Η
βουλευτής Εύβοιας κυρία Κατερίνα Περλεπέ-Σηφουνάκη, με ομιλία της στη Βουλή την Πέμπτη 8 Μαρτίου και
εκ μέρους της Κοινοβουλευτικής Ομάδας
του ΠΑΣΟΚ, αναφέρθηκε στην Παγκόσμια Ημέρα
για τα δικαιώματα της Γυναίκας, λέγοντας τα εξής:
«Η
διασταύρωση του ημερολογίου με τα γεγονότα, που δίνει τις επετείους και τις
αφιερώσεις, στην περίπτωση της 8ης του Μάρτη, οδηγεί σε κάτι παραπάνω, κάτι εντελώς ξεχωριστό από
άλλες Παγκόσμιες ημέρες.
Η
προσφυγή στην ιστορία για την καθιέρωση της ημέρας αυτής, είτε από το μακρινό
1857 της Νέας Υόρκης, είτε από την Κλάρα Τσέτκιν που με πρότασή της ορίστηκε,
αυτή την ημερομηνία να τιμώνται οι γυναίκες και οι αγώνες τους, υποδηλώνει και
την ανάγκη ανασηματοδοτήσεων, για το παρόν και για το μέλλον.
Το
ζοφερό σήμερα, δε θα στερήσει σε καμία και σε κανέναν, τη διάθεση και την
απόφαση να προσδοκούμε ένα Αύριο καλύτερο και να παλεύουμε γι’ αυτό.
Η
παγκόσμια ημέρα για τα δικαιώματα των γυναικών, κάνει την παραπάνω πίστη,
απόφαση και υπόσχεση για όλους και για όλες.
Υπερβαίνοντας
στερεότυπα και επαναλαμβανόμενες κοινοτοπίες, στέκομαι σ’ αυτή τη σύντομη
αναφορά από βήματος της Βουλής, σε στόχους που οφείλουμε όλοι να θέτουμε,
αποδίδοντας έτσι ουσιαστικά την τιμή που πρέπει στη γυναίκα και στους ρόλους
της.
Ως πρώτο, παραμένει η εξάλειψη των
ανισοτήτων.
Στις
συνθήκες της κρίσης, οι οπισθοχωρήσεις σε κεκτημένα είναι δυστυχώς εμφανείς.
Η
νομοθετικά κατοχυρωμένη ίση αμοιβή για ίση εργασία από άνδρες και γυναίκες στην
πράξη ακυρώνεται σε πολλές περιπτώσεις, μέσα σε τέτοιες συνθήκες.
Η διαφορά προς τα κάτω της αμοιβής της εργασίας
για τις γυναίκες της Ευρώπης σε σχέση με τους άνδρες, δεν κάνει κανέναν
υπερήφανο και ούτε πρέπει να διαφεύγει της προσοχής κανενός, είτε στην Ευρώπη
είτε στην Ελλάδα.
Είναι
πια μόνιμο -και στις σημερινές συνθήκες ακόμα πιο έντονο- το φαινόμενο της κατά
πολύ μεγαλύτερης ανεργίας στο γυναικείο πληθυσμό.
Μόνο
αυτά τα δύο στοιχεία φτάνουν, για να δείξουν σε όλους μας ότι, ο δρόμος προς
την πραγματική ισότητα, είναι ακόμα μακρύς.
Γίνεται
δε ακόμα δυσκολότερος, αν δούμε συνολικά τα προβλήματα των γυναικών σε ολόκληρο
τον πλανήτη και αν προσθέσουμε τα φαινόμενα της πείνας και της φτώχειας, που
και αυτά δυστυχώς, είναι πραγματικότητες.
Η
οικονομική ανισότητα και η ένδεια είναι βεβαίως οι αιτίες που διατηρούν και
βαθαίνουν τις υπόλοιπες κοινωνικές ανισότητες σε βάρος των γυναικών, όσον αφορά
ανθρώπινα δικαιώματα, όπως η παιδεία, η χειραφέτηση, η πρόσβαση στη διοίκηση
της οικονομίας και των θεσμών, ή τα οικογενειακά δικαιώματα.
Στη
χώρα μας διαθέτουμε μια ισχυρή νομοθεσία
για την ισότητα, όπως ευρύτατο είναι και το νομικό πεδίο για την
προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και σε όλα τα επίπεδα.
Εκείνο
που απέχει όμως από το επιθυμητό, είναι η εφαρμογή στην πράξη του αρχών και των
κανόνων δικαίου και ο έλεγχος αυτής της εφαρμογής.
Η θετική αποτίμηση των μέχρι τώρα κατακτήσεων,
σε θεσμικό και κοινωνικό επίπεδο, για την ισότητα και τα δικαιώματα των
γυναικών στη χώρα μας, πρέπει να μας οδηγεί
σε ακόμα πιο γρήγορα και αποφασιστικά βήματα για τη λήψη μέτρων ενόψει
αυτών των αναγκαιοτήτων.
Οι
πολιτικές πρωτοβουλίες όχι μόνο δεν πρέπει να
ατονούν, αλλά στις ιδιαίτερες αυτές συνθήκες, χρειάζονται να γίνουν πιο
αποτελεσματικές.
Για να μη χαθούν κεκτημένα ισότητας και για να
μην γυρίσουν πίσω η ιστορία και η ιστορία των αγώνων για τη γυναίκα.
Ας μην
απεραντολογούμε όμως και ας μην μένουμε στην έκφραση της θλίψης ή και της οργής
για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες σήμερα στην πατρίδα μας,
ιδιαίτερα και λόγω της κρίσης.
Εκείνο
που επείγει, είναι τώρα η πολιτική εξουσία να ετοιμάσει ακόμα πιο γρήγορα τις
θεσμικές υποδοχές που θα δώσουν τις
ασφάλειες και τις βεβαιότητες για βηματισμούς, ανδρών και γυναικών, σε σταθερό
μονοπάτι που βγάζει από την κρίση και που οδηγεί σε ξέφωτο, σε μια οικονομία
και κοινωνία με ισότητα, με δικαιοσύνη, με αλληλεγγύη».