του Π Β
Τέλος Αυγούστου, σε μια παραλία της Ηγουμενίτσας σε ένα
μπαράκι ο υπάλληλος μαζεύει περίλυπος τις ξαπλώστρες. Τι έγινε; Πέρασε το ΣΔΟΕ
και επειδή δεν έκοβαν αποδείξεις, το έκλεισε. Η Θάλασσα έμεινε ανοιχτή αλλά
καφέ και ξαπλώστρα φέρνεις από το σπίτι, ή πας δίπλα στον τίμιο.
Οι
Σύριοι περιμένουν τον Αρμαγεδώνα , όπως το Βελιγράδι κάποτε. Το τι Θεό
πιστεύουν οι αντιμαχόμενοι ελάχιστη σημασία έχει. Ο Παράδεισος των νεκρών δεν
έχει καμία σχέση με τους
θεούς των χρηματιστηρίου. Όπως στα γήπεδα όμως, εμείς
με κάποιον είμαστε. Περιμένοντας την απευθείας μετάδοση των βομβαρδισμών.
Τα αποτελέσματα των πανελληνίων αφήνουν εμβρόντητους όλους:
Καλά πως τα παιδιά έγραψαν χειρότερα;Δεν διάβαζαν,τέτοιο μάθημα μαθαίνουν,
τέτοιους καθηγητές έχουν.Κανείς δεν θυμάται το ότι τα μαθηματικά δεν μπορούσαν
να τα λύσουν ούτε οι μαθηματικοί.Όχι, κάποιοι αθώοι τεχνολόγοι απολύθηκαν μόνο,
την επιτροπή εξετάσεων θα την έχουμε και του χρόνου.
Η ανατριχιαστική είδηση για τον ξυλοδαρμό και τη ληστεία σε
βάρος μεταναστών στην Ιστιαία δεν με αφήνει έκπληκτο. Ο φασισμός ξανακυλάει στη
φλέβα ανθρώπων γύρω μας, ενώ η κατοχή, η χούντα , ο Χίτλερ ξεχάσθηκαν και
εξωραΐστηκαν. Τώρα πρέπει να το ξαναζήσουμε ,πληρώνοντας με φόβο, μίσος, αίμα
την ιδεολογία του ναζισμού. Όχι δεν φτάνει το τιβι κοντρόλ. Χρειάζεται να
ανακτήσουμε την ανθρωπιά μας ,γιατί τα άγρια ζώα ντύθηκαν με ανθρώπινες
προβιές.
Τα ίδια φασιστοθρεμένα ζώα,ποντάρουν στις φωτογραφίες του Ασλάνη να
βγάλουν κανά φράγκο. Όμως δεν θα αρκούσαν αυτοί. Χρειάζονται και αναγνώστες. Όλους
αυτούς που διψούν για πτώμα σαν τα όρνια, και ποτέ τους δεν θα αφιερώσουν μια
στιγμή να διαβάσουν για τις εξελίξεις: Τη φτώχεια, την ανεργία την αμάθεια.
Δεν υπάρχουν διακοπές στην παρακμή. Δεν είναι δυνατό η
αμμουδιά στο Δρέπανο να σβήνει το τι γίνεται στη ζωή μας. Δεν φτάνει το κρασί
όλου του κόσμου να σε ζαλίσει, να ξεφύγεις ή να ησυχάσεις.
Το τι εστί βερίκοκο, το έμαθαν ακόμα και οι κολοκυθιές.
Το κατά που θα κάνει ο άνεργος, ο ανασφάλιστος, ο
χρεωκοπημένος, ο απελπισμένος αυτής της κρίσης δεν έχει γίνει ακόμα τηλεοπτικά
γνωστό.
Ο παραλογισμός είναι εδώ και δεν συντροφεύει πια τη λογική κρίση
αλλά γίνεται ανάγκη. Σαν να χρειάζεται να κλέβουμε, για να παίζουμε «πάμε
στοίχημα» για να σωθούμε.
Δεν υπήρξε διάλλειμα για κανέναν. Γύρω μας είμαστε
χωρισμένοι σε στρατόπεδα αντιλήψεων .Οι κουβέντες έχουν σταματήσει και
περιμένουμε τα πρωτοβρόχια μας.
Οι αιώνιες διακοπές των μυαλών, σαν τις διακοπές της ΔΕΗ ή
του Αυγούστου.
Καλό και δίκαιο χειμώνα!
Δημοσιεύθηκε στον Παλμό της Βόρειας Εύβοιας στις 31-8-2013