Επειδή απευθύνομαι σε εγγράμματους και επώνυμα, χωρίς τοπωνύμιο παρατσούκλι, αυτό που έγραψα κατέληγε στο εξής:
"Το θέμα είναι ότι σε μια κοινωνία που χειμάζεται πολιτιστικά από την
κρίση και την κατάθλιψη το γεφύρι μοιάζει πολυτέλεια αλλά είναι ανάγκη.
Ποιος όμως μπορεί να το καταλάβει και ποιος μπορεί να το ανεχθεί να παθαίνει και να ξαναπεθαίνει;"
"Το θέμα είναι ότι σε μια κοινωνία που χειμάζεται πολιτιστικά από την
κρίση και την κατάθλιψη το γεφύρι μοιάζει πολυτέλεια αλλά είναι ανάγκη.
Ποιος όμως μπορεί να το καταλάβει και ποιος μπορεί να το ανεχθεί να παθαίνει και να ξαναπεθαίνει;"
Ο κύριος Πρόεδρος όμως ανακάλυψε γκρίζα κριτική , αγνοώντας κάθε αίσθηση χιούμορ και μάλλον επιθετικά προς το πρόσωπό μου (δε με νοιάζει, καλά κάνει) αρχίζει να τα μπλέκει.
Το πρόβλημα τότε και τώρα είναι ότι κάποιοι πιθανά να θεωρούν εξωραϊσμό το ασβέστωμα της Ακρόπολης , την αλβανική πέτρα πάνω στο πετρόκτιστο γεφύρι αναστήλωση, η τα έργα στο γόνατο τουριστική προβολή του τόπου.
Για το κόστος η πληροφόρηση η δικιά μου από τη Νομαρχία ήταν αυτή , αλλά δεν πολυπειράζει την κατάσταση αν τα λεφτά (13+45 χήνες κατά Τσιφόρο, τον αναιδή) ήταν λιγότερα.
Τώρα κάθομαι και γράφω, για να απολογηθώ επειδή γράφω , ας συγχωρέσει ο Μάκιστος τα πάθη μου.
ΠΒ
(έλα Γιάννη βρες το...για σπαζοκεφαλιά!)