στις 100, 200 και 300 δραχμές μετά το 1871 και μέχρι το 1881. Στον προϋπολογισμό του επόμενου έτους δεν επισημαίνεται η από δεκαετίες συγκεκριμένη δαπάνη, γεγονός που μας οδηγεί στην παραδοχή ότι κάπου εδώ (1882) πρέπει να τοποθετηθεί και η οριστική εξάλειψη του είδους από την περιοχή.



            Βέβαια, η παρουσία του λύκου στην Εύβοια αποδεικνύεται και από πληθώρα τοπωνυμίων, τα οποία τον συμπεριλαμβάνουν λεκτικά σε διάφορες μορφές. Η τοπογραφική τοποθέτησή τους, ίσως, καταδεικνύει και τη διασπορά του ζώου σε όλο το νησί, αλλά, κυρίως, η παρουσία του επικεντρωνόταν στο κεντρικό και βόρειο τμήμα του. Είναι χαρακτηριστικό ότι στις συγκεκριμένες περιοχές βρίσκουμε και πολλά τοπωνύμια που μας παραπέμπουν συνειρμικά και σε άλλες υποθέσεις. Έτσι παρατηρούμε ότι, όπου η εμφάνιση του λύκου είναι έντονη, εκεί ανευρίσκουμε και τοπωνύμια που εμπεριέχουν και τη λέξη του πιο αγαπητού θηράματός του, του ελαφιού. Η λαογραφία, επίσης, της περιοχής φιλοξενεί σε αρκετές εκδηλώσεις της την παρουσία του λύκου, ο οποίος τροφοδοτεί τη λαϊκή ψυχή σε πολλές της εκφάνσεις ,όπως δημοτικά τραγούδια, παραμύθια, θρύλους, παροιμίες κ.ά.



Συμπερασματικά, αποδεικνύεται ότι η Εύβοια διέσωζε, μέχρι τα τέλη του 19ου αι., κυρίως μέσα στο δασοσκεπή βόρειο τμήμα της, ένα ιδιαίτερα πλούσιο οικοσύστημα, που διακρινόταν για την παρουσία τους σε αυτό μεγάλων θηρευτών, όπως σίγουρα του λύκου αλλά και ακόμα μεγαλύτερών του. Εντύπωση προκαλεί η επισήμανση τοπωνυμίων που περικλείουν το όνομα της αρκούδας, αλλά και άλλων ενδιαφερόντων ειδών από τον κόσμο της πανίδας ή πτηνοπανίδας (λύγκας, όρνια-μαυρόγυπας).



 Σήμερα απομακρυσμένοι από παλαιότερες εποχές καταμετρούμε τις απώλειες που έχουνε υποστεί σε σχέση με κάποιους πολύτιμους θησαυρούς της ελληνικής φύσης,  στην εξαφάνιση των οποίων συνειδητά ή ασυνείδητα συμβάλαμε και οι ίδιοι. Βέβαια, δεν ξέρω τι απήχηση θα είχε μια προσπάθεια επανεγκατάστασης των εξαφανισθέντων ειδών στην περιοχή, πρωτοβουλίες που εδώ και χρόνια έχουν αναλάβει με επιτυχία άλλα ευρωπαϊκά κράτη, όπως λ.χ. η Ιταλία. Ίσως, όταν ωριμάσουμε περισσότερο σαν κοινωνία και όταν διευρύνουμε την αντίληψη μας για την εθνική μας κληρονομιά, κατανοήσουμε τη σημασία τέτοιων ενεργειών που σήμερα μόνο ουτοπιστικές μπορούν να χαρακτηριστούν. Ίσως έρθει κάποτε μια εποχή που θα κοιμόμαστε περισσότερο ήσυχοι τα βράδια γνωρίζοντας ότι τα μοναδικά «θηρία» που μας απειλούν κρύβονται μέσα στα εναπομείναντα δάση της πατρίδας μας.   



Η Βόρεια Εύβοια, παρόλα αυτά, έχει το προνόμιο να διαθέτει ακόμη πολλούς θησαυρούς από τη σπάνια χλωρίδα και πανίδα της ελληνικής γης. Μάλιστα κάποια από αυτά έχουν μεγαλύτερη αξία αφού συμβαίνει να είναι και ενδημικά. Παραδόξως αν και διαθέτει καταπληκτικά οικοσυστήματα, πέρα από την προστασία της εθνικής νομοθεσίας καμιά περιοχή δεν εμπίπτει στην κατηγορία των εθνικών δρυμών και αυστηρώς προστατευόμενων περιοχών. Και όμως υγροβιότοποι όπως της Κρύας Βρύσης, ο μοναδικός ορεινός όγκος του Κανδηλίου, οι μοναδικοί ανθρωπογενούς προέλευσης εξορυκτικοί χώροι, οι οποίοι πληρώθηκαν με νερό, συνιστούν περιβάλλοντα εξαιρετικού οικολογικού, επιστημονικού και γεωλογικού  ενδιαφέροντος, αφήνονται στη τύχη τους, αλλάζουν χρήση ή μετατρέπονται σε σκουπιδότοπους.



Η ίδια απαράδεκτη κατάσταση, αν και πιο δυσδιάκριτη και ύπουλη, επισημαίνεται στην θάλασσα του Ευβοϊκού. Με την υπεραλίευση των αποθεμάτων της, τη ρύπανση από παράκτιες βιομηχανικές μονάδες, με ανενεργούς βιολογικούς καθαρισμούς των παραθαλάσσιων πολισμάτων της, με μακροχρόνια παρουσία ιχθυοτροφείων ναρκοθετείται μια περιοχή που ακόμη και τον θρυλικό εξερευνητή Κουστώ δεν άφησε ασυγκίνητο.



Και όμως σε μια περιοχή που πλέον έχει προσανατολιστεί στην ανάπτυξη του τουρισμού, θα έπρεπε η διαχείριση του περιβάλλοντος, χερσαίου και υδάτινου να αποτελεί προτεραιότητα, όπως και η διαφύλαξη ως κόρης οφθαλμού της αρτιότητας του μεγαλύτερου ενιαίου πευκοδάσους της χώρας. Ακόμη είναι ειρωνικό ότι η σημερινή χρονιά ορίστηκε από την Ε.Ε. ως έτος βιοποικιλότητας και συνοδευόταν από ένα γενναιόδωρο πακέτο υποστήριξης ανάλογων πρωτοβουλιών εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο όμως έμεινε ανεκμετάλλευτο Πιστεύω ότι βρισκόμαστε σε μία κρίσιμη καμπή και κάτι πρέπει επιτέλους να αλλάξει…    


φωτογραφίες από την ομιλία:<br />
From Ελύμνια 2010
From Ελύμνια 2010
From Ελύμνια 2010