Κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο, στις 8 Μαρτίου γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Αυτή την ημέρα γιορτάζονται τα οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά επιτεύγματα των γυναικών αλλά αναδεικνύονται και κάποια προβλήματα ισότητας των δυο φύλων. Το θέμα της φετινής ημέρας της γυναίκας στην Ευρώπη είναι "Ίση αμοιβή για εργασία ίσης αξίας».
Η 8η Μαρτη1857, βαμμένη με το αίμα των εργατριών της κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, έγινε ημέρα σύμβολο για τις διπλά εκμεταλλευόμενες και καταπιεζόμενες γυναίκες της εργατικής, αγροτικής οικογένειας, της εργαζόμενης από τα μεσαία στρώματα, της άνεργης γυναίκας. Για την καθιέρωση της 8 Μάρτη, ως παγκόσμιας ημέρας της γυναίκας, αγωνιστηκαν γυναίκες εκπρόσωποι του επαναστατικού κινήματος, μεταξύ των οποίων η αγωνίστρια Κλάρα Τσέτκιν. Στη χώρα μας, η συνταγματική διακήρυξη της τυπικής ισοτιμίας ανδρών και γυναικών,έγινε για πρώτη φορά με το σύνταγμα του 1975, κατω από την πίεση των λαϊκών αγώνων,που συνέβαλαν στην πτώση της χούντας.
Ποια ισότητα;
"Ιση αμοιβή για εργασία ίδιας αξίας" ήταν ένα από τα αιτήματα του γυναίκειου--και εργατικού--κινήματος, από τα μέσα περίπου του 19ου αιώνα, όταν ο μισθός μιας γυναίκας οριζόταν, σύμφωνα με το νόμο, περίπου στο 1/4 με 1/5 του μισθού ενός άνδρα.
Ενάμιση αιώνα αργότερα, μετά από μια σειρά μεγάλων αγώνων, οι νόμοι άλλαξαν,αλλά ακόμα δεν έχει επιτευχτεί πλήρης ισότητα αμοιβών. Στην ΕΈ ο μισθός των γυναικών είναι κατά μέσο ορό 16,4% χαμηλότερος από το μισθό των ανδρών. Και βέβαια οι γυναίκες έχουν και πιο περιορισμένες επαγγελματικές προοπτικές.
Η γενική διαφορά στις αμοιβές, όπως αντικατοπτρίζονται στα στατιστικά στοιχεία προκύπτει επίσης και από το γεγονός ότι οι τομείς που γυναικοκρατούνται- όπως η νοσηλευτικά επαγγέλματα και κοινωνική μέριμνα - έχουν αμείβονται λιγότερο από τους ανδροκρατούμενους τομείς. Προκαταλήψεις εμποδίζουν την προαγωγή των γυναικών σε θέσεις για τις οποίες διαθέτουν τα απαραίτητα προσόντα. Στην Ελλάδα μόνο το 4% των γυναικών καταλαμβάνει κάποιο διευθυντικό πόστο, όπως επίσης και στο δημόσιο τομέα υστερεί η ανέλιξη τους σε διευθυντικές θέσεις.
Ένα πρόσχημα για την άρνηση της προαγωγής των γυναικών, ή ακόμη και για πρόσληψη τους, είναι ο φόβος των εργοδοτών ότι μια γυναίκα μπορεί να μείνει έγκυος ή να χρειάζεται χρόνο να φροντίζει τα παιδιά τους. Σε μια οικογένεια, οι γυναίκες έχουν την κύρια ευθύνη για την ανατροφή των παιδιών και τις οικιακές εργασίες Αυτό αντανακλάται στα στατιστικά στοιχεία σχετικά με την εργασία μερικής απασχόλησης όπου οι γυναίκες υπερ-εκπροσωπούνται.Αυτό, έχει επιπτώσεις στις δυνατότητες σταδιοδρομίας, αλλά και οικονομικές συνέπειες, ακόμη και για τα επίπεδα της σύνταξης.
Παγκοσμίως οι γυναίκες συνεισφέρουν τα δυο τρίτα της εργασίας, αλλά λαμβάνουν μόνο το 10% του παγκοσμίου εισοδήματος Στην Ε.Ε. η ισότητα ανδρών και γυναικών,είναι μια από τις βασικότερες αρχές, ήδη από το 1957,οταν η ισότητα στις αμοιβές ανδρών και γυναικών περιελήφθη στη Συνθήκη της Ρώμης. Ωστόσο; οι διαφορές παραμένουν και σήμερα, 55 χρόνια μετά τη θεσμοθέτηση της μισθολογικής ισότητας ανδρών και γυναικών.Τα στοιχεία αποκαλύπτουν μια αρκετά διαφορετική εικόνα.
Οι γυναίκες εργάζονται 70 λεπτά για να κερδίσουν όσα κέρδισαν οι άνδρες σε 60 λεπτά.
Οι γυναίκες κερδίζουν 86 ευρώ για κάθε 100 ευρώ που κερδίζουν οι άνδρες.
Είναι φανερό ότι ήρθε η ώρα να περάσουμε από τη νομοθεσία στην πράξη και να καταργηθεί η διαφορά στις αμοιβές ανδρών και γυναικών
Σήμερα, ιδιαίτερα σ αυτή τη δύσκολη οικονομική συγκυρία που βρίσκεται η χώρα μας, η γυναίκα είναι ευάλωτη, όσο ποτέ,στις αρνητικές οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις, με την ανεργία να πλήττει περισσότερο το γυναίκειο πληθυσμό, με τη γυναικεία επιχειρηματικότητα να αγκομαχά, με την έλλειψη κοινωνικών δομών στήριξης της εργαζόμενης μητέρας και ιδιαίτερα της μονογονεϊκής οικογένειας, με πάρα πολλά ζητήματα που επιζητούν απαντήσεις.
Να επισημάνουμε ακόμα τα προβλήματα της κοινωνικής προκατάληψης, της ενδοοικογενειακής βίας και κακοποίησης, της σεξουαλικής παρενόχλησης στο χώρο εργασίας. Την πολύ μικρή εκπροσώπηση των γυναικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων και στα πολιτικά όργανα, σε τοπικό και εθνικό επιπεδο, ιδίως στο Κοινοβούλιο, τον οικονομικό τομέα και τον ακαδημαϊκό χώρο.
Το θέμα της ισότητας, δεν μπορεί και δεν πρέπει, να απασχολεί αποκλειστικά τις γυναίκες, αλλά το σύνολο της κοινωνίας. Οι γυναικείες, πολιτικές και κοινωνικές οργανώσεις όμως, πρέπει να βρίσκονται ενωμένες για να προασπίσουν τα δικαιώματα τόσο της Ελληνίδας όσο και της μετανάστριας στην Ελλάδα. Δεν είναι ένα θέμα απόμακρο από την κοντινή πραγματικότητα της μικρής κοινωνίας μας που πολλές από αυτές τις διακρίσεις έχουν παγιωθεί και θεωρούνται φυσιολογικές. Ιδιαίτερα αυτή την οδυνηρή περίοδο που περνά η χώρα μας που μια στις τέσσερεις γυναίκες είναι άνεργη και οι μισθοί όλων συμπιεζονται, είναι εύκολο αυτές οι άδικες διαφορές σε βάρος των γυναικών να οξυνθούν. Η οικονομική κρίση είναι κοινή και για τα δυο φύλα και αυτή η ημέρα με την ιστορία και το συμβολισμό που κουβαλά θα πρέπει να μας ευαισθητοποιήσει στο δικό μας χώρο και την καθημερινότητα που ζούμε.
Σύλλογος Περιβάλλον και Πολιτισμός Kireas.org
O σύλλογος όλων των δημοτών