του ΠΒ
Είναι εντυπωσιακό το πως
ποτάμι της οργής των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων , στρίβει σε μια
στιγμή και κατευθύνεται στα απανταχού φασιστικά γραφεία για να διαδηλώσει την
αντιφασιστική του διάθεση.
Είναι αξιομνημόνευτο το ότι τη στιγμή της κορύφωσης της σύμπραξης χιλιάδων εργαζομένων ενάντια στη
μνημονιακή πολιτική ο στόχος μετακινείται και γίνεται ο
φασισμός και αυτοί που
τον εκτρέφουν.
Και μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι η ίδια ιστορία, της αλλαγής
στοχοθεσίας στο κίνημα, είχε επιχειρηθεί και λίγες μέρες νωρίτερα , με την βεβαιωμένη
απόπειρα δολοφονίας των αφισοκολλητών του ΠΑΜΕ στο Πέραμα από γνωστούς φασίστες.
Η Χρυσή Δύση της Δημοκρατίας , ψέλλισε «δεν είμαι εγώ», μετάνιωσε
στο «δεν τον ξέρω», και κατέληξε στο ότι «για έναν δεν πρέπει να στηλιτεύουμε
μια …δημοκρατική παράταξη». Για ένα πια προφανή εντεταλμένο πληρωμένο δολοφόνο
, όπως και οποιονδήποτε άλλο από τη συμμορία που επετέθη στον άτυχο Παύλο Φύσσα.
Από την άλλη ο εξαφανισμένος πρωθυπουργός, με διάγγελμα
Πάπα, γίνεται τιμητής των Δημοκρατικών θεσμών, οι φασιστικοί άσσοι στο μανίκι
του βγαίνουν και εξισώνουν τον Κασιδιάρη με την Κωνσταντοπούλου,ενώ ο Παγκαλόπνευστος Βενιζέλος αναγνωρίζει τη
συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ στη δημιουργία εντάσεων. Το ίδιο δεν έκαναν και με το
αντιρατσιστικό νομοσχέδιο; Αμ, δε!
Ποιος θυμάται πια το σκηνικό της χτεσινής πανεργατικής
εξέγερσης; Ποιος ασχολείται πια με τα κλειστά σχολεία; Ποιος θα ακουστεί με τις
νέες διαθεσιμότητες και τη κατάρρευση παιδείας , υγείας , ασφαλιστικού
συστήματος;
Όλο αυτό το σκηνικό μου φέρνει στο μυαλό την μεγαλειώδη πορεία
ενάντια στο μνημόνιο και τη διάλυσή της με τις δολοφονίες στη Μαρφίν. Άγνωστοι οι
δολοφόνοι ακόμα και σήμερα , γνωστή όμως η στιγμιαία διάλυση των εξεγερτικών
διαθέσεων του λαού μας τότε.
Σήμερα οι δολοφόνοι , ηθικοί αυτουργοί και πρακτικοί
χειρώνακτες των στιλέτων, είναι γνωστοί. Τα κίνητρα θολά γιατί η υπόθεση
γρήγορα θα ξεχαστεί και ποιος την ψάχνει; Το αποτέλεσμα όμως σίγουρο. Ο στόχος
από την ανατροπή της κυβέρνησης μετακόμισε στο γενικό θεσμικό πλαίσιο και η
κυβέρνηση συμμετέχει στον αγώνα για τη δημοκρατική, αντιφασιστική Ελλάδα. Επιπλέον
η αποδυνάμωση της Χρυσής Δύσης , πιθανά να ενισχύει τους Τροϊκανούς στα απίστευτα ποσοστά
των νέων γκάλοπ και να δίνει ελπίδες στις επόμενες εκλογές.
Στις μαφιόζικες κλοπές η αστυνομία λέει ακολούθησε το χρήμα
να βρεις τους πραγματικούς ενόχους. Στις πολιτικές συνωμοσίες αν το χρήμα είναι
αυτό που καθοδηγεί τις εξελίξεις είναι εύκολο να βρεις και να δεις τα κίνητρα.
Από τη Μαρφιν των αγνώστων κυπατζήδων μέχρι τη Χρυσή Δύση
των γνωστών κυπατζήδων, ο χρόνος κυλάει
το ίδιο για τους μνημονιακούς υποστηρικτές του. Οι θεωρίες συνωμοσίας όμως είναι
για τον κινηματογράφο και δεν φέρνουν δάκρυα στον Κασιδιάρη.
Η αυριανή ημέρα είναι ακόμα δυσκολότερη για τους εργαζόμενους
και την ανατροπή των βιαστών τους. Ο αγώνας όμως είναι πολυδιάστατος και τα
μάτια μας πρέπει να τα έχουμε διαρκώς ανοιχτά.