Του Π Β
Οι αποκριές μας έρχονται κουτί. Ο καρνάβαλος είναι έτοιμος
σε κάθε πόλη, έτοιμος να ειρωνευτεί και να σαρκάσει απανταχού της γης, την
επικαιρότητα. Το θέμα στην Ελλάδα είναι όχι τι να βρεις, αλλά τι να πρωτοβάλεις.
Σαν ειδικός κατασκευαστής ιδεών λοιπόν θα πρότεινα τα παρακάτω άρματα :
Θα ξεκίναγα με τον Σαμαρά να κουνάει τη γερμανική σημαία
μαζί με τον Ραχόϊ, για να
συνεχίσει η Ελλάδα το μνημόνιο όπως τους βολεύει,
αυτούς και τους τραπεζίτες τους.
Μετά θα έβαζα τον Βενιζέλο να οδηγάει μια βεεμβε των 750.000
,και να κουνάει το δάχτυλο σε μια καθαρίστρια, γιατί διεκδικεί λεφτά για γάντια
σε ένα φτωχό κράτος.
Θα ακολουθούσε ο Άδωνις με μια βαλίτσα λεφτά και μια αγκαλιά
βιβλία, να προσπαθεί να περάσει τα σύνορα , για να ζήσει ευτυχισμένος στην
Αλβανία, όπου περνάνε ακόμα τα ευρώ του και της μπουμπούκας του.
Ξεχωριστή θέση θα είχε η Βούλτεψη σαν υπεύθυνη πωλήσεων
χαρτιού υγείας στο σούπερ-μάρκετ η Ελλάς , να μοιράζει με το δελτίο αμπελόφυλλα
στους ομοεθνείς της.
Η χαρακτηριστική Μέρκελ θα άκουγε τις υποδείξεις του Πάγκαλου, που αν και κουκουλοφόρος καταδότης
θα μύριζε σκατίλα, και θα της υποδείκνυε ποια φτωχά κράτη να εκτελέσει.
Θα είχαμε φυσικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη, στα γόνατα του
μπαμπά τους μαζί με τη Ντόρα, να παίζουν με κουδουνίστρες τους απολυμένους του
δημοσίου.
Ο Στουρνάρας, ο Παπαδήμας, ο Σάλλας, να φοράνε σωσίβια στο
χρώμα του ευρώ και να πανηγυρίζουν «σωθήκαμε», σε μια ταραγμένη θάλασσα γεμάτη
από χιλιάδες πνιγμένους.
Το γελοιογράφο της Αυγής, θα τον έβαζα σε αναπηρικό
καροτσάκι να ζωγραφίζει τον Σόϊμπλε στιβαρό και όρθιο, να κρατάει τις πλάκες με
τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο όρος των ελεημοσυνών.
Κάπου ανάμεσα θα έβαζα δυο Δημάρχους, τη μια να ξεχιονίζει με σκούπα και φαράσι και τον
άλλο να την ζεσταίνει, καίγοντας σκουπίδια σε πρωτοποριακούς φούρνους, ενώ
δίπλα τους να κυλούν κελαριστά τα ζουμιά του ΧΥΤΑ.
Στο τέλος, επειδή το Καρναβάλι είναι απόλυτα δημοκρατικό και
δίκαιο , θα έβαζα έναν άστεγο και ένα μετανάστη ,τυλιγμένους με ένα κασκόλ
μπέρμπερυ. Πίσω τους θα δέσποζε το κάδρο του Παυλόπουλου, ενώ ο Σταύρος Δήμας
να απομακρύνει, κλαίγοντας, το κάδρο του Παπούλια.
Μετά από τον καρνάβαλο στη καθημερινή μας ζωή, θα
προσπαθούσαμε να χωνέψουμε τα βαριά και μόνιμα νηστίσιμα και να ξεζαλιστούμε
από τα ουζάκια μας.
Χρόνια Πολλά και του χρόνου!