ΠΗΓΗ: http://www.saferinternet.gr
Πληθαίνουν οι εκκλήσεις για βοήθεια από γονείς παιδιών της Α’ τάξης Γυμνασίου προς το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου σχετικά με τον μαθητικό υπολογιστή που δόθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος «Ψηφιακή Τάξη». Θέλοντας να βοηθήσει τους γονείς να εισακουστούν, η δράση ενημέρωσης Saferinternet.gr έδωσε στη δημοσιότητα επιστολή από μητέρα μαθητή, η οποία αντιπροσωπεύει την αγωνία όλων των γονιών που μέχρι σήμερα έχουν ζητήσει τη βοήθειά μας. Την παραθέτουμε όπως μας εστάλη και με τη σύμφωνη γνώμη της μητέρας αυτής.
«Αγαπητοί Κύριοι, Θα ήθελα να αναφερθώ στο θέμα του χορήγησης netbooks στους μαθητές της Α' Γυμνασίου. Θεωρώ ότι η κίνηση αυτή ήταν κάπως πρόωρη και ανώριμη για την ελληνική κοινωνία. Δε θέλω να θεωρηθώ κατά της προόδου και της τεχνολογίας, άλλωστε λόγω της εργασίας μου έχω καθημερινή και συνεχή πρόσβαση στο διαδίκτυο, αλλά κανείς πιστεύω δεν έχει ερευνήσει τις συνέπειες στην καθημερινή ζωή του μαθητή. Ο γιος μου έχει διάσπαση προσοχής και κατά συνέπεια προσκόλληση σε οτιδήποτε αφορά οθόνη, δηλ. τηλεόραση, υπολογιστές, ηλεκτρονικά παιχνίδια. Είναι άριστος χρήστης του υπολογιστή από μικρή ηλικία αλλά χρησιμοποιεί τον υπολογιστή και το διαδίκτυο μόνο ύστερα από δική μου άδεια εφόσον έχουμε φροντίσει να υπάρχει password εισόδου. Η διαφορά με το netbook του Υπουργείου Παιδείας είναι ότι:
- Εισέρχεται ανεξέλεγκτα όλες τις ώρες όσες εγώ εργάζομαι και σε οποιαδήποτε ιστοσελίδα θέλει από οποιαδήποτε ασύρματη σύνδεση υπάρχει στην πολυκατοικία. Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία είναι άριστοι χρήστες.
- Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τις ιστοσελίδες ούτε το περιεχόμενο των προγραμμάτων που χρησιμοποιεί γιατί το θεωρεί δικό του «με υπογραφή Υπουργείου Παιδείας», δε μας δίνει το password.
- Δεν ασχολείται με τα μαθήματά του εφόσον δίπλα του βρίσκεται το netbook με ενεργοποιημένο το msn και συνομιλεί με τους «φίλους» του.
- Στα δύο μαθήματα που διδάσκεται στο σχολείο από αυτό και κυρίως στις σημειώσεις, δεν έχουμε πρόσβαση και δεν μπορούμε να παρακολουθήσουμε την πρόοδο του παιδιού καθώς και τις εργασίες που έχει για το σπίτι. Ακούμε πολύ συχνά το «δεν έχω τίποτα για αύριο».
- Δεν αφομοιώνει τις γνώσεις από τα μαθήματα που διδάσκεται μέσω υπολογιστή.
- Έχω συζητήσει με τους καθηγητές στο σχολείο, οι οποίοι, όπως και εγώ, ισχυρίζονται ότι έχουν βρει τον μπελά τους γιατί τα παιδιά δεν «κλείνουν» το netbook όταν τους ζητηθεί για να αρχίσει το επόμενο μάθημα με δικαιολογίες του στυλ: «θα χαλάσει, μην το αγγίζετε γιατί δε γνωρίζετε εσείς κ.λπ.», τις οποίες βέβαια ακούω και εγώ στο σπίτι.
- όλα τα netbooks έχουν εγκατεστημένα από τους μαθητές ηλεκτρονικά παιχνίδια, τα οποία παίζουν οι μαθητές, όπως έχω ακούσει σε συζητήσεις μεταξύ τους και από τους καθηγητές, την ώρα του μαθήματος.
Γενικότερα έχει προστεθεί ένα επιπλέον εμπόδιο στην απόδοσή του και στις οικογενειακές μας σχέσεις. Μαθαίνω ότι το εγχείρημα θεωρείται επιτυχημένο και θα επεκταθεί σε όλα τα μαθήματα. Για ένα παιδί σαν το γιο μου αυτό θα είναι καταστροφικό. Ζητάω τη βοήθεια του Υπουργείου Παιδείας για το θέμα αυτό. Θα πρέπει δηλαδή σε συνδυασμό με το netbook να προσλάβουμε ειδικό επιστήμονα να ελέγχει τη δραστηριότητα του παιδιού στο διαδίκτυο και να το βοηθά στη συγκέντρωσή του στη συγκεκριμένη περίπτωση με τη διάσπαση προσοχής; Οι εποχές είναι δύσκολες και όπως αντιλαμβάνεστε δεν υπάρχει αυτή η πολυτέλεια.
Το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου, εξετάζοντας τους φορητούς υπολογιστές που δόθηκαν στους μαθητές της A’ Γυμνασίου στο πλαίσιο του προγράμματος «Ψηφιακή Τάξη», διαπίστωσε ότι δόθηκαν με τρόπο αντίθετο προς τους θεμελιώδεις κανόνες ασφαλούς πρόσβασης των παιδιών αυτής της ηλικίας στο Διαδίκτυο, λαμβάνοντας υπόψη ότι:
α) Στο σπίτι οι υπολογιστές που χρησιμοποιούν τα παιδιά της ηλικίας αυτής πρέπει να τοποθετούνται σε χώρο εύκολα εποπτεύσιμο από τον γονέα, και συνίσταται τα παιδιά να πλοηγούνται στο Διαδίκτυο με την επίβλεψη των κηδεμόνων τους.
β) Στο σχολείο οι υπολογιστές που χρησιμοποιούνται πρέπει να είναι συνδεδεμένοι στο Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο, το οποίο παρέχει προστασία από επιβλαβές περιεχόμενο και η χρήση τους γίνεται υπό την επίβλεψη των αρμόδιων εκπαιδευτικών.
Ενδεικτικά, αναφέρουμε ότι με μεγάλη ευκολία μπορέσαμε να εισέλθουμε σε ιστοσελίδες με επιβλαβές περιεχόμενο, όπως π.χ. πορνογραφικό υλικό. Συγκεκριμένα αξίζει να σημειωθούν τα παρακάτω:
‐ Εκτός του εκπαιδευτικού υλικού που περιλαμβάνει, ο υπολογιστής είναι εφοδιασμένος μεν με λογισμικό προστασίας, ωστόσο, η ρύθμισή του απαιτεί γνώσεις τις οποίες κατά κανόνα δεν έχουν ούτε οι γονείς, ούτε οι μαθητές.
‐ Πρόκειται για υπολογιστή που δεν ευνοεί τον γονεϊκό έλεγχο δεδομένης της φορητότητάς του. Αξίζει να αναφέρουμε ότι κάτω από τις συνθήκες που δόθηκε αυτός ο υπολογιστής, ο έλεγχός του ανήκει στο μαθητή.
‐ Ενώ, βάσει του σχεδίου ενσωμάτωσης του υπολογιστή στις σχολικές τάξεις, ο γονέας θα είχε τη «δυνατότητα οριοθέτησης της χρήσης, επιλέγοντας τις ώρες που θα επιτρέπεται η ενεργοποίηση του υπολογιστή στο σπίτι καθώς και τις ώρες που θα του επιτρέπεται η πρόσβαση στο Διαδίκτυο», κάποιες προσφορές απόκτησης του υπολογιστή (πέραν του ίδιου του υπολογιστή) παρείχαν δωρεάν ασύρματη σύνδεση στο Διαδίκτυο, με αποτέλεσμα οι μαθητές της Α’ Γυμνασίου να αποκτήσουν απεριόριστη πρόσβαση στο μέσο, οποτεδήποτε και από οπουδήποτε, δίχως όρια ή γονεϊκό έλεγχο. Αποτέλεσμα αυτού είναι η δυνατότητα χρήσης του, ακόμα και στο σχολικό περιβάλλον (στα διαλείμματα π.χ.), για σκοπούς διαφορετικούς από αυτούς που αφορούν την μαθησιακή διαδικασία και «την αξιοποίηση του φορητού μαθητικού υπολογιστή ως αναπόσπαστου εργαλείου εκπαίδευσης και δημιουργικότητας στην τάξη», αυξάνοντας έτσι τους κινδύνους:
α) πρόσβασης σε παράνομο και επιβλαβές περιεχόμενο (πορνογραφία, ναρκωτικά, τζόγος, κ.λπ.)
β) ανάπτυξης συμπτωμάτων «εθισμού» στο Διαδίκτυο
γ) σεξουαλικής παρενόχλησης, εκφοβισμού, κ.λπ.
Όπως μας είπαν οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, ο υπολογιστής δίνεται σε παιδιά που ξεκινούν την Α’ τάξη του Γυμνασίου και τα οποία, σύμφωνα με το ελληνικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα, δεν έχουν παρακολουθήσει μαθήματα πληροφορικής και ασφαλούς πρόσβασης στο Διαδίκτυο στο Δημοτικό σχολείο.
JIMMYS για την Β.Ε.