"Αιδώς Αργείοι" κύριοι της Νομαρχίας Ευβοίας
εξασθενές χρώμιο στη Μεσσαπία, αλλά όσα αναφέρονται στην ανακοίνωση
της Νομαρχίας για το θέμα που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη 8 Ιουλίου στα
μέσα ενημέρωσης (www.servitoros.gr).
Λέει ανάμεσα στα άλλα η περιβόητη ανακοίνωση της Νομαρχίας :
<<...Επαναλαμβάνουμε ότι τα όρια του ολικού χρωμίου που περιέχει και
εξασθενές, σύμφωνα με την εγκύκλιο του Υπουργείου υγείας είναι 50
μg/L, δηλ. 0,05 Mg/L. Αυτά έχουν καθοριστεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση με
την οδηγία 98/83/ΕΚ σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες του
Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας...>> (Συνημμένα)
Σε ποιο σημείο της οδηγίας 98/83/ΕΚ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και
του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας αναφέρεται η ύπαρξη εξασθενούς
χρωμίου, που το μπερδεύετε(;;;) μαζί με το χρώμιο, κύριοι της
Νομαρχίας ; (Συνημμένη Οδηγία 98/83/ΕΚ ΕΕ)
Σκόπιμα ασφαλώς μπερδεύετε το όριο του ολικού χρωμίου με το εξασθενές
χρώμιο που ανιχνεύθηκε σε μεγάλες ποσότητες στη Μεσσαπία και Αρτάκη.
και που η ίδια η υπηρεσία περιβάλλοντος της Νομαρχίας αναφέρει σε
ανακοίνωσή της, <<...πολύ σοβαρό θέμα όσον αφορά στις ενδεχόμενες
επιπτώσεις στο περιβάλλον και στη Δημόσια Υγεία...>> (Ανακοίνωση
Διεύθυνσης Περιβάλλοντος Νομαρχίας 10-6-2009)
Άλλο το ολικό χρώμιο όπου έχει καθορισθεί όριο τα 50 μικρογραμμάρια /
λίτρο και άλλο το εξασθενές χρώμιο για το οποίο δεν έχει ορισθεί όριο,
γιατί απλά δεν πρέπει να ανιχνεύεται καθόλου στο πόσιμο νερό, κύριοι
της Νομαρχίας, αρμόδιοι για την υγεία μας.
Καλά είμαστε σίγουροι, ότι δεν έχετε πάει να δείτε την ταινία -
ντοκουμέντο με την υπόθεση του εξασθενούς χρωμίου και την ερευνήτρια
Erin Brockovitch στο Hinkley των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, όπου
οι κάτοικοι παρουσίασαν μια σειρά από προβλήματα υγείας όπως ηπατικά,
καρδιακά, αναπνευστικά, αναπαραγωγικά, γυναικολογικούς καρκίνους,
καρκίνους στον εγκέφαλο, στα νεφρά, στο γαστρεντερικό σύστημα,
ασθένεια Hodgkins, αποβολές κ.ά. Αυτά για σας είναι ανεύθυνες
αναφορές. Την δική σας όμως υπηρεσία περιβάλλοντος της Νομαρχιακής
Αυτοδιοίκησης Εύβοιας γιατί δεν την ακούτε και γιατί δεν την
εμπιστεύεστε ; Ενώ σας καλεί για τις άμεσες ενέργειές σας για ένα τόσο
σοβαρό θέμα με επίσημο έγγραφο, εσείς κατηγορείτε τους
περιβαλλοντικούς συλλόγους για ατεκμηρίωτες, αυθαίρετες και ανεύθυνες
αναφορές.
Ιδού θράσος αμέτρητο των αρμοδίων της Νομαρχίας μας, που εκφράζεται
και στην συνέχεια της ανακοίνωσής τους. Στη συνέχεια μας λένε ούτε
λίγο ούτε πολύ, ότι δεν είναι υπεύθυνη η Νομαρχία για το θέμα του
εξασθενούς χρωμίου που ανιχνεύθηκε, - άκουσον άκουσον - αφού αφορούν
ιδιωτικές γεωτρήσεις και παραπέμπει τους ενδιαφερόμενους στην
περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας και μάλιστα δίνει και τα τηλέφωνα της
αρμόδιας υπηρεσίας στη Λαμία (!!!)
Κατ'αρχήν να τους ενημερώσουμε ότι το νερό από τα 18 σημεία που
αναλύθηκε από το τμήμα Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του
Πανεπιστημίου Αθηνών, δεν αφορά μόνο ιδιωτικές γεωτρήσεις, αλλά και
πηγές και νερό του δημόσιου δικτύου. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί ως εξής.
Είτε οι αρμόδιοι της Νομαρχίας δεν διάβασαν προσεκτικά τις αναλύσεις,
είτε στην προσπάθεια τους να συγκαλύψουν το θέμα χρησιμοποιούν και
κατάφωρα ψέματα. (Συνημμένος ο πίνακας με τις αναλύσεις του
Πανεπιστημίου).
Στο τέλος της ανακοίνωσης οι αρμόδιοι (;;;) της Νομαρχίας μας κάνουν
και ένα μάθημα για το θέμα των μη τεκμηριωμένων επιπτώσεων του
εξασθενούς χρωμίου κατά την κατάποση, καταλήγοντας ουσιαστικά να μας
λένε ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.
Κύριοι της Νομαρχίας. Με ποια δεδομένα λέτε τόσο κατηγορηματικά ότι
δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με το εξασθενές χρώμιο που ανιχνεύθηκε σε
αναλύσεις ενός Πανεπιστημιακού ιδρύματος; Με ποια δεδομένα
καθησυχάζετε τους πολίτες για ένα πρόβλημα που έχει αναστατώσει και
την δική μας κοινωνία από την Αυλίδα, τα Οινόφυτα, την Θήβα, τον
Ωρωπό, χωρίς καν να κάνετε τον κόπο να βρείτε τις αιτίες της μόλυνσης
στην περιοχή Μεσσαπίων - Αρτάκης ;
Οι πολίτες κύριοι αρμόδιοι, της Κυβέρνησης, της Νομαρχίας και της
τοπικής αυτοδιοίκησης, ζητούν υπεύθυνη και τεκμηριωμένη ενημέρωση για
το πρόβλημα του εξασθενούς χρωμίου, οπουδήποτε και αν ανιχνεύεται και
μέτρα για καθαρό και υγιεινό νερό χωρίς τοξικά και καρκινογόνα
μέταλλα.
Αυτός είναι ο ρόλος σας και όχι να κατακρίνετε την κοινωνία των
πολιτών και τους συλλόγους τους, οι οποίοι δεν κάνουν τίποτα
περισσότερο από το αυτονόητο. Να αγωνίζονται για ένα καθαρό περιβάλλον
και μια καλύτερη ποιότητα ζωής.
ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΥΒΟΙΑΣ
Χαλκίδα 9-7-2008
--
ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΥΒΟΙΑΣ
energoipolitesevias@gmail.com
http://energoipolitesevias.blogspot.com
5 σχόλια:
ΟΙ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΝΟΜΑΡΧΙΑΣ ΞΕΡΟΥΝ "ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΟΛΛΑ"...
Μερικες πληροφορίες για το χρωμιο απο το http://www.chem.uoa.gr/chemicals/chem_cr6.htm
Εξασθενές χρώμιο στο περιβάλλον
Α. Επίπεδα: Το χρώμιο είναι ευρέως διαδεδομένο στη φύση με φυσική αφθονία στο φλοιό της Γης 100 ppm. Τα φυσιολογικά επίπεδά του στα μη ρυπασμένα επιφανειακά ύδατα κυμαίνονται στην περιοχή 1 - 10 μg/L, ενώ στο πόσιμο νερό οι συγκεντρώσεις του βρίσκονται στην περιοχή 0,4 - 8 μg/L. Στον αέρα βρίσκεται σε συγκεντρώσεις <0,1 μg/m3. Η περιεκτικότητα των περισσότερων πετρωμάτων σε χρώμιο κυμαίνεται από 5 έως 1800 mg/kg. Στα περισσότερα εδάφη υπάρχει σε χαμηλές περιεκτικότητες (2-60 mg/kg). Μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό είναι διαθέσιμο στα φυτά (μέχρι 0,19 mg/kg) και δεν έχει διευκρινιστεί επαρκώς το κατά πόσο το χρώμιο είναι γι' αυτά ένα απαραίτητο ιχνοστοιχείο [Αναφ. 2].
Σχεδόν όλο το χρώμιο στη φύση βρίσκεται ως τρισθενές χρώμιο, Cr(III). Το εξασθενές χρώμιο, Cr(VI), που συναντάται στο περιβάλλον, είναι σχεδόν αποκλειστικά ανθρωπογενές (προέρχεται από δραστηριότητες του ανθρώπου). Διάφορες βιομηχανίες εκπέμπουν στον αέρα, στο νερό και στο έδαφος πλήθος ενώσεων του Cr(VI). Το Cr(VI) είναι σταθερό στον αέρα και στο καθαρό νερό, αλλά ανάγεται ταχύτατα προς Cr(III), όταν έρθει σε επαφή με οργανική ύλη στο νερό, στο έδαφος και σε ζωντανούς οργανισμούς [Αναφ. 2, 12].
Στην περίπτωση διάθεσης από βιομηχανίες ανεπεξέργαστων αποβλήτων που περιέχουν Cr(VI) σε υδάτινους αποδέκτες, τα επίπεδα του στα ύδατα του αποδέκτη και στα υπόγεια ύδατα μπορεί να φτάσουν μερικές δεκάδες μg/L, όπως πρόσφατα ανακοινώθηκε στον ημερήσιο τύπο (Καθημερινή 4/9/07, Ελευθεροτυπία 17/9/07) για τα νερά της ευρύτερης περιοχής του Ασωπού. 'Εφτασε όμως και τα 580 μg/L, τα οποία μετρήθηκαν σε σημείο ελέγχου υπογείων υδάτων της πόλης Hinkley των ΗΠΑ (υπόθεση Erin Brockovich, που μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 2000
Β. Νομοθετημένα όρια: Στο πόσιμο νερό έχει θεσπιστεί με την Οδηγία 98/83/EC ως ανώτατο επιτρεπτό όριο ολικού χρωμίου τα 50 μg/L [Αναφ. 14]. Ωστόσο, δεν υπάρχει ανώτατο επιτρεπτό όριο ειδικά για το εξασθενές χρώμιο. Στις ΗΠΑ, η ΕΡΑ έχει θεσπίσει ως ανώτατο επιτρεπτό όριο ολικού χρωμίου στο πόσιμο και υπόγειο νερό τα 100 μg/L, θεωρώντας αυτό το επίπεδο ασφαλές για την υγεία του ανθρώπου [Αναφ. 15].
Στην Ελλάδα, με την ΚΥΑ 4859/726 ρυθμίζονται οι εκπομπές ολικού χρωμίου από απόβλητα βιομηχανιών σε υδάτινους αποδέκτες, σε συγκεντρώσεις που κυμαίνονται (ανάλογα με τον αποδέκτη) από 0,6 έως 3 mg/L [Αναφ. 16]. Οι εκπομπές ρύπων των βιομηχανιών στην Ελλάδα (φυσικά και του εξασθενούς χρωμίου) μπορούν να καθοριστούν από τις Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις, κατά περίπτωση και κυμαίνονται για το Cr(VI) από 0,3 έως 1 mg/L στα υγρά απόβλητα. 'Οριο για το έδαφος δεν έχει θεσπιστεί ακόμα.
Η έκθεση σε Cr(VI) από τον αέρα στον εργασιακό χώρο είναι πιο σημαντική και επικίνδυνη. Ο OSHA (Occupational Safety and Health Administration) και ο NIOSH (National Institute for Occupational Safety and Health) των ΗΠΑ έχουν θεσπίσει επιτρεπτά όρια έκθεσης (Permissible Exposure Limits, PELs) και προτεινόμενα όρια έκθεσης (Recommended Exposure Limits, RELs) για τους εργασιακούς χώρους. Το νέο PEL για το Cr(VI) στον αέρα εργασιακού χώρου όπου εκτελούνται συγκολλήσεις μετάλλων (welding) κατά τη διάρκεια 8ώρου (για εβδομάδα 40ώρου) είναι 5 μg/m3, ενώ υπάρχουν δεκάδες ρυθμίσεις κατά περίπτωση [Αναφ. 17]. Το PEL για διάφορες καρκινογόνες ενώσεις του Cr(VI) στον αέρα εργασιακού χώρου είναι ακόμα μικρότερο: μόλις 1 μg/m3 [Αναφ. 18, 19].
Το χρώμιο του εδάφους σε αυτό χώρο στάθμευσης ενός βιομηχανικού πάρκου του New Jersey έχει διαλυθεί σε αυτά τα στάσιμα νερά. Επειδή το χρώμιο μπορεί να διαλυθεί και να διαχυθεί μέσω του εδάφους, αυξημένες συγκεντρώσεις (λόγω εξάτμισης του νερού) μπορεί να παρατηρηθούν μακριά από την αρχική περιοχή ρύπανσης (από την Αναφ. 19)
Γ. Επιπτώσεις και η "μοίρα" του Cr(VI) στο περιβάλλον: Το Cr(VI) θεωρείται ευκίνητο (labile) στο υδάτινο περιβάλλον, παραμένει στη διαλυτή φάση και είναι βιοδιαθέσιμο. Επίσης είναι ισχυρά τοξικό και οι τιμές τοξικότητες LC50 (LC50: Lethal Concentration 50, η συγκέντρωση που θανατώνει το 50% του πληθυσμού του εξεταζόμενου είδους) του Cr(VI) σε διάφορους μικροοργανισμούς κυμαίνονται από 0,032 - 6,4 mg/L [Αναφ. 12]. Αντίθετα το Cr(III) θεωρείται "μη ευκίνητο", καθώς έχει τάση να προσροφάται στα αιωρούμενα σωματίδια και στο ίζημα και για τον λόγο αυτό θεωρείται ως σχετικά αδρανές, λιγότερο βιοδιαθέσιμο και μειωμένης τοξικότητας ως προς τους υδρόβιους οργανισμούς.
Είναι προφανές ότι ο προσδιορισμός του ολικού χρωμίου στα περιβαλλοντικά δείγματα ελάχιστες πληροφορίες μπορεί να δώσει, ενώ επιβάλλεται ο προσδιορισμός των χημικών ειδών του χρωμίου (speciation analysis) [Αναφ. 20]. Ιδιαίτερη σημασία έχει ο προσδιορισμός του εξασθενούς χρωμίου στα βιομηχανικά αλλά και στα αστικά υγρά απόβλητα, γιατί συχνά ανιχνεύονται υψηλές συγκεντρώσεις του [Αναφ. 20β]. Οι υψηλές αυτές συγκεντρώσεις είναι δυνατό να επηρεάσουν και τη βιολογική επεξεργασία τους (κυρίως τη νιτροποίηση), ειδικά σήμερα όπου υπάρχει τάση συνεπεξεργασίας αστικών και βιομηχανικών αποβλήτων σε μονάδες ενεργού ιλύος (activated sludge) [Αναφ. 21].
Ωστόσο, αποδείχθηκε ότι η μέθοδος ενεργού ιλύος είναι η πλέον κατάλληλη για την επεξεργασία υγρών αποβλήτων επιβαρυμένων με Cr(VI), καθώς τούτο ανάγεται προς Cr(III), το οποίο προσροφάται σχεδόν ποσοτικά στις βιοκροκίδες και συσσωρεύεται στη λυματολάσπη. 'Ετσι το τοξικό Cr(VI) απομακρύνεται από τη διαλυτή φάση και προστατεύεται ο τελικός υδάτινος αποδέκτης [Αναφ. 21β-γ].
Επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία
A. Εργασιακό περιβάλλον-υψηλές εκθέσεις-πνευμονες-εισπνοή-κατάποση: Το χρώμιο εισέρχεται στον ανθρώπινο οργανισμό μέσω της αναπνοής και της κατανάλωσης τροφής και ποτών που το περιέχουν. Το τρισθενές χρώμιο, Cr(III), θεωρείται απαραίτητο ιχνοστοιχείο για τον οργανισμό, αφού φαίνεται να συμμετέχει στον παράγοντα ανοχής της γλυκόζης (Glucose Tolerance Factor, GTF). O παράγοντας GTF μαζί με την ινσουλίνη ρυθμίζουν την ποσότητα της γλυκόζης στο αίμα. 'Ελλειψη χρωμίου, όπως παρατηρήθηκε σε πειραματόζωα, προκαλεί αύξηση του σακχάρου στο αίμα και εμφάνιση γλυκόζης στα ούρα [Αναφ. 2]. Ενδείκνυται η πρόσληψη 30 έως 50 μg Cr(III) ημερησίως, ενώ ποσότητες μέχρι 200 μg δεν έχει αναφερθεί ότι προκαλούν προβλήματα υγείας [Αναφ. 22]. Αντίθετα, το εξασθενές χρώμιο έχει χαρακτηριστεί ως αποδεδειγμένο καρκινογόνο [Αναφ. 23].
Επιδημιολογικές μελέτες σε εργάτες παραγωγής χρωμικών, πιγμέντων και μεταλλικών επιστρώσεων χρωμίου έδειξαν ότι εισπνοή σκόνης που περιέχει Cr(VI) προκαλεί καρκίνο του πνεύμονα και της ρινικής κοιλότητας (sinonasal cavity). Τα αποτελέσματα των επιδημιολογικών μελετών έχουν επιβεβαιωθεί και σε εργαστηριακά πειράματα (σε ζώα). Υπάρχουν αρκετά πειραματικά δεδομένα ότι ενώσεις του Cr(VI) καταστρέφουν το DNA και προκαλούν μεταλλάξεις.
Επίσης, εισπνοή σωματιδίων που περιέχουν σχετικά υψηλές συγκεντρώσεις Cr(VI) μπορεί να προκαλέσει έλκος, αιμορραγία, κνησμό και φτέρνισμα. Κατάποση υψηλών ποσοτήτων Cr(VI) μπορεί να προκαλέσει καταστροφή των νεφρών και του ήπατος, έλκος στομάχου και γαστρεντερικό ερεθισμό, ακόμα και θάνατο.
Ακόμη, δερματική έκθεση σε ενώσεις του Cr(VI) προκαλεί δερματικά έλκη και δριμείες αλλεργικές αντιδράσεις, ιδιαίτερα από ενδύματα και υποδήματα από δέρμα που έχει κατεργαστεί με Cr(VI) [Αναφ. 19, 24].
Β. Χρώμιο στο πόσιμο νερό: Μελέτες σε πειραματόζωα έδειξαν ότι η πόση νερού επιβαρυμένου με Cr(VI) μπορεί να προκαλέσει καρκίνο του γαστρεντερικού συστήματος. Ωστόσο, δεν είναι σαφές αν τα επίπεδα που προσδιορίζονται σε πόσιμα ύδατα είναι ικανά να προκαλέσουν καρκίνο. Σύμφωνα με την IARC, το Cr(VI) που προσλαμβάνεται με το νερό μετατρέπεται σε μεγάλο ποσοστό σε Cr(III) στο όξινο περιβάλλον του στομάχου, γεγονός που δεν επιτρέπει την περαιτέρω απορρόφηση του χρωμίου από τον οργανισμό, καθώς το Cr(III) δεν μπορεί να διαπεράσει την κυτταρική μεμβράνη.
Τελείως πρόσφατα (Μάιος 2007) από το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας των ΗΠΑ (National Institute of Health, NIH) ανακοινώθηκε ότι κατόπιν αιτήματος μελών του κοινοβουλίου της Καλιφόρνιας και μετά από τις ανησυχίες που προκάλεσε η προβολή της κινηματογραφικής ταινίας "Erin Brockovitch", πραγματοποιήθηκαν πειράματα με ποντίκια και επίμυες στα οποία για δύο χρόνια δινόταν νερό με 14 έως 516 mg Na2Cr2O7.2H2O/L. Φυσικά οι συγκεντρώσεις αυτές είναι πολύ μεγάλες. Η μικρότερη αντιστοιχεί σε συγκέντρωση Cr(VI) περίπου δέκα φορές μεγαλύτερη από εκείνη του πλέον ρυπασμένου με Cr(VI) νερού της Καλιφόρνιας, που θα μπορούσε να πιει ο άνθρωπος. Τα πειράματα έδειξαν γαστρεντερική απορρόφηση του Cr(VI) και την ανάπτυξη καλοήθων και κακοήθων όγκων σε σημεία και όργανα των πειραματόζωων, όπου πολύ σπάνια εμφανίζονται όγκοι [Αναφ. 25α-β].
Χρώμιο και μηχανισμοί καρκινογένεσης
Το Cr(VI), ως χρωμικά ιόντα, λόγω δομικής ομοιότητας με τα θειικά και τα φωσφορικά ιόντα, εισέρχεται σαν "Δούρειος 'Ιππος" στα κύτταρα μέσω της κυτταρικής μεμβράνης χρησιμοποιώντας το φυσιολογικό σύστημα διακίνησης αυτών των ιόντων. Στο εσωτερικό των κυττάρων αντιδρά με τις αναγωγικές ουσίες που θα βρει εκεί και ανάγεται σε Cr(III) το οποίο φαίνεται ότι είναι και ο "πραγματικός κίνδυνος" [Αναφ. 19]. Αντίθετα, οι οκταεδρικής σύνταξης ενώσεις του Cr(III), λόγω του όγκου και της δυσδιαλυτότητας πολλών από αυτές, διαπερνούν την κυτταρική μεμβράνη αργά ή και καθόλου [Αναφ. 26]. Γι'αυτό το λόγο το Cr(VI) είναι η επικίνδυνη μορφή του χρωμίου και όχι το Cr(III). Οι δημοσιεύσεις Αναφ. 27 (α-δ) αναφέρονται σε μηχανισμούς δράσης του Cr(VI), όταν εισέρχεται στο κύτταρο και του Cr(III), που παράγεται μέσα στο κύτταρο με αναγωγή του Cr(VI).
Η πορεία αναγωγής Cr(VI) σε Cr(III) εντός του κυττάρου μπορεί να προκαλέσει καταστροφή του DNA, όπως οξειδωτικές βλάβες, θραύση των κλώνων του, σχηματισμό ενώσεων προσθήκης Cr(III)-DNA, διακλωνικές συνδέσεις και συνδέσεις πρωτεϊνών-DNA.
'Ερευνες έδειξαν ότι με την είσοδο του Cr(VI) στο κύτταρο, αυτό ανάγεται από το πλήθος των αναγωγικών ουσιών και ενζύμων (όπως η γλουταθειόνη) κατά στάδια σε χαμηλότερο επίπεδο σθένους. Τα ενδιάμεσα προϊόντα αναγωγής του χρωμίου με το υπεροξειδίου του υδρογόνου (Η2Ο2), ενός φυσικού συστατικού του κυτταροπλάσματος (σε πολύ μικρές βέβαια συγκεντρώσεις), παράγουν δραστικές οξυγονούχες ρίζες (ιδιαίτερα τη ρίζα υδροξυλίου, ΟΗ·). Οι έρευνες έδειξαν ότι το Cr(V), Cr(IV) και Cr(III) με το Η2Ο2 μπορούν να δημιουργήσουν τις ρίζες ΟΗ· με αντιδράσεις (τύπου αντίδρασης Fenton, δηλ. της αντίδρασης Fe(II) με το Η2Ο2) όπως:
Οι ρίζες OH· προκαλούν οξειδωτικές βλάβες στο DNA και συγκεκριμένα παρέχουν την οξειδωμένη μορφή της γουανοσίνης, την 8-υδροξυδεοξυ-γουανοσίνη (8-OHdG). Οι δημοσιεύσεις Αναφ. 28 (α-στ), είναι ενδεικτικές μόνο από το πλήθος των δημοσιεύσεων για πιθανούς μηχανισμούς επίδρασης του Cr(VI) στο DNA.
Πρόσφατα, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Brown ανακοίνωσαν ένα μάλλον παράδοξο εύρημα. Διαπίστωσαν ότι η αναγωγή του Cr(VI) από το ασκορβικό οξύ (βιταμίνη C) στο εσωτερικό των πνευμονικών κυττάρων προκαλεί μαζικές βλάβες στο DNA. Μικρές δόσεις Cr(VI) σε συνδυασμό με τη βιταμίνη C προκαλούν 15 φορές περισσότερες θραύσεις στα χρωμοσώματα και 10 φορές περισσότερες μεταλλάξεις σε σχέση με τις αντίστοιχες βλάβες που προκαλεί το Cr(VI) απουσία βιταμίνης C. 'Ετσι, σύμφωνα με τη μελέτη αυτή, η κατά τα άλλα ευεργετική για την υγεία βιταμίνη C δρα ως ενισχυτής της τοξικής δράσης του Cr(VI) [Αναφ. 29]. Από την εργασία αυτή, αλλά και από πολλές άλλες ανάλογες, διαφαίνεται ότι οι επικίνδυνα δραστικές μορφές του χρωμίου μπορεί να εμφανίζονται κατά την πορεία της αναγωγής του Cr(VI) προς Cr(III).
Ανάρτηση Σχολίου