την εξαφάνισή μας.
Τα πράγματα έχουν ως εξής: Στις
αρχές Αυγούστου- και ενώ η εφημερί-
δα όδευε στο τυπογραφείο- μας στάλ-
θηκε έγγραφο όπου με Κοινή Υπουργι-
κή Απόφαση αποφασίστηκε να μην
έχουν ειδικό τέλος ταχυδρομείου τα
έντυπα. Θα μπορούσαμε να εκδώσουμε
το φύλλο, να σας το στείλουμε -κανονι-
κά με γραμματόσημο- και να σας ζητή-
σουμε να αυξηθεί η συνδρομή. Όμως το
κόστος της αποστολής ήταν για εμάς
δυσβάσταχτο (έχουμε πάνω από χίλιους
συ ν δρομητές κ αι δεν έχουμε τόσα
λεφτά).
Προς στιγμή σκεφτήκαμε να ανα-
στείλουμε την έκδοση. Όμως κάναμε
κάτι πιο απλό. Μεταφέραμε την καλο-
καιρινή μας άδεια ένα δεκαπενθήμερο
παραπάνω. (Ποια άδ εια... δουλεύαμε).
Έτσι είχαμε χρόνο να εξετάσουμε τα
ενδεχόμενα λίγο πιο ψύχραιμα.
Εν τω μεταξύ είχαμε -κατά το κοινός
λεγόμενο- ξενερώσει. Είναι μία υπόθεση
που κρατάει 14 χρόνια και δεν θέλαμε
να λήξει έτσι άδοξα.
Αποφασίσαμε λοιπόν να βγάλουμε
την εφημερίδα, να σας εξηγήσουμε τους
λόγους της απουσίας μας και να κόψου-
με τους ντόπιους συνδρομητές που δεν
έχουν πληρώσει το τελευταίο χρόνο.
Αν ενδιαφέρεστε για την εφημερίδα
θα τη βρείτε στα περίπτερα.
Από την ανταπόκρισή σας θα
εξαρτηθεί και το μέλλον της εφημε-
ρίδας.
Το φύλλο που κρατάτε είναι ουσια-
στικά με αναστολή.
Η εφημερίδα είναι οι αναγνώστες
της. Αν τη στηρίξετε θα συνεχίσει να
βγαίνει. Αν όχι, δε πειράζει. Όλα τα
ωραία πράγματα κάποτε τελειώνουν.
Ξέρουμε ότι οι εποχές είναι δύσκο-
λες, όμως θα είναι ακόμη πιο δύσκολες
αν δεν υπάρχει ένα βήμα δημόσιου δια-
λόγου, κριτικής και ενημέρωσης.
Επίσης ξέ ρου με, ότι κάπο ιοι θα
κάνουν κωλοτούμπες αν σταματήσουμε
την έκδοση. Είμαστε σίγουροι όμως ότι
οι περισσότεροι έχουν αγαπήσει την
εφημερίδα.
Ευχαριστούμε για την κατανόηση.
Θα σας κρατάμε ενήμερους.